I SA/Ol 11/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Wiesława Pierechod ( sprawozdawca ), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Strumiłło, Sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Niewiadomska, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Rady Gminy A z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasad udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli niepublicznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. A.K., działając przez pełnomocnika - radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę nr "[...]" Rady Gminy A. (dalej także Rada Gminy, organ) z dnia "[...]" (dalej uchwała) w sprawie zasad udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli niepublicznych działających na terenie gminy A.. Powołując się na art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, powyższej uchwale skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przepisów art.90 ust. 2b, 3c i 4 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (j. t. Dz.U. z 2004r., nr 256, poz. 2572 ze zm. – dalej u.s.o.), polegające na wydaniu aktu z rażącym naruszeniem prawa, co w konsekwencji doprowadziło do odmowy przyznania skarżącej kwoty "[...]" zł, na którą składają się: - kwota "[...]" zł z tytułu nieuiszczonej części dotacji w miesiącu lipcu 2010r. wraz z odsetkami od dnia 11 sierpnia 2010r.; - kwota "[...]" zł z tytułu nieuiszczonej części dotacji w miesiącu sierpniu 2010r. wraz z odsetkami od dnia 11 września 2010r.. Wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że w okresie od 1.09.2009r. do 31.08.2014r. prowadziła niepubliczne przedszkole w "[...]", gm. A. Na podstawie uchwały nr "[...]" Rady Gminy A. odmówiono skarżącej przyznania części dotacji w miesiącach : lipcu i sierpniu 2010r. w kwotach wskazanych na wstępie. Podstawą odmowy przyznania ww. kwot dotacji było powołanie się przez Gminę na treść punktu 9 załącznika nr 1 do ww. Uchwały, według którego -" kwotę dotacji dla przedszkoli niepublicznych za miesiąc lipiec i sierpień ustala się mnożąc 50% średniorocznej liczby uczęszczających do przedszkola dzieci w okresie od 1 września do 30 czerwca danego roku przez stawkę dotacji na jedno dziecko, nie mniej jednak, niż w kwocie wynikającej z faktycznej liczby dzieci uczęszczających w tych miesiącach do przedszkola przez stawkę dotacji na jedno dziecko". Dalej skarżąca wskazała, że przedmiotowa uchwała została wyeliminowana z obrotu prawnego na mocy uchwały nr "[...]" z dnia 22.09.2010r. w sprawie określenia szczegółowego trybu udzielania i rozliczania dotacji niepublicznym przedszkolom i niepublicznym punktom przedszkolnym z terenu Gminy A.. Z kolei, odnośnie do tej uchwały, Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w uchwale nr "[...]" z dnia 27.10.2010r. orzekło o nieważności: § 2 ust.3 pkt 3; § 4 ust.3 zdanie drugie; § 4 ust.5 uchwały Rady Gminy, z uwagi na naruszenie w sposób istotny art.90 ust.2b, 3c i 4 ustawy o systemie oświaty. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej uznało, że zgodnie z art. 90 ust.3 c ustawy o systemie oświaty dotacje są przekazywane w częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca. Przepis ten wyraźnie reguluje sposób i termin przekazywania dotacji. Rada Gminy nie ma możliwości ustalania wysokości przekazywanej dotacji w inny sposób niż określono w ustawie. Przekazanie dotacji musi być realizowane w oparciu o dotychczasowe, znane organowi i udostępnione przez otrzymującego dotacje dane o liczbie uczniów lub dane o planowanej liczbie uczniów wynikające z wniosku o przydzielenie dotacji, składanych do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji. Wskazany w podstawie prawnej art.90 ust.4 nie daje upoważnienia dla organu stanowiącego do ustalania kwoty przekazywanej dotacji na miesiące lipiec i sierpień w inny sposób, niż jest to zapisane w ustawie o systemie oświaty. Skarżąca wywiodła, że gmina bezzasadnie obniżyła kwoty dotacji przekazanych jej w lipcu i sierpniu 2010r., albowiem powinna otrzymać taką samą kwotę dotacji jak w czerwcu 2010r. tj. w wysokości "[...]" zł, a otrzymała po "[...]" zł. Powyższe uzasadnia żądanie stwierdzenia nieważności Uchwały nr "[...]" Rady Gminy A. z dnia "[...]", gdyż została ona wydana z naruszeniem prawa i narusza interes prawny skarżącej. Pełnomocnik skarżącej dodatkowo przytoczyła fragment uzasadnienia uchwały Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 września 1994r. (W.5/94,Lexis Nexis nr 324803, OTK 1994, nr II,poz.44), że "Przez uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 101 ust.1 u.s.g., rozumie się również uchwałę, która wprawdzie została uchylona lub zmieniona, lecz może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę. Zmiana lub uchylenie uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, dokonana po zaskarżeniu tej uchwały do sądu administracyjnego, nie czyni zbędnym wydania przez sąd administracyjny wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę(...). Skarga na uchwałę organu gminy jest dopuszczalna również wtedy, gdy uchwała ta została wprawdzie uchylona lub zmieniona, lecz może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego uchylenie lub zmianę." Dalej powołała się na stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Lublinie z dnia 18.06.2008r. II SA/Lu 320/2008 (Lexis Nexis nr 2018759) (...) To, że przepisy przestają obowiązywać, nie oznacza, ze uchwała nie może być poddana kontroli sądu (...). Uchylenie uchwały przez radę gminy oznacza wyeliminowanie tych przepisów ze skutkiem od daty uchylenia( skutek ex nunc). Oznacza to, że ze wymienione przepisy od daty podjęcia uchwały do daty ich skreślenia w drodze uchwały zmieniającej traktowane być muszą jako istniejące i wiążące. Stwierdzenie nieważności uchwały wywołuje skutki od chwili podjęcia uchwały ( skutek ex tunc). Stwierdzenie nieważności uchwały przez sąd oznacza więc, że w tym zakresie wskazane unormowania należy traktować tak, jakby nie były podjęte. Ta zasadnicza różnica między istotą i skutkami uchylenia aktu prawa miejscowego, a stwierdzeniem jego nieważności w trybie kontroli sądowej powoduje, że nie można uznać postępowania za bezprzedmiotowe (...)". W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy A. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, że interes prawny lub uprawnienie wnoszącej skargę na uchwałę nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Z ostrożności procesowej, na wypadek nie uwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że wniesienie skargi zostało poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 17 września 2015r., na które Rada Gminy A. udzieliła odpowiedzi pismem z dnia 19 października 2015r. Zawiadamiała, że nie znalazła podstawy do zmiany uchwały nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie zasad udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli niepublicznych działających na trenie Gminy A. z uwagi na fakt, iż przedmiotowa uchwała obowiązywała do dnia 22 września 2010r. i w chwili wystosowania wezwania już nie obowiązywała. Powyższa uchwała utraciła moc na podstawie § 6 uchwały rady Gminy A. nr "[...]" z dnia 22 września 2010r. w sprawie określenia szczegółowego trybu udzielania i rozliczania dotacji niepublicznym przedszkolom i niepublicznym punktom przedszkolnym z terenu Gminy A.. Na stanowisko Rady Gminy A. w przedmiocie zmiany uchwały nr "[...]" nie mogły mieć wpływu argumenty dotyczące stwierdzenia przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w "[...]" w uchwale z dnia 27 października 2010r. nieważności § 2 ust.3 pkt 3, § 4 ust. 3 zdanie drugie oraz ust.5 uchwały nr "[...]". Stanowisko Regionalnej Izby Obrachunkowej nie dotyczyło bowiem uchwały, której zmiany żądała A.K.. Następnie Wójt Gminy, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniósł, że osoba wnosząca skargę na podstawie art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym winna wykazać, ze istnieje związek między jej prawnie gwarantowaną sytuacją a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała narusza jej interes prawny lub uprawnienie. Skarżąca nie uczyniła zadość tym obowiązkom. Zdaniem Gminy, w żaden sposób nie uzasadniła, w jaki sposób wszystkie normy zawarte w uchwale nr "[...]" Rady Gminy A. oddziałują na jej sytuację prawną i w jaki sposób każda z nich narusza jej interes oraz przepisy prawa materialnego. Ponadto normy zawarte w zaskarżonej uchwale mogły kształtować sytuację prawną skarżącej w 2010r., kiedy to ograniczyły wysokość przyznanej jej w lipcu i sierpniu dotacji. Skarżąca nie wykazała, w jaki sposób normy te naruszają jej interes obecnie mimo tego, że od 22 września 2010r. uchwała nie znajduje się w obrocie prawnym. Organ przytoczył poglądy z wyroków: WSA w Krakowie z dnia 25 lutego 2014r. sygn.. akt IISA/Kr 1478/13 zgodnie z którym "podmiot (...) powinien na etapie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego wykazać, że kwestionowany akt prawa miejscowego narusza jego interes prawny(...)" oraz WSA w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2015r. sygn.. akt II SA/Sz 973/14, że "naruszenie interesu prawnego podmiotu składającego skargę musi cechować się bezpośredniością, aktualnością i realnością". Skarżąca nie kwestionowała zapisów uchwały Rady Gminy ani po rozpoczęciu prowadzenia Niepublicznego Przedszkola w "[...]" (od 1 września 2009r.) ani w lipcu i sierpniu 2010r. Nie kwestionowała także zapisów uchwały po roku 2010, aż do wezwania do zapłaty z dnia 29 sierpnia 2014r., gdy posiadała już wiedzę, że z dniem 31 sierpnia 2014r. zakończy prowadzenie niepublicznego przedszkola. Interes skarżącej w stwierdzeniu nieważności niektórych zapisów uchwały nr "[...]" istniał w 2010r. Nie mógł jednak istnieć po zakończeniu tego roku. Nie bez znaczenia w sprawie pozostaje bowiem treść art. 251 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U z 2013r. poz. 885), zgodnie z którym dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku. Skarżąca nie kwestionowała wysokości dotacji w roku, w którym została jej przyznana. Zatem nie można uznać, że wysokość dotacji, którą otrzymała nie była wystarczająca do realizacji zadań prowadzonego przez nią przedszkola. Z uwagi na fakt, że wskazane działanie nie miało miejsca w 2010r. a więc do końca roku, w którym dotację należało rozliczyć, to kwoty, o których wypłatę stara się skarżąca obecnie, podlegałyby zwrotowi w oparciu o przepisy ustawy o finansach publicznych jako niewykorzystane na realizację zadań, na które przyznana była dotacja. Powołując się ponownie na orzeczenia sądów administracyjnych, dotyczące przesłanek wniesienia skargi na podstawie art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym organ stwierdził, że w chwili obecnej naruszenie interesu prawnego skarżącej nie ma już bezpośredniego i realnego charakteru z uwagi na konieczność zwrotu niewykorzystanej części dotacji po zakończeniu roku, na który została przyznana. Naruszenie interesu prawnego istniało w 2010rr., nie istnieje natomiast obecnie. Zdaniem Gminy A., w chwili obecnej może istnieć jedynie interes faktyczny w dochodzeniu uchylenia uchwały z 2003r. polegający na ewentualnym umożliwieniu dochodzenia nieuiszczonych przez Gminę kwot. Kwoty te nie będą jednak stanowić już kwot dotacji, z uwagi na zmianę ich charakteru po zakończeniu roku, na który zostały przyznane. Z uwagi jednak na fakt, że skarżąca w 2010r. nie domagała się wypłaty dotacji w przysługującej, jej zdaniem, wysokości, nie można uznać, że jakakolwiek zaległość w wypłacie dotacji powstała. Wnosząc, z ostrożności procesowej o oddalenie skargi Organ podniósł, że zaskarżona uchwała nr "[...]" Rady Gminy A. z dnia "[...]" została, zgodnie z obowiązującymi przepisami przekazana organowi nadzoru i podlegała jego kontroli. Uchwała nie została zakwestionowana przez Regionalną Izbę Obrachunkową i do dnia 22 września 2010r. pozostawała w obrocie prawnym. Nie sposób więc uznać, że uchwała ta naruszała przepisy prawa, a tym bardziej, że naruszenia miały charakter rażący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014r. poz. 1647, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc (z jednym wyjątkiem), związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Według art. 3 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. zakres przedmiotowy sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej ( pkt 5) oraz na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6). Przepisy te korespondują z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 ze zm.) dalej "u.s.g"., wedle którego, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Tryb i termin wniesienia skargi w ww. sprawach został określony w art. 53 § 2 w związku z art. 52 § 4 p.p.s.a.. W świetle przytoczonych przepisów, skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest uwarunkowane następującymi okolicznościami: -zaskarżony akt musi dotyczyć sfery administracji publicznej, - wniesienie skargi do sądu wymaga wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zachowania terminu, - zaskarżony akt musi nie tylko dotyczyć interesu prawnego, ale również naruszać interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Dopiero w razie spełnienia powyższych przesłanek możliwe jest dokonanie oceny skargi pod kątem jej zasadności. Nie budzi wątpliwości w niniejszej sprawie, że z uwagi na materię uchwały stanowi ona akt prawa miejscowego, sprawa jest z zakresu administracji publicznej i z tego względu podlega kognicji sądu administracyjnego. Zachowane zostały też wstępne warunki wniesienia skargi, gdyż skarżąca pismem z dnia 17 września 2015 r. wezwała Radę Gminy A. do usunięcia naruszenia prawa. Rada Gminy pismem z dnia 19 października 2015r., doręczonym pełnomocnikowi strony w dniu 4 listopada 2015r. udzieliła odpowiedzi, wskazując na brak podstaw do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę Uchwały nr "[...]" Rady Gminy A. z dnia "[...]" w sprawie zasad udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli niepublicznych działających na terenie gminy. Skarga złożona została w dniu 4 grudnia 2015 r., zatem w terminie. Sąd podziela stanowisko Gminy A., wyrażone w odpowiedzi na skargę, że w sprawie wystąpiła, określona w art. 58 § 1 pkt 5a) p.p.s.a. podstawa do odrzucenia skargi. W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że na podstawie tego przepisu legitymację do wniesienia skargi ma tylko ten podmiot, którego interes prawny został naruszony zaskarżoną uchwałą. "Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje" (postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., II OZ 703/09). Przyjmuje się w orzecznictwie, że interes prawny, naruszony uchwałą podjętą przez organ gminy powinien być aktualny, indywidualny i dotyczyć bezpośrednio sfery prawnej określonego podmiotu. Aktualność interesu prawnego oznacza, że po wejściu w życie takiego aktu interes ten w danej sytuacji faktycznej i prawnej obiektywnie istnieje. Wymóg ten wiąże się z "realnością" interesu prawnego. Powinien on rzeczywiście istnieć w momencie wezwania organu do usunięcia jego naruszenia, jak tego wymaga przepis, oraz w momencie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Z treści skargi wynika, że skarżąca nie wykazała istnienia realnego i aktualnego interesu prawnego, z którego mogłaby wywodzić żądanie stwierdzenia nieważności nieobowiązującej już uchwały nr "[...]" Rady Gminy A. z dnia "[...]" w sprawie zasad udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli niepublicznych działających na terenie gminy A.. Przede wszystkim, przy ocenie istnienia interesu prawnego skarżącej w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze odpowiednie przepisy ustaw: o finansach publicznych oraz o systemie oświaty. W art. 126 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych wskazano, że dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki, m.in. z budżetu jednostek samorządu terytorialnego, przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Ustawodawca przyznał organowi stanowiącemu samorządu terytorialnego uprawnienie do ustalenia trybu rozliczania dotacji oświatowych. Upoważnienie do podjęcia uchwały wynikało z art. 90 ust. 4 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty, który uprawnia organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do uregulowania zasad udzielania i rozliczania dotacji niepublicznym jednostkom systemu oświaty( prowadzonym przez podmioty prywatne). Indywidualny interes prawny każdego z podmiotów – adresatów tego aktu, został określony w art. 90 ust.1 ustawy. Według tego przepisu m.in. "Niepubliczne przedszkola (...) otrzymują dotacje z budżetu gminy". Zakres uprawnienia ustalony został w art.90 ust.2 b ustawy "Dotacje dla niepublicznych przedszkoli przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż 75% ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia(...).W przypadku braku na terenie gminy przedszkola publicznego, podstawę do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę na prowadzenie przedszkola publicznego."Art.90 ust.3c ustawy stanowi, że dotacje przekazywane są w 12 częściach, natomiast art.90 ust.3d, że dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących placówki. Z powyższego wynika, że uprawnienie do otrzymania dotacji nie jest powiązane imiennie z podmiotem prowadzącym przedszkole niepubliczne a z tego rodzaju jednostką organizacyjną systemu oświaty. Dotacja jest świadczeniem rocznym przekazywanym w 12 częściach i jej ostateczna wysokość jest ustalana według stanu na koniec roku, w którym jest przyznawana. Przysługuje w wysokości zależnej m.in. od ilości dzieci uczęszczających do przedszkola. Ten warunek udzielania dotacji niewątpliwie nie wskazuje na jakiekolwiek uprawnienie do otrzymywania przez przedszkole w ciągu roku budżetowego 12 "równych części". Ponadto, zasadnie w odpowiedzi na skargę Gmina podniosła, że dotacje przyznawane są na dany rok budżetowy. Zgodnie z art. 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku. Zatem interes prawny nie tkwi w tym, że w miesiącach "wakacyjnych" przedszkole nie otrzymało takich kwot dotacji jak w miesiącu poprzedzającym, a w ewentualnym otrzymaniu dotacji w wysokości niższej niż kwota dotacji przypadająca na każde dziecko uczęszczające do przedszkola. Bezsporne jest, że skarżąca prowadziła przedszkole niepubliczne na terenie Gminy A. w latach 2009-2014. Z żądaniem zmiany nieobowiązującej już uchwały, jako naruszającej prawo wystąpiła do Gminy we wrześniu 2015r., a skargę do sądu wniosła w dniu 4 grudnia 2015r. Mając na uwadze uregulowania prawne dotyczące "dotacji oświatowych" stwierdzić należy, że wobec związania dotacji z bieżącym funkcjonowaniem przedszkola, podmiot, który nie prowadzi przedszkola niepublicznego w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie ma interesu prawnego, w rozumieniu przepisów ustawy o systemie oświaty i art.101 ust.1 u.s.g. do żądania stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy w sprawie zasad udzielania i rozliczania dotacji dla przedszkoli niepublicznych. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a) p.p.s.a. odrzucił skargę.