I SA/Ol 126/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Krzykowski (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Anna Janowska, sędzia WSA Jolanta Strumiłło, Protokolant sekretarz sądowy Weronika Ćwiek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 30 grudnia 2024 r., nr 2801-IEW.4123.15.2024 w przedmiocie orzeczenia solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki, solidarnie ze spółką oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. (dalej: Naczelnik, organ I instancji), decyzją z 14.06.2024 r. orzekł o odpowiedzialności podatkowej H. P. (dalej: strona, skarżąca), jako członka jednoosobowego zarządu, pełniącej funkcję prezesa zarządu H. Sp. z o. o., (dalej: Spółka) solidarnie ze Spółką, za zaległości podatkowe Spółki z tytułu: podatku dochodowego od osób prawnych za 2020 r. w kwocie 11 634 zł wraz z odsetkami od ww. zaległości w kwocie 4 671 zł; odsetek stałych od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za marzec, kwiecień, wrzesień 2020 r. w łącznej kwocie 995 zł; podatku od towarów i usług za marzec, październik 2020 r. w łącznej kwocie 7 772,01 zł i styczeń, luty 2020 r. w łącznej kwocie 5 399 zł wraz z odsetkami od ww. zaległości w łącznej kwocie 6 158 zł; oraz za koszty postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku Spółki w łącznej kwocie 551,27 zł. Po rozpatrzeniu odwołania, zaskarżoną decyzją z 30.12.2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej: Dyrektor, organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną organ powołał art. 107 § 1 i 2 pkt 1, pkt 2 i 4, art. 116 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.; dalej: O.p.). Wyjaśnił przy tym, że przepisy O.p. określają pozytywne i negatywne przesłanki odpowiedzialności członków zarządu spółek kapitałowych za zaległości podatkowe tychże spółek. Do pozytywnych przesłanek warunkujących powstanie odpowiedzialności podatkowej zalicza się bezskuteczność egzekucji zaległości podatkowej oraz powstanie zobowiązania podatkowego w czasie pełnienia przez osobę trzecią funkcji członka zarządu spółki. Natomiast wykazanie przez członka zarządu, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy, bądź też wskazanie mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części, traktuje się jako przesłanki negatywne, tzn. wyłączające odpowiedzialność podatkową osoby trzeciej. Jak wynika z akt sprawy, Naczelnik postanowieniem z 11.09.2023 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia stronie odpowiedzialności, jako członka zarządu Spółki z ograniczoną odpowiedzialności (dalej; Spółka), solidarnie ze Spółką, za zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę oraz koszty postępowania egzekucyjnego Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2020 r. oraz podatku od towarów i usług za marzec, październik 2020 r. i styczeń, luty 2021 r., których to należności ww. Spółka nie uiściła. Wskazane w sentencji decyzji zaległości podatkowe dłużnika pierwotnego Spółki.: - z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2020 r. wynikają z zeznania CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, złożonego 9.06.2021 r.; - z tytułu podatku od towarów i usług za: marzec i październik 2020 r., styczeń i luty 2021 r. wynikają odpowiednio ze złożonych deklaracji VAT-7 dla podatku od towarów i usług i ich korekt: 14.03.2021 r, 27.12.2020 r., 25.04.2021 r., 26.04.2021 r. Zobowiązania podatkowe wynikające z zeznania rocznego i ww. deklaracji nie zostały przez Spółkę zapłacone. Naczelnik w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, celem dochodzenia zaległości Spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2020 r. i październik 2020 r., 26.04.2021 r., zastosował skuteczny środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego w S. Bank Polska S.A., który przerwał bieg terminu przedawnienia ww. zaległości. Ponadto organ egzekucyjny w stosunku do zaległości z tytułu odsetek stałych od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za marzec, czerwiec, wrzesień 2020 r. - 17.08.2021 r. zastosował skuteczny środek egzekucyjny, w postaci zajęcia rachunku bankowego w S. Bank Polska S.A., który przerwał bieg terminu przedawnienia ww. odsetek. Uwzględniając powyższe Dyrektor uznał, że zaległości podatkowe nie uległy przedawnieniu i są wymagalne. Organ odwoławczy wskazał, że Spółka została wpisana do KRS 8.11.2017 r., na podstawie umowy Spółki z 28.10.2017 r. Ww. informacja pojawiła się także w Monitorze Sądowy i Gospodarczym, dalej MSiG, nr [...] z 16.11.2017 r., pod poz. [...]. Czas na jaki została utworzona Spółka jest nieoznaczony. Wiodący przedmiot działalności Spółki to "pozostałe specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej niesklasyfikowane" (PKD 43.99.Z). Według Działu drugiego ww. odpisu KRS, organem uprawnionym do reprezentacji podmiotu jest zarząd. Do składania oświadczeń w imieniu Spółki upoważniony jest każdy z członków zarządu samodzielnie. Do KRS została wpisana skarżąca jako prezes zarządu Spółki oraz K. S. jako członek zarządu Spółki. Kapitał zakładowy Spółki określono na kwotę 50 000 zł, w 100 udziałach każdy o wartości nominalnej 500 zł, z czego strona została właścicielem 40 udziałów o łącznej wartości 20 000 zł. Natomiast K. S. objęła 60 udziałów o łącznej wartości 30 000 zł. Powyższe zostało wpisane 08.11.2017 r. do Krajowego Rejestru Sądowego. Informacja pojawiła się również w Monitorze Sądowy i Gospodarczym - dalej MSiG, nr [...] z 16.11.2017 r., pod poz. [...]. Następnie 19.01.2022 r. dokonano wpisu do KRS, w którym w rubryce dotyczącej wspólników wykreślono stronę i K. S., a wpisano M. S. z 100 udziałami o łącznej wartości 50 000 zł. Informacja pojawiła się MSiG z 28.01.2022 r. nr [...], pod poz. [...]. Z materiału dowodowego, w tym: z pisma Sądu Rejonowego w Olsztynie [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: SR KRS) z 6.05.2023 r, z pisma strony z 10.02.2022 r. skierowanego do SR KRS, z zaproszenia strony na nadzwyczajne zgromadzenie wspólników Spółki wraz z oświadczeniem strony o rezygnacji z funkcji zarządu z 7.12.2021 r. i potwierdzeniem odbioru oraz z postanowienia SR KRS z 12.04.2022 r., sygn. sprawy [...], wynika również, że na dzień 22.12.2021 r. strona zwołała zgromadzenie wspólników, celem złożenia rezygnacji z pełnienia funkcji członka zarządu. Dnia 18.02.2022 r. do Sądu Rejonowego w Olsztynie [...] Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego wpłynęła informacja o rezygnacji strony z funkcji prezesa zarządu w Spółce, złożonej zgodnie z art. 202 § 6 k.s.h. W myśl art. 202 § 6 k.s.h. rezygnacja jest skuteczna z dniem następującym po dniu, na który zwołano zgromadzenie wspólników, tj. z dniem 23.12.2021 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego postanowieniem z 12.04.2022 r., sygn. sprawy: [...], biorąc pod uwagę skutecznie złożoną rezygnację dotychczasowego prezesa zarządu oraz fakt, że w rejestrze przedsiębiorców znajdowały się zamieszczone wpisy niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, na podstawie art. 24 ust. 6 KRS, postanowił wykreślić ten wpis z urzędu. Powyższa informacja ukazała się w MSiG z 22.04.2022 r., nr [...], pod poz. [...]. Ostatnią wzmianką na temat Spółki jest wpis w MSiG z 11.07.2023 r., nr [...] pod poz. [...], zgodnie z którym ogłoszono o wszczęciu postępowania o rozwiązanie i wykreślenie z urzędu podmiotu. Naczelnik przeanalizował także włączone z urzędu jako dowód w sprawie, wydruki dokumentów ze sprawy prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową w Olsztynie, o sygn. [...] i ustalił m.in., że w stosunku do M. S., któremu strona powierzyła prowadzenie spraw Spółki toczy się postępowanie w Prokuraturze Okręgowej w Olsztynie. Postępowanie to zostało wszczęte, m.in. z zawiadomienia strony w zakresie możliwości popełnienia przez M. S. przestępstwa oszustwa, polegającego na doprowadzeniu strony do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, podrobienia dokumentów oraz wykorzystania w sposób sprzeczny z wolą strony i wiedzą udzielonego mu pełnomocnictwa. Ze znajdujących się w aktach sprawy prowadzonej przez Prokuraturę zeznań w charakterze świadka M. S. wynika, m.in., że Spółka została założona w 2017 r., i że strona objęła w niej funkcję prezesa zarządu Spółki. Skarżąca udzieliła szerokiego pełnomocnictwa M. S., oraz że składała sprawozdania finansowe Spółki. Dodał, że w Spółce wytworzono wiele dokumentów, które opatrzone były pieczęcią Spółki i podpisami strony jako prezesa zarządu Spółki. Zdarzały się także sytuacje, że M. S., jako osoba upoważniona składał podpisy na dokumentach Spółki. Wyjaśnił, że wszelkie podpisy, które złożył podpisując się imieniem i nazwiskiem strony, składał po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym ze skarżącą. M. S. poinformował, że nie pamięta kto założył konto bankowe na Spółkę, ani jak doszło do założenia profili zaufanych. Naczelnik stwierdził także, że z opinii Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej w Olsztynie z 12.02.2024 r. jasno wynika, że spośród zakwestionowanych podpisów jednoznacznie określono jako podpisany przez inną niż strona osobę - dokument umowy leasingu operacyjnego. Podpisów na umowie podnajmu lokalu użytkowego, umowie najmu nieruchomości oraz oświadczeniu o zaakceptowaniu faktu zmiany roku produkcji pojazdu będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego nie można było poddać badaniom komparatystycznym z wzorami pisma strony. Natomiast organ podatkowy wskazał, że zgodnie z ww. opinią podpisy na nw. dokumentach zostały nakreślone przez stronę tj. na: pełnomocnictwie do podpisywania deklaracji składanej za pomocą środków komunikacji elektronicznej UPL-1 z 20.11.2017 r., zawiadomieniu o prowadzeniu ksiąg rachunkowych z 8.11.2017 r., zgłoszeniu rejestracyjnym w zakresie podatku od towarów i usług z 20.11.2017 r., zgłoszeniu identyfikacyjnym NIP-8 z 20.11.2017 r., piśmie skierowanym do Biura Rachunkowego "B." z 15.09.2021 r., wniosku o wydanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzającego stan zaległości z 15.09.2021 r., zaproszeniu na nadzwyczajne zgromadzenie wspólników Spółki (...) wraz z oświadczeniem o rezygnacji z funkcji członka zarządu z 7.12.2021 r., informacji o odwołaniu pełnomocnictwa wraz z wezwaniem do przedłożenia sprawozdania z czynności podjętych jako pełnomocnik z 7.12.2021 r. Naczelnik wskazał, że ustalenia te są przedmiotem toczącego się postępowania w prokuraturze i na moment wydania zaskarżonej decyzji nie posiada informacji o zakończeniu ww. postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową. W ocenie Naczelnika, poczynione w jego toku ustalenia potwierdzają, że dobrowolnie i świadomie strona powierzyła M. S. zarządzanie Spółką. Nie wykazała także należytej staranności w sprawowaniu kontroli nad prowadzeniem Spółki. Nie zanegowała też, że posiadała świadomość pełnienia funkcji członka zarządu Spółki, jaką na siebie przyjęła. Z protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie i przesłuchania strony w charakterze świadka z 11.05.2022 r. wynikało, że skarżąca złożyła rezygnację z funkcji prezesa zarządu Spółki 20.12.2020 r., a została wykreślona przez KRS w marcu 2022 r.. Natomiast z dołączonej przez stronę kserokopii "Oświadczenia o rezygnacji z pełnienia funkcji w zarządzie" z 22.12.2020 r. wynikało, że z dniem 22.12.2020 r. strona rezygnuje z pełnienia funkcji członka zarządu Spółki i jednocześnie rezygnuje z funkcji Prezesa zarządu Spółki. Przedmiotowa rezygnacja z 22.12.2020 r. nie była złożona zgodnie z art. 202 § 6 k.s.h. Organ pierwszej instancji wskazał także, że Sąd Rejonowy w Olsztynie [...] Wydział Gospodarczy w piśmie nr PW/34668/23 z 6.05.2023 r., poinformował, że dnia 18.02.2022 r. do Sądu wpłynęła informacja strony o jej rezygnacji z funkcji Prezesa zarządu w Spółce. Sąd wskazał, że strona zwołała na dzień 22.12.2021 r. zgromadzenie wspólników celem złożenia rezygnacji z pełnienia funkcji jedynego członka zarządu. Biorąc pod uwagę skutecznie złożoną rezygnację dotychczasowego prezesa zarządu z dniem 23.12.2021 r. oraz fakt, iż w rejestrze przedsiębiorców są zamieszczone wpisy niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, Sąd rejestrowy postanowił 12.04.2022 r. wykreślić ten wpis z urzędu. Organ pierwszej instancji stwierdził, że od 8.11.2017 r. do 22.12.2021 r. pełniła Pani funkcję członka zarządu w Spółce. Uwzględniając powyższe, organ odwoławczy nie uwzględnił zarzutu dotyczącego naruszenia art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 O.p. Dyrektor podkreślił, że jako prezes zarządu Spółki strona złożyła podpisy na dokumentach: - przesyłanych do KRS uchwałach zgromadzenia wspólników np. Uchwała nr 1/2020 z 30.09.2020 r. w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego Spółki za 2019 r. i Uchwała nr 2/2020 z 30.09.2020 r. w sprawie rozdysponowania wyniku finansowego Spółki za 2019 r., - zaproszeniu na nadzwyczajne zgromadzenie wspólników Spółki wraz z oświadczeniem o rezygnacji z funkcji członka zarządu - pismo z 7.12.2021 r., - piśmie z 10.02.2022 r. skierowanym do Sądu Rejonowego w Olsztynie [...] Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego, - piśmie z 22.12.2020 r. stanowiącym oświadczenie o rezygnacji z pełnienia funkcji w zarządzie, piśmie z 16.03.2020 r. stanowiącym oświadczenie o akceptacji zmiany roku produkcji pojazdu będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego, tj. Toyoty [...] - załącznik nr 32 do pisma zatytułowanego "Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa", skierowanego do Prokuratury Okręgowej w Olsztynie, - pełnomocnictwie do składania upoważnień z 9.03.2020 r. - załącznik nr 31 do pisma zatytułowanego "Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa" skierowanego do Prokuratury Okręgowej w Olsztynie, - piśmie z 10.03.2020 r. stanowiącym oświadczenie o byciu podatnikiem podatku od towarów i usług - załącznik nr 30 do pisma zatytułowanego "Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa" skierowanego do Prokuratury Okręgowej w Olsztynie. Zdaniem organu odwoławczego, od początku istnienia Spółki strona sprawowała funkcję prezesa zarządu Spółki i w tym okresie powstały zaległości podatkowe objęte decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z 14.06.2024 r" znak: 2815-SEW.4120.1.2023, 2815-SEW.4123.1.2023. Dyrektor zwrócił przy tym uwagę, że prawny status członka zarządu spółki określają umowa spółki i przepisy art. 201-211 k.s.h. W świetle tych unormowań za członka zarządu można uznawać tylko osobę, która w przewidzianym prawem trybie powołana została na tę funkcję i której mandat nie wygasł zgodnie z powołanymi przepisami. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ uznał, że strona wchodziła w skład zarządu Spółki, kiedy upływały terminy płatności wymienionych w sentencji decyzji zobowiązań w podatku dochodowym od osób prawnych oraz w podatku od towarów i usług. W tym czasie reprezentowała Spółkę jako jej prezes zarządu. Odnosząc się do przesłanki stwierdzenia bezskuteczności egzekucji w całości lub części, organ odwoławczy wskazał, że Naczelnik (wierzyciel) do należności objętych przedmiotowym postępowaniem wystawił upomnienia, a następnie tytuły wykonawcze, które skierował do organu egzekucyjnego, celem przeprowadzenia egzekucji z majątku Spółki W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, Naczelnik (organ egzekucyjny) podejmował czynności skierowane bezpośrednio do majątku Spółki, jak i czynności związane z poszukiwaniem składników i praw majątkowych stanowiących własność Spółki, do których można byłoby skierować skuteczną egzekucję. Organ egzekucyjny ustalił, że Spółka nie figuruje jako właściciel nieruchomości w bazie ksiąg wieczystych oraz nie posiada majątku ruchomego, z którego można byłoby przeprowadzić skuteczną egzekucję. Spółka nie prowadzi także działalności gospodarczej pod adresem: P., ul. [...], właścicielami tej nieruchomości są osoby fizyczne. Ponadto organ egzekucyjny ustalił, że Spółka ma otwarty rachunek bankowy w S. Bank Polska S.A., na którym brak jest środków na realizację zajęć. Udziały w Spółce zostały sprzedane 9.07.2021 r. Spółce z o.o. X. z siedzibą w K.. Podjęte czynności oraz zastosowane środki egzekucyjne nie doprowadziły do zrealizowania obowiązków, których dotyczyły. Naczelnik 22.06.2022 r. wykreślił Spółkę z rejestru podatników podatku od towarów i usług. W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych nie wyegzekwowano żadnych zaległości podatkowych. Przedmiotowe zaległości również nie zostały uregulowane w inny sposób. W oparciu o zgromadzone w trakcie postępowania egzekucyjnego dowody, organ egzekucyjny stwierdził, że w dalszym postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne i na podstawie art. 59 § 4 w związku z art. 59 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 479 ze zm.), postanowieniem z 31.03.2023 r., umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku Spółki na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na ww. zaległości podatkowe. W ocenie organu odwoławczego wydane przez organ egzekucyjny postanowienie o umorzeniu egzekucji wyczerpuje pojęcie bezskuteczności egzekucji, o której mowa art. 116 § 1 O.p. Dyrektor wskazał przy tym, że strona zarówno przed organem I instancji, jak i II instancji nie wskazała majątku Spółki, który pozwoliłby choćby na częściowe zaspokojenie zaległości podatkowych. Strona nie wskazała również, że Spółka kiedykolwiek otworzyła postępowanie układowe lub złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości. Z odpisu pełnego Rejestru Przedsiębiorców KRS wynikało, że w Dziale 6 nie odnotowano żadnych wpisów o postępowaniu upadłościowym Spółki, postępowaniu układowym, restrukturyzacyjnym, naprawczym bądź przymusowej restrukturyzacji. Mając na uwadze, że wobec Spółki nie toczyło się żadne postępowanie upadłościowe (układowe) oraz że 13.02.2024 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie umorzył postępowanie w sprawie (sprawy z urzędu) rozwiązania Spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, organ uznał, że upoważnieni członkowie zarządu Spółki nie zgłosili skutecznie wniosku o upadłość lub o zawarcie układu. Dyrektor wskazał, że Spółka nie wywiązała się ze swoich zobowiązań podatkowych wobec Urzędu Skarbowego w P. z tytułu: 1) podatku dochodowego od osób prawnych za 2020 r. w kwocie 11 634 zł, z terminem płatności30.06.2021 r.; 2) odsetek stałych od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za: marzec 2020 r. w kwocie 51 zł, z terminem płatności 20.04.2020 r., czerwiec 2020 r. w kwocie 686 zł, z terminem płatności 20.07.2020 r., wrzesień 2020 r. w kwocie 258 zł z terminem płatności 20.10.2020 r.; 3) podatku od towarów i usług za: styczeń-marzec, październik 2020 r., styczeń, luty 2021 r., kwiecień, maj 2022 r. Ponadto z danych widniejących w systemach informatycznych organu pierwszej instancji wynikało, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Olsztynie dokonał zajęć wierzytelności z tytułu nieopłaconych składek ZUS, na podstawie zajęć wierzytelności z 22.04.2024 r. Mając powyższe na uwadze organ ustalił, że Spółka nie wykonywała swoich zobowiązań pieniężnych wobec Naczelnika oraz Dyrektora ZUS Oddziału w Olsztynie. Opóźnienia w zapłacie wymagalnych zobowiązań pieniężnych znacznie przekroczyły okres 3 miesięcy, co stanowiło podstawę do uznania Spółki za niewypłacalną. Spółka posiadała najstarsze zaległości wobec Naczelnika z tytułu odsetek stałych od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za marzec 2020 r. w kwocie 51 zł, z terminem płatności 20.04.2020 r. oraz z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2020 r. w kwocie 7 752,98 zł, z terminem płatności 27.04.2020 r. i od tego czasu Spółka zaprzestała regulowania zobowiązań podatkowych. Wobec powyższego, Dyrektor uznał, że Spółka zaprzestała regulowania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych od 27.04.2020 r., a stała się niewypłacalna od 27.07.2020 r., tj. kiedy opóźnienie w opłacaniu wymagalnych zobowiązań wobec wierzyciela – Naczelnika przekroczyło 3 miesiące. Dzień niewypłacalności został obliczony od 27.04.2020 r., tj. terminu płatności drugiego zobowiązania wobec wierzyciela. Zatem wniosek o ogłoszenie upadłości winien być złożony przez zarząd Spółki do 26.08.2020 r., czyli w terminie 30 dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, tj. od dnia, w którym Spółka stała się niewypłacalna. Utrata przez Spółkę zdolności do regulowania zobowiązań miała charakter trwały, ponieważ w czasie, kiedy strona była Prezesem zarządu Spółki zobowiązania wzrastały i nie zostały uregulowane. O tym, że utrata zdolności do regulowania zobowiązań miała charakter trwały, świadczy fakt, że żadne z przedmiotowych zaległości podatkowych nie zostały zapłacone do dnia wydania zaskarżonej decyzji. Pomimo zaistnienia ww. okoliczności wymagających od zarządu Spółki podjęcia odpowiednich kroków celem ochrony zagrożonych interesów wierzycieli, Zarząd Spółki w tym czasie nie wystąpił do Sądu z wnioskiem o wszczęcie postępowania upadłościowego, nie otwarto w tym czasie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy Prawo restrukturyzacyjne ani nie zatwierdzono układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu. Z informacji z KRS wynikało, że Spółka złożyła sprawozdania finansowe jedynie za 2018 r. i 2019 r. Z bilansu Spółki za 2018 r. wynikało, że Spółka nie posiada majątku trwałego, wartości niematerialnych i prawnych, rzeczowych aktywów trwałych, należności długoterminowych, inwestycji długoterminowych, zapasów i żadnych długoterminowych rozliczeń międzyokresowych. Spółka posiadała natomiast należności krótkoterminowe w kwocie 73 743,49 zł oraz środki pieniężne w kasie i na rachunkach w kwocie 40 933,23 zł. Spółka posiadała także kapitał podstawowy w kwocie 50 000 zł oraz za 2018 r. wygenerowała zysk w kwocie 24 314,78 zł, który Uchwałą nr 2/2019 r. z 28.06.2019 r. który został zaliczony na zwiększenie funduszu zapasowego Spółki. Natomiast z bilansu Spółki za 2019 r. wynika, że Spółka posiada dwa samochody osobowe. Natomiast nie posiada wartości niematerialnych i prawnych, rzeczowych aktywów trwałych, należności długoterminowych, inwestycji długoterminowych, zapasów oraz żadnych długoterminowych rozliczeń międzyokresowych. Spółka posiadała natomiast należności krótkoterminowe w kwocie 560 180,61 zł, inne należności w kwocie 44 806,29 zł, środki pieniężne w kasie i na rachunkach w kwocie 48 171,85 zł oraz środki pieniężne w drodze pobrane z bankomatu i nierozliczone w kwocie 28 550 zł. Spółka posiada kapitał podstawowy w kwocie 50 000 zł, kapitał zapasowy w kwocie 24 314,78 zł oraz za 2019 r. wygenerowała zysk w kwocie 362 936,80 zł. Natomiast za lata 2020-2023 nie ustalono wartości majątku Spółki, bowiem w rejestrze KRS, w Dziale 3 nie widnieje informacja o złożeniu przez Spółkę za te lata sprawozdań finansowych. W ocenie Dyrektora, w sprawie wystąpiła przesłanka niewypłacalności, dotycząca utraty zdolności do wykonywania wymagalnych zobowiązań. Zdaniem organu odwoławczego, określone w przepisie art. 10 Prawa upadłościowego przesłanki niewypłacalności są alternatywne i niezależne, a wobec tego wskazana wyżej przesłanka oznacza możliwość ogłoszenia upadłości. Zdaniem organu odwoławczego, nie doszło do naruszenia art. 180 § 1, art. 181, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p. Organ pierwszej instancji prawidłowo zinterpretował pojęcie "braku winy" w rozumieniu art. 116 § pkt 1 lit. b Ordynacji podatkowej. Strona miała także możliwość czynnego udziału w sprawie, składając wyjaśnienia w przedmiotowym postępowaniu. Dyrektor podkreślił, że powierzenie przez stronę prowadzenia spraw Spółki innej osobie oraz udzielenie szerokiego pełnomocnictwa do działania w jej imieniu, a następnie niewykazywanie szczególnego zainteresowania w zakresie działań podejmowanych przez tą osobę, świadczy o nie dochowaniu wystarczającej staranności w prowadzeniu spraw Spółki i nie może być podstawą do uznania braku winy. Dyrektor nie stwierdził również podstaw do wnioskowania w myśl zasady in dubio pro tributario zawartej w art. 2a O.p. gdyż nie zaistniały wątpliwości co do zastosowania art. 116 § 1 pkt 1 lit. b O.p. Dyrektor nie uwzględnił również zarzutu naruszenia art. 299 § 1 i § 2 k.s.h., Wskazał, że to strona ponosi winę za niezgłoszenie wniosku o ogłoszeniu upadłości. Udzielając zięciowi szerokiego pełnomocnictwa do działania w imieniu Spółki i niewykazywanie zainteresowania w zakresie działań podejmowanych przez niego. Powyższe działanie świadczy o niedochowaniu przez stronę wystarczającej staranności w prowadzeniu spraw Spółki. Dopiero 26.05.2020 r. aktem notarialnym z dnia 26.05.2020 r. strona odwołała pełnomocnictwo udzielone 17.11.2017 r. Za bezzasadny organ odwoławczy uznał także zarzut naruszenia art. 107 § 1, § 2 pkt 2 i pkt 4, art. 116 § 1, § 2, § 4 O.p., poprzez błędną ich interpretację polegająca na niezasadnym uznaniu, iż za zaległości podatkowe, odpowiedzialność solidarną ze Spółką ponosi skarżąca, a nie M. S., który faktycznie prowadził sprawy Spółki. Podstawą odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki jest pełnienie obowiązków członka zarządu, a udzielone pełnomocnictwo do faktycznego zarządzania Spółką oznacza działanie w imieniu podatnika i na jego rzecz, w związku z czym to skarżąca jako członek zarządu ponosi pełną odpowiedzialność za działania podjęte w imieniu Spółki przez ustanowionego przez siebie pełnomocnika. W ocenie Dyrektora, postępowanie karne prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w Olsztynie ma szeroki zakres i toczy się odrębnym trybem, który nie ma bezpośredniego wpływu na postępowanie podatkowe w przedmiocie orzeczenia stronie odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki. Zdaniem Dyrektora, organ pierwszej instancji zgromadził obszerny materiał dowodowy, który poddał wszechstronnej ocenie. Podjęto także wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Skarżąca została również pouczona o przysługującym prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania. W skardze skarżąca, działając przez pełnomocnika, zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.: - art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 191 O.p., poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i niewyjaśnienie okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania, iż ustalenia dokonane w ramach prowadzonego postępowania pozwalają jednoznacznie stwierdzić, iż skarżąca pełniła formalnie i faktycznie obowiązki członka zarządu w kontrolowanym okresie, gdzie dokonano w ramach swobodnej oceny dowodów niedokładnego i wybiórczego przeanalizowania dokumentów potwierdzonych podpisem skarżącej, pomijając przy tym jednocześnie okres wystawienia dokumentów oraz znaczenie dokumentów, których nie można było poddać badaniom komparatystycznym; - art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p., poprzez zaniechanie podjęcia niezbędnych działań celem zebrania kompletnego materiału dowodowego i zaniechania jego wszechstronnego rozpatrzenia, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy w wyniku uznania, iż zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy jest wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy i zarazem błędnego potwierdzenia zaistnienia zaległości podatkowych bez dokładnej analizy przeprowadzonej przez organ wobec odpowiedzialności osób trzecich, na podstawie czego ustalono w sposób nieprawidłowy zobowiązanie podatkowe; - art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 O.p., poprzez wadliwe uznanie na podstawie przyjętego stanu faktycznego, pomimo braku przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie, iż kontrolę przeprowadzono i oparto na podstawie danych wynikających z KRS, nie pozyskując szczegółowych informacji odnośnie faktycznych działań osób trzecich przy prowadzeniu Spółki, przy czym uznając, iż skarżąca jest osobą właściwą do ponoszenia odpowiedzialności podatkowej jako członek zarządu za zaległości podatkowe; - art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 O.p., poprzez wadliwe uznanie na podstawie przyjętego stanu faktycznego, pomimo braku przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie, iż kontrolę przeprowadzono i oparto na podstawie danych wynikających z KRS, które mają charakter deklaratoryjny, nie zaś konstytutywny, w skutek czego błędnie określono stan faktyczny; - art. 180 § 1, art. 181, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu ustalenia prawidłowego stanu faktycznego sprawy, w wyniku nieprawidłowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego i zaniechanie jego uzupełnienia w wyniku oparcia rozstrzygnięcia na błędnej interpretacji pojęcia "braku winy", co skutkowało zastosowaniem nieprawidłowego kryterium stosowanym przy stwierdzeniu o podleganiu odpowiedzialności za zaległości podatkowe skarżącej; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 299 § 1 i § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 18, dalej jako k.s.h.), poprzez błędną ich wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, iż skarżąca nie wypełnia przesłanek uwolnienia się członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania Spółki, tzw. negatywnych przesłanek odpowiedzialności, pomimo iż niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez winy skarżącej - wskutek faktycznego pełnienia obowiązków przez M. S. Mając na uwadze powołane zarzuty skarżąca wniosła o: - uchylenie w całości decyzji organu drugiej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, - zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. W wyniku kontroli sądu administracyjnego decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przechodząc do meritum sprawy, wskazania wymaga, że kontroli Sądu poddano decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 30 grudnia 2024 r., utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji z 14.06.2024 r., orzekającą o odpowiedzialności podatkowej skarżącej jako członka zarządu, pełniącej funkcję prezesa zarządu spółki, solidarnie ze Spółką, za zaległości podatkowe Spółki z tytułu: podatku dochodowego od osób prawnych za 2020 r. w kwocie 11 634 zł wraz z odsetkami od ww. zaległości w kwocie 4 671 zł; odsetek stałych od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za marzec, kwiecień, wrzesień 2020 r. w łącznej kwocie 995 zł; podatku od towarów i usług za marzec, październik 2020 r. w łącznej kwocie 7 772,01 zł i styczeń, luty 2020 r. w łącznej kwocie 5 399 zł wraz z odsetkami od ww. zaległości w łącznej kwocie 6 158 zł; oraz za koszty postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku Spółki w łącznej kwocie 551,27 zł. Spór w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy w sprawie zaistniały przesłanki do orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącej jako członka zarządu, pełniącej funkcję prezesa zarządu Spółki za zaległości podatkowe Spółki, a także tego, czy organy podatkowe prowadząc postępowanie podatkowe uczyniły zadość wymogom Ordynacji podatkowej. Pomimo, iż w przedmiotowej sprawie nie ma sporu co do przedawnienia zobowiązań podatkowych Sąd z urzędu poddał kontroli tą kwestię. Z akt kontrolowanej sprawy wynika, że zobowiązania podatkowe wynikające z zeznania rocznego i złożonych deklaracji nie zostały przez Spółkę zapłacone. Naczelnik w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, celem dochodzenia zaległości Spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2020 r. i październik 2020 r., 26.04.2021 r., zastosował skuteczny środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego w S. Bank Polska S.A., który przerwał bieg terminu przedawnienia ww. zaległości. Ponadto organ egzekucyjny w stosunku do zaległości z tytułu odsetek stałych od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za marzec, czerwiec, wrzesień 2020 r. - 17.08.2021 r. zastosował skuteczny środek egzekucyjny, w postaci zajęcia rachunku bankowego w S. Bank Polska S.A., który przerwał bieg terminu przedawnienia ww. odsetek. W świetle powyższych okoliczności w ocenie Sądu nie uległy przedawnieniu i są wymagalne. Odnosząc się do wskazanych kwestii spornych w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 116 § 1 O.p., w brzmieniu obowiązującym od 7.07.2020 r. za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1. nie wykazał, że: a. we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2020 r. poz. 814) albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo b. niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy, 2. nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części. Przepis art. 116 § 2 ww. ustawy stanowi, że odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu oraz zaległości wymienione w art. 52 oraz art. 52a powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu. Stosownie do art. 107 § 1 O.p., za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie. W myśl art. 107 § 2 pkt 1, pkt 2 i pkt 4 Ordynacji podatkowej, jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów, odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych i koszty postępowania egzekucyjnego. W orzecznictwie sądowym funkcjonuje pogląd, że prowadzone wobec skarżącej postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki kapitałowej ma szczególny charakter. W postępowaniu tym, zgodnie z art. 116 O.p., są badane pozytywne i negatywne przesłanki odpowiedzialności osoby trzeciej, przy czym ciężar wykazania istnienia przesłanek pozytywnych spoczywa na organie podatkowym, natomiast ciężar wykazania istnienia przesłanek negatywnych spoczywa na osobie, która zmierza do uwolnienia się od tej odpowiedzialności. Organ powinien wykazać istnienie zaległości podatkowych spółki, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez stronę obowiązków członka zarządu, a także bezskuteczność egzekucji wobec spółki. Natomiast strona tego postępowania, chcąc uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości spółki, powinna wykazać, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości spółki albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jej winy bądź też powinna wskazać mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części (zob. wyroki NSA: z 20 marca 2014 r., sygn. akt II FSK 1211/12; z 5 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 249/13; z 19 października 2017 r., sygn. akt II FSK 2632/15, CBOSA). Sąd miał również na uwadze, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z 28.02.2003 r. Prawo upadłościowe (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 794), oraz przepisy ustawy z 15.05.2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 814 ze zm.). Ustalenie bowiem właściwego czasu do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, powinno być dokonywane w świetle przepisów ustawy Prawo upadłościowe. przepis art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej nie definiuje i nie wyjaśnia terminów i pojęć: "zgłoszenie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości" - zagadnienia te są natomiast całościowo uregulowane w powoływanym Prawie upadłościowym. Tak więc bez odwołania się do tego aktu prawnego, zastosowanie wymienionego przepisu prawa podatkowego nie byłoby możliwe (zob. wyrok NSA z 14.01.2016 r" sygn. akt II FSK 3063/13, LEX nr 1968877). Należy także podkreślić, że "czas właściwy" do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości to czas właściwy ze względu na ochronę wszystkich wierzycieli, którzy po ogłoszeniu upadłości będą mogli liczyć na równomierne, chociaż tylko np. częściowe zaspokojenie, by nie dopuścić do zaspokojenia niektórych wierzycieli ze szkodą dla innych albo w ogóle żadnego z wierzycieli (zob. wyrok NSA w Warszawie z 23.09.2010 r., sygn. akt I FSK 1563/09, LEX nr 744285; z 8.04.2009 r., sygn. akt II FSK 132/09, LEX nr 496155,). Wniosek o ogłoszenie upadłości może być zatem uznany za zgłoszony we właściwym czasie, gdy wykazane zostanie, że zgłaszając go członek zarządu uczynił ze swej strony wszystko, by nie dopuścić do zniweczenia celu postępowania upadłościowego. Zgodnie z art. 10 ustawy Prawo upadłościowe, upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. W myśl art. 11 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Natomiast na podstawie art. 11 ust. la, domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące. W myśl art. 11. ust. 2, dłużnik będący osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, jest niewypłacalny także wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość jego majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące. W odniesieniu do osób prawnych przesłankami ogłoszenia upadłości może być zaprzestanie płacenia długów lub sytuacja, gdy majątek osoby prawnej nie wystarcza na zaspokojenie jej długów. Z ujęcia tych przesłanek w art. 11 wynika, że przesłanki te są alternatywne i niezależne, a spełnienie przynajmniej jednej z nich oznacza możliwość ogłoszenia upadłości. Istotne jest ustalenie, kiedy Spółka zaprzestała płacenia długów albo kiedy jej zobowiązania przekroczyły wartość majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonywała. Stosownie do art. 21 ust. 1 ww. ustawy dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Natomiast zgodnie z ust. 2 powyższego przepisu, jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, obowiązek, o którym mowa w ust. 1, spoczywa na każdym, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania, samodzielnie lub łącznie z innymi osobami. Zatem członkowie zarządu dłużnika będącego spółką z o.o., nie dochowując ww. terminu i pomimo wystąpienia podstaw do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, rozporządzając majątkiem spółki, narażają prawa wierzycieli. Zauważyć również należy, że zaległości podatkowe spółki kapitałowej mogą być następstwem braku zapłaty podatku wynikającego z deklaracji albo z decyzji określających lub ustalających wysokość zobowiązania podatkowego. W niniejszej sprawie, wskazane w sentencji decyzji zaległości podatkowe dłużnika pierwotnego Spółki.: - z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2020 r. wynikają z zeznania CIT-8 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, złożonego 9.06.2021 r.; - z tytułu podatku od towarów i usług za: marzec i październik 2020 r., styczeń i luty 2021 r. wynikają odpowiednio ze złożonych deklaracji VAT-7 dla podatku od towarów i usług i ich korekt: 14.03.2021 r" 27.12.2020 r. 25.04.2021 r., 26.04.2021 r. W ocenie Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowił wystarczającą podstawę do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, a w związku z tym sformułowane w skardze zarzuty naruszenia prawa procesowego nie mają usprawiedliwionych podstaw. Postępowanie dowodowe w kontrolowanej sprawie zostało przeprowadzone z poszanowaniem zasad opisanych w art. 122, art. 125 § 1, art. 187 § 1, art. 192 i art. 197 § 1 O.p., zaś zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został poddany ocenie w jego całokształcie, do czego organy były zobowiązane na mocy art. 191 O.p. Nie doszło także do naruszenia w tej sprawie wskazanych w skardze przepisów art. 299 § 1 i 2 ksh. W szczególności Sąd nie zgodził się z zarzutami procesowymi skarżącej w zakresie pełnienia przez nią we wskazanym okresie obowiązków członka zarządu, że dokonano niedokładnego i formalnego przeanalizowania dokumentów potwierdzonych podpisem skarżącej, pomijając przy tym jednocześnie okres wystawienia dokumentów oraz znaczenie dokumentów, których nie można było poddać badaniom komparatystycznym. Należy zauważyć, że organ odwoławczy szczegółowo wyjaśnił i przeanalizował włączone z urzędu jako dowód w sprawie, wydruki dokumentów ze sprawy prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową w Olsztynie, o sygn. [...], w tym: "Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa" z 8.04.2022 r., skierowane do Prokuratury Okręgowej w Olsztynie (karty nr 218-358 akt organu pierwszej instancji) oraz zrealizował wniosek skarżącej o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: - protokołu przesłuchania świadka - strony z 11.05.2022 r. w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową w Olsztynie II Wydział Do Spraw Przestępczości Gospodarczej, sygn. [...], na okoliczność faktycznego zarządzania Spółką we wskazanym okresie przez M. S. oraz złożenia rezygnacji przez Skarżącą z funkcji prezesa zarządu Spółki 20.12.2020 r.; - protokołu przesłuchania świadka - K. S. z 8.07.2022 r. w sprawie powadzonej przez Prokuraturę Okręgową w Olsztynie II Wydział Do Spraw Przestępczości Gospodarczej, sygn. [...], na okoliczność faktycznego zarządzania Spółką we wskazanym okresie przez M. S. oraz złożenia rezygnacji przez Skarżącą z funkcji prezesa zarządu Spółki 20.12.2020 r.; - "Oświadczenia o rezygnacji z pełnienia funkcji w zarządzie" z podpisem Skarżącej z 22.12.2020 r., na okoliczność złożenia rezygnacji z pełnienia funkcji członka zarządu Spółki i jednocześnie z funkcji prezesa zarząd Spółki z dniem 22.12.2020 r. Z akt sprawy wynika również, że w stosunku do M. S., któremu skarżąca powierzyła prowadzenie spraw Spółki, toczy się postępowanie w Prokuraturze Okręgowej w Olsztynie. Postępowanie to zostało wszczęte, m.in. z zawiadomienia strony w zakresie możliwości popełnienia przez M. S. przestępstwa oszustwa, polegającego na doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, podrobienia dokumentów oraz wykorzystania w sposób sprzeczny z wolą i wiedzą skarżącej udzielonego mu pełnomocnictwa. Ze znajdujących się w aktach sprawy prowadzonej przez Prokuraturę Okręgową w Olsztynie zeznań w charakterze świadka M. S. wynika, m.in., że spółka została założona w 2017 r., i że skarżąca objęła w niej funkcję prezesa zarządu Spółki. Skarżąca udzieliła szerokiego pełnomocnictwa M. S., oraz że skarżąca składała sprawozdania finansowe Spółki. W aktach kontrolowanej sprawy znajduje się opinia Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej w Olsztynie z 12.02.2024 r. do której nawiązał organ odwoławczy wskazując w uzasadnieniu kontrolowanej przez Sąd decyzji jakie dokumenty zostały podpisane przez skarżącą. Sąd pragnie zwrócić uwagę, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji postępowanie prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w Olsztynie nie zostało zakończone. Podniesione zatem przez skarżącą w skardze okoliczności i argumenty stanowią przedmiot ustaleń postępowania w Prokuraturze. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zwraca się uwagę na pełną autonomię postępowania podatkowego co do różnicy celów, funkcji oraz przedmiotu postępowania podatkowego i postępowania karnego (por. wyrok NSA z 26 marca 2024 r., sygn. akt I FSK 487/20; wyrok NSA z 25 listopada 2022 r., sygn. akt I FSK 1598/20). Z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego, zgromadzone w aktach sprawy dowody potwierdzają, że strona dobrowolnie i świadomie powierzyła M. S. zarządzanie Spółką. Skarżąca, jako prezes zarządu Spółki, nie wykazała także należytej staranności w sprawowaniu kontroli nad prowadzeniem Spółki. Strona skarżąca nie zanegowała bowiem, że posiadała świadomość pełnienia funkcji członka zarządu Spółki, jaką na siebie przyjęła. Wskazała jedynie, że udzielone przez nią pełnomocnictwo M. S. zostało wykorzystane w niewłaściwy sposób. Zdaniem Sądu, organy obu instancji miały wystarczające podstawy do stwierdzenia, że skarżąca od 8.11.2017 r. do 22.12.2021 r. pełniła funkcję członka zarządu w Spółce. Organy dokonały ustaleń w tym zakresie nie tylko na podstawie danych z KRS, ale również na podstawie dokumentów pozyskanych z baz danych KAS, wyjaśnień skarżącej, Sądu Rejonowego w Olsztynie oraz na podstawie dokumentów pozyskanych od Prokuratury Okręgowej w Olsztynie. Z dokumentów zgromadzonych w aktach podatkowych wynika, że skarżąca nie udokumentowała w sposób zgodny z prawem, że rezygnacja z 22.12.2020 r. złożona była zgodnie z art. 202 § 6 k.s.h. Organ podatkowy wskazał, że Sąd Rejonowy w Olsztynie [...] Wydział Gospodarczy w piśmie nr PW/34668/23 z 6.05.2023 r., poinformował organ, że 18.02.2022 r. do Sądu wpłynęła informacja skarżącej o jej rezygnacji z funkcji Prezesa zarządu w Spółce. Sąd Rejonowy w Olsztynie [...] Wydział Gospodarczy wskazał, że skarżąca zwołała na dzień 22.12.2021 r. zgromadzenie wspólników celem złożenia rezygnacji z pełnienia funkcji jedynego członka zarządu. Dnia 18.02.2022 r. do Sądu Rejonowego w Olsztynie [...] Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego wpłynęła informacja o rezygnacji skarżącej z funkcji prezesa zarządu w Spółce, złożonej zgodnie z art. 202 § 6 k.s.h. Sąd pragnie zwrócić uwagę, że w myśl art. 202 § 6 k.s.h. rezygnacja jest skuteczna z dniem następującym po dniu, na który zwołano zgromadzenie wspólników, tj. z dniem 23.12.2021 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego postanowieniem z 12.04.2022 r., sygn. sprawy. [...], biorąc pod uwagę skutecznie złożoną rezygnację dotychczasowego prezesa zarządu oraz fakt, że w rejestrze przedsiębiorców znajdowały się zamieszczone wpisy niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, na podstawie art. 24 ust. 6 KRS, postanowił wykreślić ten wpis z urzędu. Powyższa informacja ukazała się w MSiG z 22.04.2022 r., nr [...], pod poz. [...]. Ostatnią wzmianką na temat Spółki jest wpis w MSiG z 11.07.2023 r., nr [...] pod poz. [...], zgodnie z którym ogłoszono o wszczęciu postępowania o rozwiązanie i wykreślenie z urzędu podmiotu. Uzupełniając powyższą argumentację podkreślić należy, że w orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że przesłanka "pełnienia obowiązków członka zarządu", z racji wykładni systemowej winna być ustalana w oparciu o obiektywnie istniejące kryteria (zob. wyrok NSA z 7.12.2022 r., sygn. akt III FSK 1341/21, CBOSA). Należy zwrócić uwagę, że przepis art. 116 O.p. w żadnym miejscu nie używa bowiem formuły "faktyczne pełnienie funkcji członka zarządu", a jedynie "pełnienie funkcji członka zarządu". Tę zaś funkcję określona osoba pełni od momentu jej powołania (art. 201 § 1 k.s.h.) do momentu wygaśnięcia jej mandatu (art. 202 § 1-3 k.s.h.), jej śmierci, rezygnacji albo odwołania (art. 202 § 4 k.s.h.). Członek zarządu ma przy tym pełne prawo do złożenia rezygnacji z tej funkcji w każdym czasie (art. 202 § 5 k.s.h. w związku z art. 746 § 2 k.c.). Podejmując się pełnienia funkcji członka zarządu (przyjmując wybór do wiadomości) osoba ta nabywa prawo, ale także obowiązek prowadzenia spraw spółki (art. 208 § 2 k.s.h.). Zatem termin "pełnienie funkcji członka zarządu" należy rozumieć jako posiadanie formalnych uprawnień członka zarządu w danym okresie, niezależnie od tego, czy obciążony odpowiedzialnością członek zarządu faktycznie zajmował się interesami podmiotu, w którym był członkiem zarządu. Przy ocenie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki nie ma znaczenia ani kwestia podziału zadań między członkami zarządu, ani też niezajmowanie się przez członka zarządu sprawami spółki. Tego typu okoliczności nie stanowią przesłanki do wyłączenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. W kontrolowanej sprawie Sąd pragnie zwrócić uwagę, że oprócz informacji pochodzących z rejestru KRS, organy uwzględniły i przeanalizowały informacje przedłożone przez skarżącą oraz otrzymane z Sądu Rejonowego w Olsztynie. Uwzględniły również dokumenty, w których skarżąca jako prezes Zarządu Spółki złożyła własnoręcznie podpisy, w tym m.in.: przesyłanych do KRS uchwałach zgromadzenia wspólników, zaproszeniu na nadzwyczajne zgromadzenie wspólników itp. Zgromadzone w sprawie materiały dowodowe wskazują zatem, że od 8.11.2017 r. do 22.12.2021 r. skarżąca sprawowała funkcję prezesa zarządu Spółki i w tym okresie powstały zaległości podatkowe objęte decyzją Naczelnika z 14.06.2024 r. W konsekwencji, Sąd nie stwierdził podstaw do naruszenia przez organy art. 180 § 1, art. 181, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p., poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu ustalenia prawidłowego stanu faktycznego sprawy oraz błędnej interpretacji pojęcia "braku winy". Należy podkreślić, że organy prawidłowo zostało zinterpretowane pojęcie "braku winy" w rozumieniu art. 116 § pkt 1 lit. b O.p. Należy zaznaczyć, że powierzenie przez skarżącą prowadzenia spraw Spółki innej osobie oraz udzielenie szerokiego pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej, a następnie niewykazywanie szczególnego zainteresowania w zakresie działań podejmowanych przez tę osobę, nie świadczy o dochowaniu wystarczającej staranności w prowadzeniu spraw Spółki. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika również, że nie złożono wniosku o wszczęcie postępowania upadłościowego, nie otwarto w tym czasie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy Prawo restrukturyzacyjne ani nie zatwierdzono układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że winy w niezgłoszeniu we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości zasadniczo nie wyłącza brak wiedzy członka zarządu na temat kondycji finansowej firmy, ani relacje zachodzące między poszczególnymi osobami wchodzącymi w skład zarządu, skoro na każdym z członków tego organu spółki spoczywa obowiązek i zarazem uprawnienie reprezentowania i prowadzenia jej spraw. Każdy z nich powinien też zachować należytą staranność w podjęciu działań zmierzających do ochrony interesów wierzycieli spółki zagrożonych stanem jej niewypłacalności i niedopuszczeniu do sytuacji, w której żaden z wierzycieli nie zostanie zaspokojony lub niektórzy zostaną zaspokojeni ze szkodą dla innych (zob. wyrok SN z 10.02.2022 r., sygn. akt III USK 320/21). Członka zarządu obowiązuje przy wykonywaniu tej funkcji, zgodnie z art. 355 § 2 Kodeksu cywilnego oraz z art. 293 § 2 Kodeksu spółek handlowych, zachowanie należytej staranności wynikającej z zawodowego charakteru jego działalności. Należy podkreślić, że przepisy Kodeksu spółek handlowych nakładają na osoby pełniące funkcję członków zarządu obowiązki posiadania wiedzy o stanie spraw spółki i starannego działania w zakresie utrzymania jej bytu oraz wypłacalności. Stwierdzić należy, iż członkowie zarządu zobowiązani są do bieżącego śledzenia spraw finansowych spółki. Sąd nie uwzględnił również zarzutu naruszenia art. 299 § 1 i § 2 k.s.h., poprzez błędną ich wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, iż strona nie wypełnia przesłanek uwolnienia się członka zarządu od odpowiedzialności za zobowiązania Spółki, tzw. negatywnych przesłanek odpowiedzialności, pomimo iż niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez winy skarżącej, wskutek faktycznego pełnienia obowiązków przez M. S.. W ocenie Sądu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy w wystarczającym stopniu wykazał, że każdy członek zarządu obowiązany jest kontrolować sytuację w spółce przynajmniej z taką uwagą, która pozwala na zorientowanie się, że jest ona niewypłacalna i że należy wystąpić z wnioskiem o ogłoszenie upadłości. W związku z powyższym członek zarządu odpowiada za stan finansów spółki, bowiem art. 116 O.p. nie przewiduje żadnych wyjątków. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że to strona ponosi winę za niezgłoszenie wniosku o ogłoszeniu upadłości, gdyż udzieliła zięciowi szerokiego pełnomocnictwa do działania w imieniu Spółki i niewykazywała zainteresowania w zakresie podejmowanych przez niego działań. Powyższe zachowanie skarżącej świadczy o niedochowaniu przez nią wystarczającej staranności w prowadzeniu spraw Spółki. Należy zauważyć, że dopiero 26.05.2020 r. aktem notarialnym z dnia 26.05.2020 r. skarżąca odwołała pełnomocnictwo udzielone M. S. w dniu 17.11.2017 r. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie został zgromadzony obszerny materiał dowodowy, który został poddany wszechstronnej ocenie. Podjęto wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Organ podatkowy dysponuje zeznaniami CIT-8 za 2020 r., deklaracjami dla podatku od towarów i usług złożonymi w Urzędzie Skarbowym w P. w latach 2020-2021, sprawozdaniami finansowymi za lata 2018-2019 oraz innymi dowodami, tj. dokumentami z: Prokuratury Okręgowej w Olsztynie, Sądu Rejonowego w Olsztynie [...] Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego, informacjami z MSiG, Krajowego Rejestru Sądowego czy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wbrew zatem zarzutom skargi w kontrolowanej sprawie organ nie oparł swojego rozstrzygnięcia wyłącznie na podstawie wpisu KRS, lecz również na podstawie innych, wskazanych w zaskarżonej decyzji dokumentów. Z akt kontrolowanej sprawy wynika również, że organy podatkowe obu instancji ustaliły: - bezskuteczność egzekucji wobec majątku Spółki, - pełnienie przez skarżącą funkcji Prezesa Zarządu Spółki w okresie powstania zaległości Spółki, - niewskazanie przez skarżącą mienia Spółki, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części, - niewykazanie przez skarżącą, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki lub nieotwarcie w tym czasie postępowania restrukturyzacyjnego albo niezatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu we właściwym czasie, tj. do 26.08.2020 r., nastąpiło bez winy strony. Należy wskazać, że odmienna ocena ustalonego stanu faktycznego nie dowodzi, że organy podatkowe prowadziły postępowanie z naruszeniem zasady praworządności, a oceny tej nie zmienia także przedstawiona przez skarżącą argumentacja. Dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Przywoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne również w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.