III SA/Lu 885/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. W dniu [,,,] 2013 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga L. K. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Skargę przekazano Wojewodzie L. w dniu 4 listopada 2013 r. (data nadania w placówce pocztowej). O powyższym poinformowano również skarżącego, pouczając równocześnie, że od dnia 1 stycznia 2006 r., zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.– dalej powoływanej jako P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Następnie organ przesłał do Sądu skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje; Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona po upływie terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym należy mieć na uwadze, że stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Obecnie brak jest regulacji prawnej, która expressis verbis przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określała czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Sąd podziela pogląd, prezentowany tak w doktrynie jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (zob. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis, Warszawa 2012 r., str. 414, a także między innymi postanowienia NSA z dnia 27 lutego 2009 r. w sprawie I FSK 1597/08, z dnia 17 listopada 2008 r. w sprawie I FSK 1250/08, z dnia 4 września 2008 r. w sprawie I FSK 687/08, z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie w sprawie II FZ 676/11 – zamieszczone w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem w sytuacji gdy skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten przekazuje skargę do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny dochowania terminu do jej wniesienia decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym skargi przez sąd. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 25 września 2013 r. (potwierdzenie odbioru przez pełnomocnika). Skarga powinna być wniesiona w terminie do dnia 25 października 2013 r. Skarżący został w decyzji prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia skargi. Skarga w niniejszej sprawie została nadana na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w placówce pocztowej w dniu 25 października 2012 r. – ostatniego dnia 30-dniowego terminu na jej złożenie. W dniu 4 listopada 2012 r. skargę przekazano do organu, co było równoznaczne z wniesieniem skargi w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Powyższe oznacza, że skarga została złożona z dziesięciodniowym uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Należy także zaznaczyć, że skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z powołanym na wstępie przepisem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po terminie do jej wniesienia nie może być przedmiotem rozpoznania Sądu i podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.