III SA/Lu 621/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 marca 2016 r. w przedmiocie unieważnienia praktycznego egzaminu państwowego, skarżąca wnosiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na możliwość poniesienia strat finansowych i kary dyscyplinarnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine P.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, iż okoliczności te istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/2006, orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oznacza, że chodzi o taki uszczerbek, który nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r.; II OZ 465/12; CBOSA). Analizując przedstawione we wniosku Spółki argumenty, Sąd doszedł do przekonania, że nie zostały spełnione ustawowe przesłanki udzielenia tymczasowej ochrony prawnej. W świetle okoliczności faktycznych sprawy, nie można uznać, że wydatek w kwocie [...]zł z tytułu zwrotu kosztów egzaminu państwowego kat. A2 poniesionych przez egzaminowaną, mieści się pojęciu "znacznej" szkody majątkowej, albo, że z definicji ma skutek nieodwracalny. Twierdzenia skarżącej o ewentualnych stratach finansowych związanych z okresowym zmniejszeniem wynagrodzenia w części stanowiącej kwartalną premię uznaniową przyznawaną pracownikom, również nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia wniosku, ponieważ z istoty swej tego rodzaju świadczenia (pieniężne) nie mają charakteru nieodwracalnego. Jak wyżej wyjaśniono, przesłanką udzielenia ochrony tymczasowej jest prawdopodobieństwo wyrządzenia takiej szkody (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sama okoliczność utraty dochodów – np. z premii uznaniowych, nie przesądza o możliwości zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, czy powstania znacznej szkody. Należy przy tym podkreślić, że twierdzenia skarżącej o potencjalnej możliwości obniżenia wynagrodzenia nie zostały poparte odpowiednimi dokumentami, typu : regulamin premiowania, czy wynagradzania, których postanowienia wskazywałyby na tego rodzaju następstwo zaskarżonej decyzji. Również wskazywany przez skarżącą we wniosku rodzaj premii, jako świadczenia o charakterze uznaniowym, a nie regulaminowym, wyłącza możliwość jednoznacznego uznania, że ewentualne nieprzyznanie tego świadczenia, nawet gdyby miało miejsce, będzie bezpośrednim następstwem wydanej przez organ decyzji. W przypadku braku dokumentów na poparcie twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie może działać w tym zakresie za stronę. Na stronie ciąży bowiem obowiązek wykazania, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby to ją narazić ją na realne, tzn. nieuniknione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., II OZ 766/08, postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2012 r., II GZ 457/12). Z analogicznych powodów nie mógł być uwzględniony argument o utracie "przydziału" do prowadzenia egzaminów określonej kategorii prawa jazdy. Zasadniczo tego rodzaju następstwo może mieć charakter skutku trudnego do odwrócenia, nie mniej jednak skarżąca poza własnymi twierdzeniami nie uprawdopodobniła realności jego wystąpienia. Do wniosku nie zostały bowiem załączone jakiekolwiek dokumenty, w postaci chociażby wewnętrznych regulacji prawnych obowiązujących w WORD, które mogłyby stanowić podstawę weryfikacji wniosku skarżącej w świetle przesłanek ochrony tymczasowej, a z których wynikałoby, że decyzja unieważniająca praktyczny egzamin państwowy na prawo jazdy, stanowi podstawę utraty przydziału do prowadzenia egzaminów określonej kategorii praw jazdy, co w dalszej kolejności łączy się z utratą dodatkowego wynagrodzenia. W powyższych względów, należy zatem stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3, 4 i 5 P.p.s.a.