I SA/Ol 165/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędziowie Sędzia WSA Zofia Skrzynecka (spr.), Sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Starszy specjalista Lidia Wachowska, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r., sprawy ze skargi S.G. na informację Warmińsko – Mazurskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zakwalifikowania wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej na liście rezerwowej postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia S.G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A złożył do konkursu "[...]" wniosek nr "[...]" o dofinansowanie projektu pt.: "Budowa Ośrodka Dydaktyczno-Szkoleniowego przy ulicy S. w G." ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007 – 2013. Pismem z dnia "[...]"Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała wnioskodawcę, że ww. projekt został umieszczony na rezerwowej liście projektów do dofinansowania. Agencja podała ponadto, że złożony projekt został oceniony pozytywnie przez członków Komisji Oceny Projektów uzyskując łącznie po ocenie merytorycznej i strategicznej 70, 67% punktów, jednak uzyskana liczba punktów nie pozwoliła na umieszczenie wniosku na liście projektów wybranych do dofinansowania z uwagi na ograniczoną liczbę środków finansowych. Minimalna liczba punktów niezbędna do umieszczenia na liście projektów do dofinansowania po przeliczeniu oceny merytorycznej i strategicznej wynosiła 78,33%. W dalszej części pisma wyszczególnione zostały poszczególne kryteria oceny merytorycznej i strategicznej i ilość punktów uzyskanych przez wnioskodawcę w ramach tych kryteriów. W przedstawionym wyżej piśmie z dnia "[...]" zawarte zostało ponadto pouczenie, że zgodnie z §11 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007 – 2013 do konkursu "[...]" wnioskodawca, którego projekt został umieszczony na liście rezerwowej nie może wnieść protestu, gdyż wyniki oceny projektu są pozytywne i tym samym umożliwiają jego zakwalifikowanie do dofinansowania, jednak nie jest to możliwe, z uwagi na wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs. Mimo takiego pouczenia, w dniu 3 stycznia 2011r. wnioskodawca wniósł pismo, datowane na 30 grudnia 2010 r., w którym domagał się ponownego przeanalizowania jego wniosku oraz ponownej oceny i przeliczenia punktów w ocenie merytorycznej w zakresie kryterium 4 - Doświadczenie wnioskodawcy w prowadzeniu działalności gospodarczej w branży związanej z projektem. Pismem z dnia "[...]", "[...]", Instytucja Pośrednicząca II stopnia Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. poinformowała wnioskodawcę, że jego protest został pozostawiony bez rozpatrzenia. Powołała się przy tym na §11 pkt 2 Regulaminu naboru i oceny wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego "[...]" na lata 2007 – 2013 do konkursu "[...]" oraz na art.30 b ust.1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym jedynie w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art.30a ust.3ustawy może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. Mimo nierozpatrywania protestu Instytucja Pośrednicząca odniosła się też do kwestii podniesionych w proteście. Wnioskodawcę pouczono jednocześnie, że przysługuje mu prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie a skargę wnosi się bezpośredni do Sądu w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą wniosek o dofinansowanie projektu wraz z informacją o negatywnej ocenie projektu, kopię protestu wniesionego do Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. oraz pisma informującego o wynikach rozpatrzenia protestu. Wnioskodawcę pouczono ponadto, że skarga podlega opłacie sądowej, którą uiszcza się gotówką do kasy WSA w Olsztynie lub na rachunek bankowy Sądu. Wnioskodawca wniósł skargę do WSA w Olsztynie na informację z dnia "[...]" w sprawie pozostawienia protestu bez rozpoznania, doręczoną dnia 14 lutego 2011 r.. Zarzucił tej informacji naruszenie art.30 b ust.1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez błędne przyjęcie, iż umieszczenie na liście rezerwowej powoduje niemożność wniesienia protestu, podczas, gdy w świetle powołanego przepisu, umieszczenie projektu na liście rezerwowej stanowi w istocie negatywną ocenę projektu, ponieważ skutkuje brakiem przyznania środków. W związku z tym zarzutem, skarżący domagał się uwzględnienia skargi poprzez uznanie, że ocena projektu i protestu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo a konsekwencji uchylenia rozstrzygnięć Instytucji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi podniesiono kwestię dopuszczalności skargi oraz wskazywano na wady w zakresie oceny projektu. Skarga nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 28 lutego 2011 r.. W dniu 25 lutego 2011 r. wnioskodawca dokonał wpłaty na konto WSA w Olsztynie kwoty 200 zł stanowiącej wpis od skargi. Instytucja Pośrednicząca wniosła o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) zwana dalej "ustawą" przewiduje sądową kontrolę rozstrzygnięć zapadających w postępowaniu o dofinansowanie projektów ze środków programów operacyjnych. Uregulowania te mają charakter szczególny w stosunku do trybu kontroli sądowej aktów i czynności organów administracji publicznej realizowanej na zasadach ogólnych, określonej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Wprawdzie przepisy p.p.s.a. określone dla aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. mają, zgodnie z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym tą ustawą, lecz wyłączono wprost zastosowanie art. 52 – 55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 – 122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Zakres tych wyłączeń nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w art. 30e ustawy mają zastosowanie. Istotne jest bowiem ustalenie zakresu, w jakim ustawodawca wprowadził szczególne regulacje, wyłączające stosowanie przepisów p.p.s.a. niewymienionych w art. 30e ustawy. Takim szczególnym uregulowaniem są unormowania art. 30c ust. 2 oraz ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Określają one zasady wnoszenia skargi do sądu i wymogi formalne skargi na negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu oraz skutki wniesienia skargi niespełniającej tych wymogów. Z uwagi na odmienność regulacji i przyjęte w ustawie rozwiązania zapewniające przyśpieszenie postępowania, na instytucje informujące wnioskodawcę o wynikach procedury odwoławczej, nałożono obowiązek pouczenia o możliwości i zasadach wnoszenia skargi do sądu i to bez względu na to, czy wnioskodawca jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 30c ust. 4 ustawy). Sąd podzielił stanowisko wnioskodawcy, co do tego, że informacja o umieszczeniu projektu na rezerwowej liście projektów do dofinansowania stanowi w istocie negatywną ocenę projektu, co powoduje, że informacja ta powinna być potraktowana jako informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, której doręczenie wnioskodawcy umożliwia wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Argumentacja w tym zakresie przedstawiona w skardze jest prawidłowa i z uwagi na jej trafność nie wymaga powtórzenia przez Sąd. W art. 30c ust. 2 ustawy (inaczej niż w art. 57 § 1 p.p.s.a.) wprowadzono szczególne wymogi, związane z kompletnością skargi. Przepis ten stanowi, że skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (tj. o wyniku procedury odwoławczej), bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Stosownie zaś do art. 30c ust. 5 pkt 1 – 3 ustawy wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została w przewidzianym ustawą terminie. Informacja z dnia "[...]" o pozostawieniu bez rozpatrzenia protestu doręczona została stronie została w dniu 14 lutego 2011r., a skarga złożona w urzędzie pocztowym w dniu 28 lutego 2011 r. Należna opłata sądowa została uiszczona w terminie, gdyż przelewu kwoty 200 zł dokonano w dniu 25 lutego 2011 r. W informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia zawarte zostało pouczenie o treści art. 30 c ust. 1 i 2 ustawy, tj. terminie i trybie wniesienia oraz o wymogach, jakim powinna odpowiadać skarga w zakresie kompletności. W ocenie Sądu prawidłowe pouczenie to takie, które odpowiada zapisom ustawowym. Brak jest podstaw do wymagania, by instytucja ujmowała w pouczeniu, poza ustawowymi, wszelkie szczegółowe informacje dotyczące wymogów, jakim powinna odpowiadać skarga kompletna w rozumieniu art.30c ust.1 ustawy, uprzedzając niejako możliwe wątpliwości, co do tego jak rozumieć kompletność skargi. Dotychczasowe orzecznictwo sądowe wskazuje, że na tle problemu kompletności skargi możliwa jest znaczna ilość wątpliwości w kwestiach szczegółowych jak np. co do pojęcia oryginału wniosku, poświadczeń za zgodność z oryginałem itp. Przewidzenie zatem wszelkich możliwych wątpliwości osoby wnoszącej pismo procesowe nie jest możliwe, a tym samym antycypowanie tych wątpliwości poprzez zawieranie w pouczeniu drobiazgowych informacji przekraczałoby ramy zwięzłego pouczenia. Już choćby przykład sposobu liczenia terminów obrazuje, iż wyczerpujące zawarcie w pouczeniu całej niezbędnej wiedzy wymagałoby przytoczenia całego Rozdziału 5 p.p.s.a., zatytułowanego: "Terminy" oraz przepisów kodeksu cywilnego, do jakich odsyła art.83 §1 p.p.s.a. Skoro zatem pouczenie udzielone przez Instytucję Pośredniczącą II stopnia zawierało treści wymienione w art.30c ust.1 i 2 ustawy dotyczące możliwości i terminu wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz kompletności dokumentacji, to należy uznać to pouczenie za wystarczające. W postanowieniu z dnia 21.04.2010 r., sygn. akt II GSK 345/10 (www. orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny rozważając kwestię kompletności dokumentacji stwierdził, że "przewidziany w tym przepisie obowiązek wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej (...) Wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając skargę, dysponuje zatem tylko dokumentacją wniesioną przez skarżącego (...). Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu". Tymczasem w przedmiotowej sprawie strona nie dołączyła do wniesionej do Sądu skargi kompletu załączników wymienionych w piśmie z dnia 30 grudnia 2010r., które zostało potraktowane jako protest. Dołączone zostały wymienione w tym piśmie załączniki poza tymi, które ujęto pod poz. 4 i 5 listy załączników. Biorąc pod uwagę, że w treści ww. pisma wnioskodawca nawiązywał do treści załączników, jako mających znaczenie z punktu widzenia kryterium nr 4 oceny merytorycznej, stanowią one niewątpliwie integralną część protestu. Wnioskodawca uważał bowiem, że poprzez dokumenty stanowiące załączniki jest w stanie wykazać, że ocena merytoryczna w zakresie kryterium nr 4 była błędna, przez co doszło do jej zaniżenia. Z faktu, że pozostałe załączniki wymienione w proteście zostały do skargi dołączone wynika, iż skarżący właściwie zrozumiał pouczenie, co do tego, że należy do skargi dołączyć kompletną dokumentację, tzn. obejmującą także załączniki do wniosku oraz protestu. W przedstawionych okolicznościach sprawy i stanie prawnym stwierdzić zatem należy, że wnioskodawca nie złożył wraz ze skargą kompletnej dokumentacji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, że Sąd nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznania skargi, do której nie dołączono dokumentów, o których mowa w art. 30c ust. 2 ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt II GSK 507/10; postanowienie NSA z dnia 24 sierpnia 2010r., sygn. akt II GSK 864/10, postanowienie NSA z dnia 15 września 2010r., sygn. akt II GSK 1042/10). Stwierdzone powyżej braki skargi skutkowały zatem pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na mocy art. 30 c ust. 5 pkt 2 ustawy. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.