III SA/Lu 441/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] czerwca 2019 r., Nr [...] przedmiocie ustalenia wynagrodzenia Wójta Gminy P. postanawia: odrzucić skargę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. G. – Wójt gminy P. (dalej jako "skarżący") zaskarżył uchwałę Rady Gminy z dnia [...] czerwca 2019 r., Nr [...] w sprawie ustalenia wynagrodzenia Wójta Gminy P.. W zaskarżonej uchwale Rada Gminy ustaliła dla wójta gminy wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 3 400 zł, dodatek za wieloletnią pracę w kwocie 680 zł, dodatek funkcyjny w kwocie 500 zł, dodatek specjalny w wysokości 780 zł. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności wyżej wymienionej uchwały. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 2, art. 7 oraz art. 32 Konstytucji. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), dalej jako "u.s.g.", zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Zarówno z treści art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., jak i art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie uchwała w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma rozstrzygnięcie, czy zaskarżona uchwała stanowi akt z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 2 u.s.g., do wyłącznej właściwości rady gminy należy ustalanie wynagrodzenia wójta, stanowienie o kierunkach jego działania oraz przyjmowanie sprawozdań z jego działalności. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1282), pracodawcą wójta jest urząd gminy, a w myśl ust. 2 tego przepisu czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta), związane z nawiązywaniem i rozwiązywaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady gminy, a pozostałe czynności – wyznaczona przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) osoba zastępująca lub sekretarz gminy, z tym że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy, w drodze uchwały. Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że uchwała w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) nie jest aktem publicznoprawnym, gdyż dotyczy sfery prywatnoprawnej (relacji pracownik-pracodawca) i nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Uchwała regulująca kwestię wynagrodzenia wójta nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. Uchwała taka jest podejmowana w sprawie z zakresu stosunku pracy pracownika samorządowego nawiązanego na podstawie wyboru. Wynika to z powołanego wyżej przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Sprawy ze stosunku pracy, w tym sprawy wynagrodzenia wójta (burmistrza, prezydenta miasta), nie należą do spraw z zakresu administracji publicznej, dlatego sąd administracyjny nie posiada kompetencji do kontrolowania aktów lub bezczynności organów jednostek samorządu terytorialnego w tym zakresie (vide postanowienia NSA: z dnia 28 września 2018 r., sygn. akt II OSK 1991/18, z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 468/18, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 350/18, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 15 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 421/18, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 833/18, postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 468/18). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga A. G. na uchwałę Rady Gminy w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia wójta nie podlega kognicji sądów administracyjnych i należało ją odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym( art. 58 § 3 p.p.s.a.). Właściwą drogą do rozstrzygnięcia sporu między skarżącym a Radą Gminy w sprawie ustalenia wynagrodzenia wójta jest droga postępowania przed sądem powszechnym. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.