III SA/Lu 494/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 1 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). T. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od dnia [...] grudnia do dnia [...] grudnia 2020 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na "okoliczność, iż uiszczenie należności z tytułu składek objętych wnioskiem o zwolnienie czyniłoby postępowanie zainicjowane wniesieniem skargi bezprzedmiotowym". Jednocześnie skarżący podniósł, że wniosek uzasadnia rozmiar naruszeń przepisów, jakich dopuścił się organ w niniejszej sprawie. W literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 425; postanowienie NSA z 16 czerwca 2005 r., sygn. akt II GZ 51/05; postanowienie NSA z 25 maja 2009 r., sygn. akt II OZ 455/09). Podkreślić należy, że nie kwalifikuje się do wykonania akt administracyjny nieprzyznający uprawnień i nienakładający obowiązków, które wymagałyby wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06). W ocenie sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie za okres od [...] grudnia do [...] grudnia 2020 r. jest rozstrzygnięciem niewymagającym, a wręcz nienadającym się do wykonania. Decyzja wydana w niniejszej sprawie jest decyzją odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek i brak jest przesłanek do ewentualnego wyegzekwowania jej w drodze postępowania egzekucyjnego. Przedmiotowa decyzja nie nakłada obowiązków podlegających wykonaniu, a zatem nie posiada przymiotu wykonalności i nie może podlegać wstrzymaniu jej wykonanie. Na marginesie podnieść należy, że nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. podniesiony przez skarżącego rozmiar naruszeń przepisów, jakich w jego ocenie dopuścił się organ (por. postanowienie NSA z 9 września 2004 r., FZ 358/2004). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.