I SA/Ol 234/15

Dnia 8 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2012r. do marca 2013r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie M.T. wniósł o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2012r. do marca 2013r.. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że skutki finansowe zaskarżonej decyzji mają znaczny rozmiar, a zachodzą poważne wątpliwości co do prawdziwości poczynionych przez organy podatkowe ustaleń. Wykonanie decyzji spowoduje poważne kłopoty dla prowadzonego przez skarżącego przedsiębiorstwa, co może z kolei skutkować jego likwidacją. Tym samym wykonanie decyzji może też spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem powołanych w tym przepisie przesłanek. Przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane w orzecznictwie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (p. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać ponadto należy, że strona obowiązana jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (p. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, Lex nr 468877). Ponadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania ma charakter tymczasowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania wyroku w sprawie zaskarżonego aktu (art. 61 § 6 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, zaistnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego z punktu widzenia strony rozstrzygnięcia w rozpoznawanym wniosku nie wykazano. Podkreślenia wymaga, iż wykonanie obowiązku – związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym – co do zasady ma charakter odwracalny. Wobec tego postępowanie egzekucyjne, samo w sobie, nie stanowi o wystąpieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie służy zabezpieczeniu przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego nie naprawiłoby (p. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 450/09, opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać należy, że do zweryfikowania przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji nakładającej obowiązek uiszczenia kwoty 69.318 zł, odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawcy, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, niezbędne było dysponowanie informacjami o jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, uzyskiwanych dochodach, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. W związku z tym zauważenia wymaga, że w świetle znajdującego się w aktach sprawy wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący osiąga dochód miesięczny brutto w wysokości 4.300 zł, posiada dom o powierzchni 195 m², nieruchomość rolną o powierzchni 2,2 ha, oszczędności w wysokości 3.000 zł oraz dwa pojazdy o łącznej wartości 48.000 zł. Powyższe wskazuje więc, że posiada majątek, z którego można prowadzić egzekucję administracyjną, co przy braku wykazania, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie może prowadzić do wydania pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia w przedmiocie zgłoszonego wniosku. Podstawy do zastosowania ochrony tymczasowej nie mogło też stanowić w związku z wnioskiem strony, samo wskazanie na możliwość zaistnienia skutków w postaci likwidacji prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa, w sytuacji, gdy nie zostały przedstawione istotne dane dotyczące tego przedsiębiorstwa, w szczególności odnośnie wysokości przychodów i kosztów ich uzyskania, czy salda rachunku bankowego związanego z tą działalnością. Wobec powołania się we wniosku o wstrzymanie, na poważne wątpliwości strony co do prawidłowości ustaleń organów podatkowych, wyjaśnić natomiast należy, że żadna z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określonych w art. 61 p.p.s.a. nie nawiązuje do niezgodności decyzji z prawem. Kwestia ta będzie przedmiotem oceny Sądu dopiero w toku rozprawy, gdyż dopuszczenie możliwości oparcia wniosku o ochronę tymczasową na argumencie niezgodności decyzji z prawem prowadziłoby w istocie do zniweczenia kontroli sądowej legalności decyzji (postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 184/05, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.