I SA/Ol 126/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski, Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Piskozub, Sędzia WSA Renata Kantecka (spr.), Protokolant Starszy specjalista Lidia Wachowska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r., sprawy ze skargi J.J.L. na informację Warmińsko – Mazurskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia J.L. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A złożył do Agencji Rozwoju Regionalnego wniosek o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej w ramach konkursu "[...]" realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego 2007 – 2013. Pismem z dnia 15 grudnia 2010 r. wnioskodawca poinformowany został o negatywnej ocenie wniosku, albowiem projekt nie spełniał dwóch kryteriów merytorycznych zerojedynkowych. W dniu 5 stycznia 2011 r. do Instytucji Pośredniczącej Agencji Rozwoju Regionalnego wpłynął protest wnioskodawcy na powyższą oceną. Pismem z dnia 31 stycznia 2011 r. Instytucja Pośrednicząca poinformowała wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Informacja zawierała stosowne pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 18 lutego 2011 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarga J.L. A , na informację z dnia 15 grudnia 2010 r Agencji Rozwoju Regionalnego w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Do skargi załączono: wniosek o dofinansowanie (bez załączników), informację w przedmiocie oceny projektu z dnia 15 grudnia 2010 r., kopię protestu oraz kopię informacji z dnia 31 stycznia 2011 r. o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W dniu 15 marca 2011r. do Sądu wpłynęły złożone przez skarżącego kserokopie: biznesplanu, umowy o wybudowanie lokalu mieszkalnego, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwolenia na budowę, decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Instytucja Pośrednicząca wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Na rozprawie pełnomocnik Instytucji wniósł natomiast o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z uwagi na jej niekompletność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn.: Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwana u.z.p.p.r.), kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez m.in. Instytucję Pośredniczącą oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych. W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.). Sąd, stosownie do art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r., w wyniku rozpatrzenia skargi może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.). Rozpoznając zatem przedmiotową sprawę Sąd w pierwszej kolejności dokonał zbadania warunków formalnych skargi w zakresie jej kompletności. Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., stąd a contrario należy wywieść, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. m.in. postanowienie NSA z 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10; postanowienie NSA z 17 grudnia 2009r., sygn. akt II GSK 969/09, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy ma na celu umożliwienie sądowi kontrolę negatywnej oceny wniosku. Skarga J. L. na dzień jej wniesienia, tj. 18 lutego 2011 r. była niekompletna, ponieważ nie dołączono do niej koniecznych do wniosku o dofinansowanie załączników, wyszczególnionych na stronie 15 wniosku o dofinansowanie, tj. załączników nr 1, 2a, 3c, 9, 10, 11, 15, 18, 19. Brakowało zatem wszystkich dokumentów, które dołączone zostały do wniosku o dofinansowanie, czyli: biznesplanu, formularza do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ, wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kopii dokumentu, na podstawie którego wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, oświadczenia VAT, kopii dokumentu rejestrowego świadczącego, że wnioskodawca nie działa w celu osiągnięcia zysku, kopii deklaracji podatkowych dla podatku dochodowego PIT/CIT, oświadczenia wnioskodawcy, że nie ubiegał się o środki publiczne dotyczące tych samych wydatków kwalifikowanych, oraz oświadczenia o spełnieniu kryteriów MŚP. Ustawodawca w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. określił, że dołączona do skargi kompletna dokumentacja (podkreślenie Sądu) obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. Dokumentacja ma być zatem kompletna, co oznacza, że również wniosek musi być kompletny, czyli muszą zostać do niego dołączone wszystkie załączniki, które wnioskodawca wykazał w liście załączników wymaganych w chwili złożenia wniosku. Sąd ma bowiem dysponować kompletną dokumentacją, taką jaka złożona została przez wnioskodawcę do Instytucji Pośredniczącej. Z uregulowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, które stanowią lex specialis do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w zakresie kompletności skargi. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r., przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd tym samym w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09, według którego przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący wniósł skargę niekompletną, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.