I SA/Ol 139/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska, Sędzia WSA Renata Kantecka (spr.), Protokolant Starszy specjalista Lidia Wachowska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi C.D.T. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Warmińsko – Mazurskiego z dnia "{...]" nr "[...]" w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Warmińsko– Mazurskiego, II. zasądza od Zarządu Województwa Warmińsko–Mazurskiego na rzecz skarżącej kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego W dniu 26 stycznia 2010r. A złożyło wniosek o dofinansowanie projektu pt.: "Rewaloryzacja i nadanie nowych funkcji społecznych i kulturowych budynkowi koszar na terenie byłego obozu zagłady w Dz.", do konkursu 01/09/4.3 "Restrukturyzacja terenów powojskowych i poprzemysłowych" ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013. Wniosek ten został zarejestrowany pod nr WND – "[...]" przez Zarząd Województwa, działający jako instytucja zarządzająca. Wniosek uzyskał pozytywną ocenę formalną i został przedłożony do oceny merytorycznej Komisji Oceny Projektów (dalej KOP). W wyniku tej oceny stwierdzono uchybienia w ramach kryteriów zerojedynkowych nr: 1, 2, 5, 6 i 8. W związku z powyższym wnioskodawca został wezwany do poprawienia wskazanych błędów wniosku. W zakreślonym terminie wnioskodawca przedłożył uzupełnione dokumenty, które zostały poddane ocenie KOP. Eksperci KOP stwierdzili, że wniosek nie spełnia kryterium merytorycznego nr 1 – właściwie przygotowana analiza finansowa projektu i nr 8 – spójność informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załącznikach do wniosku. Zarząd Województwa, pismem z dnia 11 maja 2010r., poinformował wnioskodawcę, że jego wniosek o dofinansowanie projektu został oceniony negatywnie, gdyż nie spełniał w/w kryteriów. Odnośnie kryterium nr 8 wskazano, że podana w studium wykonalności i we wniosku o dofinansowanie wysokość wkładu własnego wnioskodawcy na lata 2010 i 2011 w podziale na budżet powiatu i środki prywatne różni się o ok. 58.000 zł. W zakresie kryterium 1 stwierdzono, że w części tabeli nr 5, obejmującej wynagrodzenia i narzuty, kwota rocznych kosztów wynagrodzeń brutto nie wynika z ustalonego kosztu wynagrodzeń miesięcznych. Ponadto nie było możliwe ustalenie właściwego kosztu wynagrodzeń miesięcznych, z uwagi na stosowanie przez wnioskodawcę niestandardowego, niemożliwego do zweryfikowania systemu liczenia kosztów wynagrodzeń. Jak wskazano w wymienionym piśmie, ocena merytoryczna wniosku została przeprowadzona zgodnie z zasadami Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 do konkursu 01/09/4.2. Stosownie do § 9 ust. 5 Regulaminu ocena merytoryczna jest oceną dwustopniową. Eksperci rozpoczynają ocenę wniosków od kryteriów merytorycznych zerojedynkowych. Niespełnienie jednego z tych kryteriów powoduje odrzucenie wniosku i na tym etapie wykluczenie go z dalszej oceny. Uwzględniając powyższe, złożony wniosek oceniony został negatywnie. Pismem z dnia 21 maja 2010 r. A złożyło protest na opisaną negatywną ocenę. W uzasadnieniu podniosło, że w odpowiedzi na wezwanie instytucji zarządzającej pismem z dnia 30 kwietnia 2010 r., usunęło stwierdzone braki wniosku. Wyjaśniło, że z uwagi na nie otrzymanie dotacji na przedmiotowy projekt ze źródeł Promesy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zaktualizowano pkt D – 5 wniosku odnoszący się do źródeł finansowania projektu. Część wkładu własnego, dotychczas określona pod pozycją budżetu państwa, została przeniesiona do budżetu powiatu, z uwagi na zapewnienie przez Powiat Dz. środków na realizację projektu w latach 2010 – 2012. Pozycja wkładu własnego we wniosku i studium wykonalności nie zmieniła się w stosunku do wkładu własnego wykazanego w pierwotnie złożonym wniosku, co do której instytucja zarządzająca nie sformułowała uwag o niezgodności w toku oceny formalnej. Natomiast minimalna rozbieżność kwot pomiędzy wnioskiem, a studium wykonalności, o której strona informowała w chwili złożenia wniosku, wynikała z konieczności wpisania kwot dotacji z Powiatu i wkładu prywatnego jako % w stosunku do całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu. Jak wskazał wnioskodawca, generator wniosków umożliwił jedynie wpisanie procentowego udziałów tych źródeł do dwóch miejsc po przecinku, a nie wyliczonych dokładnie kwot. Spowodowało to rozbieżność między kwotami we wniosku i w studium wykonalności w minimalnej wielkości, niezależnie od wnioskodawcy. Strona zarzuciła, że dokonano porównania źródła finansowania projektu we wniosku (pkt D – 5), który dotyczy wyłącznie kosztów kwalifikowalnych, z tabelą nr 20 zawartą w studium wykonalności i tabelą nr 10 załącznika nr 1 do studium, które zawierają źródła finansowania zarówno kosztów kwalifikowalnych, jak i niekwalifikowalnych. Ponadto wskazała, że projekt zawierał koszty niekwalifikowalne w postaci przyłącza kanalizacji zewnętrznej w kwocie 58.138,27 zł w 2010 r. oraz 58.138,27 zł w 2011 r., które są objęte dotacją celową Powiatu. Zdaniem strony, w/w kwoty mogły wyjaśniać niespójności stwierdzone przez instytucję zarządzającą. Wnioskodawca nie zgodził się również z oceną, że kwota rocznych kosztów wynagrodzeń brutto nie wynikała z kosztu wynagrodzeń miesięcznych. Jak wskazał, w tabeli nr 5 załącznika nr 1 do studium zostały podane miesięczne wynagrodzenia brutto pracownika na danym stanowisku oraz planowana ilość etatów. Koszt wynagrodzeń miesięcznych należy zatem przemnożyć przez planowaną ilość zatrudnianych osób na danym stanowisku, co daje ogólną kwotę miesięcznych wynagrodzeń. Podał także, iż przy szacowaniu kosztów wynagrodzeń i narzutów kierował się Wytycznymi do studiów wykonalności opublikowanymi do konkursu. Nadto wnioskodawca podniósł, że instytucja zarządzająca wzywając do uzupełnienia wniosku w zakresie kryterium 1 wskazała jedynie, że przedstawione tabele są nieczytelne, a zatem wnioskodawca złożył studium wykonalności ponownie z bardziej czytelnymi tabelami. Z powyższego wnioskodawca wywiódł, że w tym kryterium nie wykorzystał jednego uzupełnienia wniosku o dokumenty, które zostały wadliwie przygotowane lub stwierdzono ich brak. Pismem z dnia 21 czerwca 2010 r., Zarząd Województwa opisany wyżej protest uznał za niezasadny. Instytucja zarządzająca poinformowała, iż w dniu 28 maja 2010r. dokonano ponownej oceny merytorycznej projektu, na skutek której projekt został ponownie oceniony negatywnie. Podano, że błędy wnioskodawcy w danych dotyczących źródeł finansowania projektu dotyczące wartości kwalifikowanych kosztów całkowitych nie wynikają ani z właściwości generatora wniosków, ani ze zmiany źródeł finansowania, na co powoływał się wnioskodawca. Wskazało także na szereg nieprawidłowości w analizie finansowej projektu (m.in. w zakresie kalkulacji kosztów wynagrodzeń), co opisano w pkt 1 – 5 na stronie 4 uzasadnienia rozstrzygnięcia. W związku z powyższym stwierdzono, że ponowna ocena merytoryczna również wykazała, że projekt nie spełnia kryterium nr 8 - spójności informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załącznikach do wniosku. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze, wnosząc o jej uwzględnienie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, A nie zgadzając się z informacją instytucji zarządzającej o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, zarzuciło jej obrazę przepisów prawa materialnego i postępowania przez błędną wykładnię oraz błędne uzasadnienie prawne i faktyczne. W uzasadnieniu podało, że odrzucając wniosek na etapie oceny merytorycznej instytucja zarządzająca nie odniosła się szczegółowo do konkretnych niespójności wniosku i studium wykonalności. Nie można uznać rozbieżności w kwocie 58.000 zł pomiędzy danymi wpisanymi do wniosku o dofinansowanie i danymi przedstawionymi w studium wykonalności, skoro w jednym dokumencie należy wpisać tylko koszty kwalifikowalne projektu, a w drugim strukturę kosztów całkowitych projektu, z uszczegółowieniem struktury kosztów kwalifikowalnych. Sporne 58.000 zł zostało wykazane jako koszty niekwalifikowalne w tabeli nr 10 w wykonalności finansowo-ekonomicznej wraz ze wskazaniem źródeł ich finansowania. Skarżący podniósł, że dokonano porównania źródła finansowania projektu we wniosku (pkt D – 5), który dotyczy wyłącznie kosztów kwalifikowalnych, z tabelą nr 20 zawartą w studium wykonalności i tabelą nr 10 załącznika nr 1 do studium, zawierającą źródła finansowania zarówno kosztów kwalifikowalnych, jak i niekwalifikowalnych. Tymczasem suma kosztów niekwalifikowalnych i kwalifikowalnych do sfinansowania przez budżet jednostek samorządu terytorialnego daje dokładnie kwotę wynikającą z zawartego z jednostką samorządu terytorialnego porozumienia. Na podstawie analizy danych zawartych w tabeli nr 10 załącznika nr 1 do studium i w studium wykonalności w tabeli nr 20 skarżący stwierdził, że kwoty w nich ujęte są tożsame. Ponadto ponownie podniósł, że minimalna rozbieżność kwot wskazanych we wniosku i studium wykonalności wynikała z właściwości generatora wniosków, który umożliwiał wpisanie procentowych udziałów tych źródeł tylko do dwóch miejsc po przecinku, a nie wyliczone dokładne kwoty. Strona skarżąca wskazała, że w piśmie z dnia 21 czerwca 2010 r., stwierdzającym niezasadność protestu, nowo powołana KOP, zupełnie inaczej określiła błąd co do kryterium nr 8, nie wskazując tak jak wcześniej na brak spójności pomiędzy studium wykonalności, a wnioskiem w zakresie źródeł finansowania projektu i różnicę w kwocie ok. 58.000 zł w zakresie wkładu własnego na lata 2010 - 2011 w podziale na budżet powiatu i środki prywatne. Ponadto instytucja zarządzająca nie zajęła żadnego stanowiska w stosunku do wyjaśnień strony. W związku ze stwierdzeniem przez tę instytucję, że kwota rocznych kosztów wynagrodzeń brutto nie wynika z ustalonego kosztu wynagrodzeń miesięcznych, strona wskazała, iż w przypadku tego kryterium, w piśmie informującym o stwierdzeniu niezasadności protestu z dnia 21 czerwca 2010 r., nie stwierdzono, by było ono powodem odrzucenia wniosku. Poza tą informacją brak jest stanowiska odnośnie wyjaśnień strony. Stwierdzono jedynie błędy w kalkulacji kosztów (wynagrodzeń), tj. niespójność między danymi na str. 93, 96, tabelami nr 4 i nr 7. Tymczasem zgodnie z § 13 pkt 10 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 do konkursu 01/09/4.3, jeżeli przy rozpatrywaniu protestu pojawią się okoliczności wskazujące na konieczność przeprowadzenia pełnej oceny projektu wówczas wnioskodawca otrzymuje możliwość uzupełnienia wniosku w terminach określonych w § 11. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie został jednak wezwany na etapie rozpatrywania protestu do uzupełnienia wniosku. Uznając powyższą uwagę instytucji zarządzającej za niezasadną, strona wyjaśniła dane zawarte na str. 93 i 96 studium wykonalności oraz w tabelach nr 4 i 7. Odpowiadając na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Instytucja zarządzająca stwierdziła, że podstawą odrzucenia wniosku i wykluczenia z dalszej oceny było nie spełnienie kryterium nr 8. Podkreślono, że wnioskodawca był zobowiązany do tego, by wykazane kwoty w studium wykonalności i we wniosku były tożsame. Stosując bowiem kryteria zobiektywizowane doszło do różnic w kwotach pomiędzy danymi ze studium wykonalności, a danymi z wniosku (we wkładzie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego: 0,03 zł, środki prywatne: 423,26 zł, środki powiatu: 423,23 zł). Nawet zakładając, że powyższe różnice wynikają z "zaokrągleń" kwot dokonanych przez generatora wniosku, to i tak wnioskodawca powinien wpisać prawidłowe wartości do studium wykonalności, tak by projekt spełniał kryterium nr 8. Postanowieniem z dnia 30 września 2010 r., o sygn. akt II GSK 1051/10 Naczelny Sąd Administracyjny, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia "[...]" r., sygn. akt "[...]", pozostawiające powyższą skargę bez rozpatrzenia, uznając za nieprawidłowe stanowisko Sądu I instancji co do braków złożonej przez stronę skarżącą dokumentacji. Wyrokiem z dnia 10 listopada 2010r. , sygn. akt I SA/Ol 709/10, tutejszy Sąd stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa. Podstawą powyższego były stwierdzone uchybienia formalne. Opisany wyrok został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 11 stycznia 2011r., sygn. akt II GSK 1441/10), który sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 30 c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn.: Dz.U. z 2009r. nr 89, poz.712 ze zm., zwanej dalej ustawą), stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy. Stosownie natomiast do art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie jest informacja w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie. Badając legalność przeprowadzonej oceny merytorycznej wniosku przez instytucję zarządzającą, w szczególnym trybie uregulowanym ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę dokonanej przez organ oceny projektu pod względem zgodności z prawem. Zaskarżona do sądu administracyjnego informacja w przedmiocie oceny wniosku jest kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz te zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego. Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena wniosku przedstawionego przez stronę skarżącą, przeprowadzona została z naruszeniem prawa, w związku z czym skargę należało uwzględnić. Regionalny Program Operacyjny na lata 2007-2013 jest zarządzany na poziomie regionalnym, a instytucją zarządzającą jest Zarząd Województwa. Instytucja zarządzająca, na podstawie art.29 ust.1 ustawy, ma prawo ogłaszać na swojej stronie internetowej konkurs w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie określonym w ustawie. Ogłoszenie konkursu zawiera informacje obejmujące m.in. kryteria wyboru projektu (art.29 ust.2 pkt 6 ustawy). Ogłoszonymi kryteriami związana jest zarówno instytucja zarządzająca, jak i podmioty, które ubiegają się o dofinansowanie. W Regulaminie naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 do konkursu 01/09/4.3, podano, iż ocena i wybór projektów składa się z oceny formalnej, oceny merytorycznej oraz wyboru projektów przez Zarząd ( § 1 pkt 5 ). Sposób dokonywania oceny merytorycznej wniosków uregulowany został w §9 Regulaminu. Zgodnie z jego zapisem, ocena merytoryczna wniosków dokonywana jest przez Komisję Oceny Projektów, zgodnie z kryteriami merytorycznymi zatwierdzonymi dla RPO przez Komitet Monitorujący i określonymi w Szczegółowym opisie osi priorytetowej RPO W Regulaminie przewidziano, że ocena merytoryczna jest oceną dwustopniową. Eksperci rozpoczynają ocenę wniosków od kryteriów zerojedynkowych zawartych w Karcie oceny merytorycznej zerojedynkowej. Niespełnienie jednego z kryteriów zerojedynkowych powoduje odrzucenie wniosku i wykluczenie go z dalszej oceny. W przypadku oceny projektu przez inny skład KOP i zgłoszenia przez ekspertów dodatkowych uwag do wniosku o dofinansowanie projektu, wnioskodawca otrzymuje możliwość ich poprawy na zasadach określonych w § 11. Również w przypadku, gdy przy rozpatrywaniu protestu pojawią się okoliczności wskazujące na konieczność przeprowadzenia pełnej oceny projektu, wnioskodawca otrzymuje możliwość uzupełnienia wniosku w terminach określonych w § 11. W wymienionym § 11 Regulaminu określono, że uzupełnieniu lub poprawie podlegają wyłącznie elementy wskazane w piśmie przesłanym wnioskodawcy. Na etapie oceny merytorycznej dopuszczono jedno uzupełnienie wniosku o dokumenty, które zostały wadliwie przygotowane lub stwierdzono ich brak. Kryteria merytoryczne zerojedynkowe zawarte zostały w załączniku nr 7.2 do Regulaminu - karta z definicją kryterium. Sporne w rozpoznanej sprawie kryterium 8 – spójność informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie projektu z informacjami zawartymi w załącznikach do wniosku, opisane zostało w sposób następujący: " Czy wszystkie elementy, w szczególności założenia, opisy, metodologia, wyniki, wnioski są spójne we wszystkich dokumentach złożonych przez projektodawcę (wniosku i załącznikach do wniosku, w szczególności w studium wykonalności i dokumentacji technicznej), a także z ogólnodostępna wiedzą i danymi (np. danymi statystycznymi lub danymi publikowanymi w formie elektronicznej lub papierowej ? Wszelkie niespójności i nieścisłości pomiędzy poszczególnymi dokumentami muszą zostać wyjaśnione i poprawione przez beneficjenta." W informacji o negatywnej ocenie projektu instytucja zarządzająca wskazała, że odrzucenie wniosku nastąpiło z uwagi na nie spełnienie przez wniosek dwóch kryteriów: 1 i 8. Z kolei w informacji o stwierdzeniu niezasadności protestu podtrzymała swoje stanowisko i jednocześnie stwierdziła, że projekt nie spełnia kryterium nr 8. Również z odpowiedzi na skargę wynika, iż przyczyną odrzucenia projektu z dalszej oceny był brak spełnienia kryterium nr 8. Odnosząc się w pierwszej kolejności do, stwierdzonej w negatywnej ocenie wniosku, kwestii nie spełnienia przez wnioskodawcę kryterium nr 1, rację należy przyznać stronie skarżącej, iż pozbawiono ją możliwości uzupełnienia i poprawienia wniosku w tym zakresie. Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z dnia 19 kwietnia 2010r. (k. 171 akt) instytucja zarządzająca wezwała wnioskodawcę do dostarczenia wersji pozwalającej na analizę wyliczeń, bowiem przedstawione tabele zawierające analizy finansowe były nieczytelne, co uniemożliwiło weryfikację danych. Również z karty oceny wniosku dokonanej przez eksperta z zakresu ekonomii w dniu 14 kwietnia 2010r. (k.387 akt) wynika, iż z uwagi na nieczytelne tabele nie ma możliwości dokonania oceny tego kryterium. Stosując się do wezwania instytucji zarządzającej wnioskodawca przedstawił czytelne tabele. Oceniając wniosek w dniu 6 maja 2010r., ekspert ekonomiczny KOP, stwierdził, że kwota rocznych wynagrodzeń brutto nie wynika z ustalonego kosztu wynagrodzeń miesięcznych oraz, że nie jest możliwe ustalenie właściwego kosztu wynagrodzeń miesięcznych z uwagi na stosowanie przez wnioskodawcę niestandardowego systemu ich liczenia (k.373 akt). Konsekwencją powyższego było stwierdzenie, że wniosek nie spełnia opisanego kryterium. Wnioskodawcy nie wezwano do wyjaśnienia stwierdzonych niespójności, nie miał on zatem możliwości merytorycznego uzupełnienia wniosku i odniesienia się do stwierdzonych przez eksperta uchybień w tym zakresie. Po wniesieniu protestu, inny skład KOP dokonał oceny projektu, podczas której ekspert ekonomiczny stwierdził m.in., że tabela ze str. 58 wymaga uszczegółowienia, niespójne są dane dotyczące liczby użytkowników, błędy w kalkulacji kosztów (wynagrodzeń) i liczby etatów oraz błędy w danych dotyczących źródeł finansowania (k. 362 akt). Ekspert ten zgłosił zatem dodatkowe uwagi do wniosku. Z kolei, jak już wskazano, w informacji o stwierdzeniu niezasadności protestu, instytucja zarządzająca nie wypowiedziała się wprost co do spełnienia tego kryterium i nie odniosła się do podnoszonych w proteście argumentów dotyczących w/w kryterium. W odpowiedzi na skargę instytucja zarządzająca przyznała natomiast, że nieprawidłowości dotyczące opisanego kryterium podlegają uzupełnieniu i nie były podstawą odrzucenia projektu. Przechodząc do kryterium nr 8, stwierdzić należy, że w karcie oceny wniosku z dnia 14 kwietnia 2010r. ekspert KOP stwierdził, że ocena tego kryterium będzie możliwa po spełnieniu uwag do kryterium 1, czyli dostarczenia czytelnych tabel. Oceniając to kryterium w dniu 6 maja 2010r. ekspert stwierdził brak spójności studium z wnioskiem w zakresie dotyczącym źródeł finansowania projektu i jednocześnie zaznaczył, że wnioskodawca przy złożeniu wniosku dokonał zmiany montażu finansowego, a więc miał możliwość ujednolicenia wniosku i studium. W informacji z dnia 11 maja 2010r. o negatywnej ocenie projektu, instytucja zarządzająca wskazała na istnienie różnicy w kwocie 58.000 zł w zakresie wkładu własnego za lata 2010 i 2011 w podziale na budżet powiatu i środki własne. W proteście wnioskodawca podnosił, że nie popełnił błędu w tym zakresie. Błąd popełnił ekspert w KOP, gdyż porównał źródła finansowania kosztów całkowitych ze źródłami finansowania kosztów kwalifikowalnych, a projekt zawiera koszty niekwalifikowalne w postaci przyłącza kanalizacji zewnętrznej w kwocie 58.138,27 zł w 2010r. i w kwocie 58.138, 27 zł w 2011r. W dalszej części tabeli nr 20 studium wykonalności i tabeli nr 10 załącznika nr 1 do studium wykazane są koszty kwalifikowalne, które są zgodne z punktem D-5 wniosku. Ponowna ocena tego kryterium - dokonana w dniu 28 maja 2010r. przez innego eksperta KOP - wykazała niespójność dotyczącą źródeł finansowania, kosztów wynagrodzeń i liczby użytkowników. Ekspert stwierdził, że we wniosku o dofinansowanie wykazano wkład własny : 5.022.074,81 zł, w tym środki powiatu : 3.868.951,63 zł i środki prywatne : 1.156.123,18 zł. Rozbieżności między danymi z wniosku, a danymi ze studium wykonalności wynoszą, zdaniem tego eksperta, we wkładzie EFRR – 0,03 zł, środki prywatne – 423,26 zł, środki powiatu – 423,23 zł, przy czym nie wynikają one z właściwości generatora, ani ze zmiany źródeł finansowania. W informacji o niezasadności protestu instytucja zarządzająca, bardzo lakonicznie poinformowała wnioskodawcę jedynie o tym, że kryterium nr 8 nie zostało spełnione, ponieważ wystąpiły błędy w danych dotyczących źródeł finansowania projektu dotyczące wartości kwalifikowalnych kosztów całkowitych projektu i nie wynikają one, na co powoływał się wnioskodawca, z właściwości generatora, ani ze zmiany źródeł finansowania. W odpowiedzi na skargę instytucja zarządzająca powołała się na niespójności wykazane w karcie oceny projektu z dnia 28 maja 2010r. jako podstawę do stwierdzenia, że projekt nie spełnia kryterium nr 8. Z powyższego wynika, że ekspert nowo powołanego składu KOP zgłosił inne uwagi do wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie w/w kryterium od uwag wniesionych przez eksperta oceniającego projekt w dniu 6 maja 2010r. W wyniku rozpatrzenia protestu konieczne zatem było przeprowadzenie pełnej oceny projektu. Instytucja zarządzająca nie wezwała natomiast wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku na podstawie §13 ust.10 Regulaminu, który taką możliwość przewiduje. Wobec powyższego Sąd stwierdził naruszenie w/w regulacji. W konsekwencji powyższego Sąd stwierdził, że instytucja zarządzająca naruszyła zasadę przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosku, o której mowa w art.26 ust.2 w związku z art.29 ust.2 pkt 6 i w związku z art.27 ust.1 ustawy o zasadach polityki rozwoju regionalnego. Nadto naruszyła zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu, również wymienioną w art.26 ust.2 ustawy, poprzez nie zastosowanie wobec wnioskodawcy §9 ust.9 Regulaminu. Z wyżej przytoczonych przyczyn Sąd, na podstawie art. 30c ust 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, uwzględnił skargę, stwierdzając, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i przekazał jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa, jako instytucji zarządzającej. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 w związku z art. 205 §2 p.p.s.a. w związku z art.30e ustawy.