III SA/Lu 491/21

Dnia 1 września 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu [...] września 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2021 roku, [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy – w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2021 roku, utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] marca 2021 roku nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta L. w przedmiocie zatrzymania K. K. prawa jazdy kat. B. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak w treści skargi brak jest jakiegokolwiek uzasadnieniu w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wydało postanowienia o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny ma charakter wyjątkowy i stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1), lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (postanowienia NSA: z dnia 14 stycznia 2015 r., II OZ 1399/14, LEX nr 1624460, oraz z dnia 3 kwietnia 2014 r., I FZ 64/14, LEX nr 1461278). Wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący ograniczył się jedynie do formalnego zgłoszenia takiego wniosku w skardze. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia orzeczenie o wstrzymaniu wykonania postanowienia w takim przypadku (por. postanowienia NSA: z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208, oraz z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11, LEX nr 948885, z 20 listopada 2018 r., sygn. akt III FZ 638/18, i z 14 listopada 2018 r., I FSK 1223/17 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.