III SA/Lu 808/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy M. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] czerwca 2014 r. [...] w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu postanawia: zawiesić postępowanie. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzją z dnia 10 czerwca 2014 r. Zarząd Województwa, działając jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa na lata 2007-2013, po rozpatrzeniu wniosku Gminy M.o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 21 stycznia 2013 r., w przedmiocie zwrotu środków europejskich stanowiących dofinansowanie udzielone na realizację projektu pod tytułem "Budowa kanalizacji sanitarnej, oczyszczalni ścieków oraz modernizacja ujęcia wody w miejscowości M.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, że przesłanką fakultatywnego zawieszenia postępowania jest wystąpienie zagadnienia prejudycjalnego, które ma być rozstrzygnięte w innym toczącym się postępowaniu administracyjnym, sądowoadministracyjnym, sądowym lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ponadto, skoro zawieszenie postępowania jest fakultatywne, jako przesłankę zawieszenia należy rozważyć również jego celowość. W orzecznictwie przyjmuje się, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania także w przypadku, jeżeli w sprawie występuje zagadnienie prawne przedstawione w innej sprawie do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. postanowienia NSA: z dnia 5 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 41/08, SIP Lex nr 1029089, z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08, SIP Lex nr 517612, z dnia 12 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OZ 598/10, SIP Lex nr 741859, z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt I OZ 684/10, SIP Lex nr 741935, a także J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5. Warszawa 2012, str. 332 - 333). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja nie była poprzedzona decyzją o ustaleniu i nałożeniu korekty finansowej, o czym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późń. zm.). W orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych i Naczelnego Sądu Administracyjnego ujawniła się rozbieżność stanowisk co do konieczności wydania takiej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie sygn. akt III SA/Lu 539/13 wyraził pogląd, że wydanie takiej decyzji jest konieczne przed wydaniem decyzji w przedmiocie zobowiązania beneficjenta do zwrotu tych środków W związku powyższym celowe jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowieniem NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. w sprawie sygn. Akt II GSK 1705/13 i sformułowanego w następujący sposób: "Czy ustalenie i nałożenie korekty finansowej, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późń. zm.) wymaga decyzji administracyjnej." Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.