I SA/Ol 241/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski, sędzia WSA Renata Kantecka, Protokolant Sekretarz sądowy Monika Rząp, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014r. sprawy ze skargi Gminy A na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanymi przez właścicieli nieruchomości uchyla zaskarżoną uchwałę Uchwałą Nr 0102-520/13 z dnia 19 grudnia 2013r. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie (dalej także Kolegium RIO) stwierdziło nieważność Uchwały Nr XXXV/281/2013 Rady Gminy Bartoszyce z dnia 29 listopada 2013r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości. Uzasadniając rozstrzygnięcie, Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej stwierdziło, że: Rada Gminy Bartoszyce na sesji w dniu 29 listopada 2013r. podjęła Uchwałę Nr XXXV/281/ 2013 w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości. Powyższa uchwała wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w dniu 5 grudnia 2013r. Pismem z dnia 17 grudnia 2013r. zawiadomiono Gminę Bartoszyce o terminie rozpatrywania uchwały Kolegium RIO wskazało, że z treści artykułu 6m ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz.391 ze zm.) wynika, że deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Przytoczyło treść art.6n ust.1 powołanej ustawy zgodnie z którym " Rada Gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego: 1) wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji; 2) warunki i tryb składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności: a) ich format elektroniczny oraz układ informacji i powiązań między nimi zgodnie z przepisami o informatyzacji podmiotów realizujących zadania publiczne, b) sposób ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, c) rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone." Kolegium RIO wskazało, że w § 4 Uchwały Nr XXXV/281/2013 Rady Gminy Bartoszyce zapisano, ż "Deklaracja, o której mowa w §1 może być wniesiona w formie papierowej lub elektronicznej". Podniosło, że ustawodawca w art.6n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zobowiązał radę gminy do wydania uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, która zawiera elementy: - obligatoryjne tj. takie, które musza się znaleźć w uchwale, czyli m.in. wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, obejmujący objaśnienia co do sposobu wypełnienia deklaracji, pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, informacje o terminie i miejscu składania deklaracji, a także warunki i tryb składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, - fakultatywne, tj. takie, które mogą (ale nie muszą) znaleźć się w uchwale, czyli wykaz dokumentów potwierdzających dane zawarte w deklaracji. W badanej Uchwale Nr XXXV/281/2013 Rada Gminy Bartoszyce nie określiła warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej i nie wypełniła tym samym obowiązku wynikającego z art.6n ust.1 pkt 2 lit.a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Kolegium RIO powołało się na ukształtowaną linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, według której do rodzajów naruszeń przepisów skutkujących nieważnością uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego (lub jej części) należy zaliczyć naruszenia: przepisów wyznaczających kompetencje do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego przez ich wadliwą wykładnię oraz procedurę podejmowania uchwał. Dalej Kolegium RIO wskazało, że zgodnie z art.2 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych ( tekst jednolity Dz.U. z 2011r. Nr 197 poz.1172 ze zm.) ogłoszenie aktu normatywnego w dzienniku urzędowym jest obowiązkowe. Stosownie do art.4 ust.1 i 2 tej ustawy akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w dziennikach urzędowych wchodzą w życie po upływie 14 dni od ich ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy. W uzasadnionych przypadkach akty normatywne, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 3, mogą wchodzić w życie w terminie krótszym niż 14 dni, a jeżeli ważny interes państwa wymaga natychmiastowego wejścia w życie aktu normatywnego i zasady demokratycznego państwa prawnego nie stoją temu na przeszkodzie, dniem wejścia w życie może być dzień ogłoszenia tego aktu w dzienniku urzędowym. W § 7 badanej uchwały Rada Gminy Bartoszyce ustaliła, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko - Mazurskiego z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2014r. W ocenie Kolegium RIO zapis § 7 badanej uchwały został zredagowany w sposób wadliwy, gdyż zawiera dwa, wzajemnie wykluczające się terminy wejścia w życie tej uchwały. Pierwszy termin wskazuje, że uchwala ma zastosowanie do zdarzeń powstałych po upływie 14 dni od daty jej ogłoszenia, podczas gdy drugi termin powoduje, iż uchwała będzie wywoływać skutki prawne od dnia 1 stycznia 2014 r. Wprawdzie z przepisu § 51 ust.1 Zasad techniki prawodawczej stanowiących załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie zasad techniki prawodawczej ( Dz.U. nr 100, poz. 908) wynika, że możliwe jest wprowadzenie w podejmowanym akcie prawnym zapisu, że akt ten uzyskuje moc w innym dniu niż wchodzi w życie, to jednak takie redagowanie przepisów zostało krytycznie ocenione, zarówno przez Trybunał Konstytucyjny jak i Sąd Najwyższy. W wyroku z dnia 30 marca 1999r. sygn. akt K 5/98 Trybunał Konstytucyjny wskazał, że akt prawny nie może wejść w życie i nie posiadać mocy obowiązującej oraz nie może posiadać mocy obowiązującej przed wejściem w życie. Sąd Najwyższy w Uchwale z dnia 24 maja 1996 sygn. akt I PZP 12/96 ( OSNAP 1997 nr 1 poz.8) stwierdził, że:"...wejście w życie i uzyskanie mocy przez ustawę są (...)zdarzeniami tożsamymi, polegającymi na rozpoczęciu do ich spełnienia się, prawnego kwalifikowania stosunków społecznych przez przepisy, które "weszły w życie" lub " uzyskały moc". Ustawa nie może wejść w życie bez uzyskania przez nią mocy obowiązującej i odwrotnie – uzyskanie mocy obowiązującej oznacza jej wejście "w życie". Zasady dotyczące ustaw znajdują również zastosowanie do innych aktów normatywnych, w tym także do uchwał i zarządzeń jednostek samorządu terytorialnego. Gmina Bartoszyce, reprezentowana przez Wójta, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na Uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie nr 0102-520/13 z dnia 19 grudnia 2013r. , żądając jej uchylenia w całości. Zaskarżonej uchwale zarzuciła: - naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, polegające na błędnej wykładni a w rezultacie niewłaściwym zastosowaniu art.7 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny oraz słuszny interes obywateli, - naruszenie art.91 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym poprzez stwierdzenie nieważności uchwały Nr XXXV/281/2013 Rady Gminy Bartoszyce z dnia 29 listopada 2013r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości w całości, a nie w części, - naruszenie art. 91 ust 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym poprzez uzasadnienie rozstrzygnięcia nadzorczego w sposób nie spełniający wymogów tego przepisu – niewskazanie w uzasadnieniu przez Regionalna Izbę Obrachunkową powodów, dla których organ stwierdza nieważność uchwały Rady Gminy Bartoszyce z dnia 29 listopada 2013r. w całości , a nie w części. W uzasadnieniu skargi Gmina podniosła, że Regionalna Izba Obrachunkowa stwierdziła nieważność całej uchwały Rady Gminy, a podważyła jej zapisy jedynie w części, w przedmiocie warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej i § 7, dotyczącego wejścia w życie. Zdaniem skarżącej dalece nieuzasadnione jest stwierdzenie nieważności całej uchwały. Na potwierdzenie tego stanowiska skarżąca przytoczyła fragment uzasadnienia wyroku Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013r. II GSK 543/2012 " Skoro w rozpoznawanej sprawie tylko część postanowień zaskarżonej uchwały była sprzeczna z prawem, właściwym było zastosowanie sankcji w postaci stwierdzenia nieważności tej uchwały tylko w odniesieniu do tej właśnie części – sprzecznej z prawem. Natomiast zastosowanie wskazanej sankcji także do tej części, w stosunku do której nie stwierdzono naruszenia prawa, stanowiło naruszenie przez Sąd I instancji art.91 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym". Stwierdzając nieważność w całości uchwały Rady Gminy Bartoszyce z dnia 29 listopada 2013r. Regionalna Izba Obrachunkowa naruszyła jednocześnie art.7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Po przytoczeniu treści art.91 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym skarżąca Gmina podniosła, że skoro ustawodawca wskazał na możliwość stwierdzenia nieważności uchwały w całości lub w części, to zasadnym jest, by organ stwierdzając iż tylko niektóre zapisy uchwały są sprzeczne z prawem stwierdził nieważność takiej uchwały jedynie w części, a nie w całości. W odpowiedzi na skargę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Olsztynie wniosło o jej oddalenie. Podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, organ nadzoru podkreślił, że skoro Rada Gminy Bartoszyce podjęła uchwałę w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości na podstawie art.6n ust.1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach winna była wypełnić wszystkie żądane w danym przepisie elementy dotyczące składania przedmiotowych deklaracji. Rada Gminy nie uwzględniła postanowień art. 6n ust.1 pkt 2 lit.a, nie ujmując żadnego ze wskazanych tam elementów w swojej Uchwale Nr XXXV/218/2013 . Tym samym nie wypełniła żądania ustawodawcy odnośnie zapisania wszystkich elementów obligatoryjnych, czyli takich, które według ustawodawcy muszą się znaleźć w podejmowanej uchwale w sprawie deklaracji wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W związku z tym, że uchwała nie zawiera elementów obligatoryjnych, umożliwiających podmiotom składanie przedmiotowych deklaracji to jest ona niekompletna, wadliwa i sprzeczna z prawem. Tym samym należało stwierdzić jej nieważność. Kolegium RIO, odnosząc się do twierdzenia skargi odnośnie do § 7 uchwały Gminy wyjaśniło, że nie wskazywało na nieważność tego paragrafu, a na wadliwość jego zredagowania . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawy podejmowania odpowiednich rozstrzygnięć nadzorczych odnośnie do uchwał organu gminy wyznaczają przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze. zm.), oraz częściowo, w zakresie spraw finansowych, przepisy ustawy z dnia 7 października 1992r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz.U z 2012r.poz.1113ze zm.). W myśl przepisu art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru(...). Zgodnie z art.91 ust.3 ustawy rozstrzygnięcie nadzorcze powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne (...), Według art. 91 ust. 4 ustawy ( podobnie - art. 11 ust. 3 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych) w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenia wydano z naruszeniem prawa. Natomiast w art.91 ust.5 określono, że w postępowaniu nadzorczym stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec ogólnie wyznaczonych wskazanymi przepisami ram prawnych i podstaw "stwierdzania nieważności w całości lub w części" uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego, wykładnia poszczególnych pojęć użytych w treści tych przepisów dokonywana jest w orzecznictwie sądów administracyjnych, przy uwzględnianiu poglądów doktryny. Odnośnie podstaw do stwierdzenia nieważności aktów organu gminy przyjmuje się, że już z samego brzmienia art. 91 ust. 1 w związku z art. 91 ust. 4 ustawy wynika, iż tylko istotne naruszenie prawa stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały (aktu) organu gminy. Za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie, prowadzące do skutków, które nie mogą być akceptowane w demokratycznym państwie prawnym. Zalicza się do nich między innymi naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, prawa ustrojowego oraz prawa materialnego, a także przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. M. Stahl, Z. Kmieciak: w Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny, Samorząd Terytorialny 2001, z. 1-2, str. 101-102). To stanowisko jest utrwalone w orzecznictwie(powołany przez organ wyrok NSA z dnia 11.02 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 1459/97, OSS 1998/3/79, jak i szereg wyroków późniejszych, m.in. wyrok WSA w Krakowie z dnia 21.11.2013r.III SA/Kr 648/13 –LEX nr 139872). W rozpoznawanej sprawie skarżąca Gmina Bartoszyce nie kwestionuje ustaleń, które były podstawą stwierdzenia przez Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej nieważności Uchwały Nr XXXV/281/2013 Rady Gminy Bartoszyce z dnia 29 listopada 2013r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty składanej przez właściciela nieruchomości, a zasadność stwierdzenia nieważności całej uchwały. Zatem Sąd uznaje, że zarzut naruszenia art.7 k.p.a należy odnieść, tak samo jak zarzut naruszenia art. 91 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym do nierozważenia i do niewskazania przez organ nadzoru potrzeby wyeliminowania z obrotu prawnego całej uchwały, albowiem fakt stwierdzonych wadliwości nie jest kwestionowany. Analiza treści uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego daje podstawy do uwzględnienia zarzutów skargi. Należy podkreślić, że w orzecznictwie silnie akcentowana jest niezasadność stwierdzania nieważności całej uchwały organu gminy w sytuacji, gdy tylko część jej postanowień jest sprzeczna z prawem. Natomiast w przypadku, gdy organ nadzoru decyduje się na stwierdzenie nieważności uchwały organu gminy w całości, to uzasadnienie wydanego rozstrzygnięcia nadzorczego przekonywać musi o sprzeczności z prawem w istotnym zakresie wszystkich, a nie tylko niektórych postanowień zawartych w uchwale (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 27.11.2007r. II SA/Ol 720/07, LEX 460521). Materialnoprawną podstawę podjętej przez Radę Gminy uchwały stanowiło upoważnienie zawarte w art. 6n ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996r.o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U z 2012r. poz.391 ze zm.)., które zostało przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jak słusznie stwierdzono, ustawodawca wskazał w upoważnieniu te zagadnienia związane z obowiązkiem ponoszenia opłat na rzecz gminy na podstawie składanych deklaracji, które powinny być obligatoryjnie uregulowane w podejmowanej uchwale, stanowiącej akt prawa miejscowego. Obowiązkiem Rady Gminy było więc: 1) ustalenie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmującego objaśnienia dotyczące sposobu wypełnienia oraz zawierającego pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; zawarcie w uchwale informacji o terminach i miejscu składania deklaracji; 2) określenie warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności: określenie formatu elektronicznego deklaracji, sposobu ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, rodzajów podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone." Bez wątpienia będąca przedmiotem badania przez Kolegium RIO uchwała Rady Gminy Bartoszyce w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stanowiąc w § 4 ust. 1, że deklaracja, o której mowa w § 1 może być składana w formie papierowej lub elektronicznej, nie określa "formatu elektronicznego" oraz "układu informacji i powiązań między nimi", zgodnie z przepisami o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jak o tym stanowi art. 6n ust. 1 pkt 2) lit. a) ustawy. Jednak uchwała ta składa się z szeregu jednostek redakcyjnych, ujętych w paragrafy i ustępy. W § 1 określa wzór deklaracji, w brzmieniu stanowiącym załącznik nr 1 do uchwały. W § 2 wskazuje na terminy i miejsce składania deklaracji. W rozstrzygnięciu nadzorczym nie zostały wskazane jakiekolwiek uchybienia w tym zakresie. Zatem należy przyjąć, że w uchwale w pełni został zrealizowany zakres materii przekazanej do uregulowania organowi gminy w art.6n ust.1 pkt 1) ustawy. Wadliwość uchwały Rady Gminy polega na pominięciu materii wskazanej w art. 6n ust. 1 pkt 2) lit. a) ustawy. Organ nadzoru nie stwierdził bowiem braku czy niewłaściwego uregulowania kwestii sposobu przesyłania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, a także kwestii rodzaju podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone deklaracje składane w formie elektronicznej ( art.6n ust.1 pkt 2 lit.b) i c) ustawy). W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Kolegium RIO ograniczyło się do stwierdzenia naruszenia art.6 ust.1 pkt.2 lit.a), że wskazaniem, że chodzi o kwestię, która powinna być obligatoryjnie uregulowana w ustawie. Nie rozważało jednak wpływu tego uchybienia na byt i funkcję całej uchwały. Dopiero w odpowiedzi na skargę Kolegium wyraziło pogląd, że skoro "uchwała nie zawiera elementów obligatoryjnych, umożliwiających podmiotom składanie przedmiotowych deklaracji to jest ona niekompletna, wadliwa i sprzeczna z prawem. Tym samym należało stwierdzić jej nieważność". Odnosząc się do tego stanowiska należy zauważyć, że w świetle treści uchwały, ustalającej w załączniku wzór deklaracji, nie można uznać, że wystąpiła prawna sytuacja uniemożliwienia podmiotom składanie deklaracji. Co najwyżej można by mówić o uniemożliwieniu składania deklaracji w określony sposób tj. za pomocą środków komunikacji elektronicznej, gdyby przyjąć, że zamieszczenie w treści deklaracji - odnośnie do sposobu składania deklaracji zapisu "poprzez wypełnienie wzoru deklaracji znajdującego się na stronie BIP Urzędu Gminy Bartoszyce (tu wskazany adres internetowy) i wysłanie za pomocą Elektronicznej Skrzynki Podawczej Urzędu Gminy Bartoszyce dostępnej na stronie http://cu.warmia.mazury.pl" nie daje takiej możliwości. W ocenie Sądu Kolegium RIO nie rozpatrzyło skutków niepełnej realizacji upoważnienia ustawowego. Zważyć należy, że w danej sytuacji nie mamy do czynienia z naruszeniem prawa polegającym na działaniu, przekroczeniu zakresu upoważnienia,zawarciu w uchwale postanowień sprzecznych z treścią upoważnienia, lecz na zaniechaniu. W uchwale nie wyłączono możliwości składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej lecz nie określono formatu elektronicznego formularza deklaracji. W tym miejscu należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17.11. 2005r. I OSK 797/05 (LEX 196724) uznał, że naruszenie prawa poprzez pominięcie w treści aktu wykonawczego samorządu terytorialnego niektórych materii przekazanych do uregulowania w formie takiego aktu może być zaliczane do wad nieistotnych. Skutki takiego zaniechania mogą bowiem zostać zniesione przez wydanie dodatkowej uchwały mającej niejako uzupełniający charakter. Podkreślić trzeba, że przytoczone stanowisko zostało wyrażone na tle innego stanu faktycznego i prawnego. W rozpoznawanej sprawie nie istnieje możliwość prawidłowego wypełnienia zakresu upoważnienia ustawowego poprzez wydanie odrębnej uchwały uzupełniającej, niemniej w istocie stwierdzona wadliwość jest również tego rodzaju, że uchwała wymaga uzupełnienia, a nie pozbawienia bytu prawnego w całości. Wskazując na powyższe Sąd podkreśla, że uwzględnienie skargi na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej uzasadnia brak przedstawienia przez organ przekonujących argumentów przemawiających za koniecznością stwierdzenia nieważności całej uchwały Rady Gminy Bartoszyce w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właściciela nieruchomości. Niewątpliwie z art. 91 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że aby zastosować przewidziany w ustawie środek nadzoru w postaci stwierdzenia nieważności uchwały, właściwy organ musi w sposób nie budzący wątpliwości wykazać sprzeczność z prawem jej postanowień, wyjaśniając sens i znaczenie przepisów, które w jego ocenie zostały naruszone. W przypadku tzw. pominięcia uchwałodawczego organ powinien wskazać, że uchwała dotknięta taką wadą nie wypełnia w całości celu i funkcji, dla której została podjęta. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 148 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.