III SO/Lu 9/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędziowie: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. i A. W o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Rz 1001/09 ze skargi M. W. i A. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 marca 2005r., sygn. akt: SA/Rz 1251/03 na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i kartograficznego z dnia [...] lipca 2003r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w ewidencji gruntów postanawia: oddalić wniosek. Skarżący wnioskiem z [...] lipca 2010 r., złożonym w dniu [...] lipca 2010 r. (k-95, k-96 akt sprawy), wnieśli o wyłączenie od orzekania w sprawie II SA/Rz 1001/09 wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wymieniając z imienia i nazwiska następujących sędziów: R. B., Z. C., K. J., M. J., R. S., T. S., J. S., S. Ś., E. W., M. W., M. Z. – K., J. Z. W uzupełnieniu tego wniosku, w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r., złożonym [...] sierpnia 2010 r. (k-99 akt sprawy), wnieśli o wyłączenie od orzekania w tej sprawie również innych sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie: E. P., M. P., M. N., G. P., M. S.-K., B. S. – P., J. S. i K. W. Uzasadniając wniosek, skarżący podnieśli, że istnieją uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności sędziów w rozpoznawanej sprawie. Wątpliwości te, zdaniem skarżących wynikają z tego, że sprawa dotyczy zmian w ewidencji gruntów dotyczących działki [...], stanowiącej własność skarżących. Skarżący uważają, że dane w ewidencji są dla nich krzywdzące, a uprzywilejowują Spółkę Akcyjną "P.", mającą swoje siedziby w D. i T. Skarżący powołali się na okoliczność, że Prezes Spółki Akcyjnej "P." jest spokrewniony z Prezesem Sądu Rejonowego w D. oraz Wiceprezesem Sądu Apelacyjnego w R., a zdaniem skarżących są to osoby mogące wpływać na decyzje sędziów okręgu rzeszowskiego w sprawach wspomnianej spółki. Podnieśli, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, sprawy tej spółki są prowadzone stronniczo, na korzyść tej spółki, a z pokrzywdzeniem skarżących, w sposób naruszający przepisy prawa. Odnosząc się do wniosku, sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie tj.: Z. C., K. J., M. J., M. P., R. S., J. S., S. Ś., M. W., J. Z., J. S., G. P., M. S.-K., B. S. – P., M. N., K. W. oraz sędziowie Sądu Okręgowego delegowani do orzekania w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, tj. E. P. i T. S. złożyli pisemne oświadczenia, z których wynika, iż nie zachodzą po ich stronie przyczyny wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy ze skargi skarżących o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt: II SA/Rz 10251/03, o których mowa w art. 18 i 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak wynika z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 października 2010 r., oświadczenia takiego nie złożyła sędzia E. W., która od 18 lutego 2010 r. do 15 września 2010 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim i urlopie, a od 16 września 2010 r. do 15 marca 2011 r. przebywa na urlopie dla poratowania zdrowia oraz sędziowie R. B. i M. Z. – K., którzy przeszli w stan spoczynku. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stwierdzić należy, że wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 18 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jeszcze jest pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 18 § 3 p.p.s.a. sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi. Podnieść należy, że sędziowie S. Ś., R. S. i M. Z. – K. zostali wyłączeni od orzekania na podstawie art. 18 § 3 p.p.s.a., bowiem brali udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania (protokół losowania z dnia 22 grudnia 2009 r. przeprowadzonego w sprawie II SA/Rz 1001/09). Pozostałe przyczyny wyłączenia z mocy ustawy, określone w art. 18 § 1 p.p.s.a., nie zachodzą w sprawie niniejszej w stosunku do sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie. Niezależnie od przyczyn wymienionych art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Podnieść należy, że subiektywne przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów postępowania w sposób wadliwy i stronniczy, jak również fakt, iż niektórzy z sędziów, których wyłączenia domagają się skarżący, orzekali w innych sprawach z ich udziałem, nie stanowią wystarczających przesłanek uzasadniających ich wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a., tym bardziej, że skarżący mogą zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z 6 maja 2009 r. II FZ 140/09 Lex nr 564221; postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, Lex nr 440113; postanowienie NSA z dnia 27 września 2005 r., I OZ 939/05 Legalis) Zarzuty zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów zgłoszone przez skarżącego należy uznać za gołosłowne i niepoparte żadnymi dowodami. Ogólne powołanie się na znajomość Prezesa Sądu Rejonowego w D. i Wiceprezesa Sądu Apelacyjnego w R. z Prezesem Spółki Akcyjnej "P.", nie ma znaczenia dla wniosku o wyłączenie, ponieważ okoliczność ta nie dotyczy sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie. Zarzuty stronniczości, orzekania z pokrzywdzeniem skarżących, naruszenia przepisów prawa, bez wskazania konkretnych sytuacji, do których te zarzuty miałyby odniesienie, nie mogą zostać przez sąd uznane za przesłankę skutkującą wyłączeniem, zwłaszcza iż wszyscy sędziowie, którzy złożyli oświadczenie, wskazali, że nie zachodzą przesłanki określone art. 19 p.p.s.a., uzasadniające wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy. Podkreślić należy, że wniosek o wyłączenie sędziego (sędziów) może być uwzględniony tylko wówczas, gdy okoliczności wskazywane jako mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie, są realne i obiektywne. Zatem, skoro sformułowane przez skarżących zarzuty nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach świadczących o braku bezstronności sędziów w sprawie, a jednocześnie nie zachodzą przyczyny określone w art. 18 § 1 p.p.s.a., powodujące wyłączenie tych sędziów z mocy samej ustawy, wniosek skarżących nie może być uwzględniony i podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak sentencji.