I SA/Ol 248/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.U. z dnia 13 czerwca 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: umorzyć postępowanie z wymienionego wyżej wniosku o przyznanie prawa pomocy WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 14 czerwca 2010 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismo A.U. z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 27 maja 2009 r. o w/w sygnaturze, oddalającym skargę na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z "[...]". Do pisma skarżący dołączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz kopie decyzji MOPS w sprawie przyznania zasiłku okresowego i celowego. Badając podstawy do przyznania wnioskowanego prawa pomocy, Sąd na podstawie analizy akt stwierdził, iż w niniejszej sprawie postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 30 lipca 2008 r., przyznane zostało A. U. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Podkreślić zaś należy, że przyznane przez Sąd prawo pomocy obejmuje całe postępowanie sądowoadministracyjne, aż do jego prawomocnego zakończenia. Pełnomocnik przyznany z urzędu jest umocowany do wykonywania wszelkich czynności procesowych łączących się ze sprawą we wszystkich instancjach, łącznie ze skargą o wznowienie postępowania (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 2008r. o sygn. akt II FZ 293/08). Treść wydanego w dniu 30 lipca 2008 r. rozstrzygnięcia w całości odpowiadała żądaniu skarżącego. Z akt wynika, że pismem z dnia 26 sierpnia 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała Sąd o wyznaczeniu pełnomocnikiem adwokata J.S., po czym dniu 1 września 2008 r. wpłynęło do Sądu udzielone przez stronę, stosowne pełnomocnictwo. Wobec wypowiedzenia tego pełnomocnictwa, w dniu 19 maja 2009 r. tut. Sąd został poinformowany przez Okręgową Radę Adwokacką, że pełnomocnikiem strony został wyznaczony adwokat A.R. Pełnomocnik ten w dniu 29 maja 2009 r. zgłosił swój udział w sprawie, zaś w dniu 6 lipca 2009 r. złożył opinię prawną o odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej. W dniu 14 lipca 2009 r. skarżący wypowiedział pełnomocnictwo adwokatowi A.R. Odpowiadając na wniosek o ponowne wyznaczenie Innego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 15 lipca 2009r. poinformowała A.U., że nie ma podstaw prawnych do wyznaczenia drugiego adwokata do wykonania tej samej czynności. Ponadto, w ocenie 2 Rady, podstawą do wyznaczenia drugiego adwokata w tej samej sprawie mogłoby być jedynie ponowne zlecenie wyznaczenia adwokata przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zgodnie z treścią art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Z kolei o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, o czym stanowi art. 253 p.p.s.a .. Z powyższych unormowań wynika, że rolą Sądu jest orzekanie w zakresie wniosku o przyznanie prawo pomocy. Natomiast o wskazaniu konkretnej osoby jako pełnomocnika decyduje wyłącznie właściwa korporacja zawodowa. Również ewentualnej zmiany pełnomocnika może dokonać jedynie właściwa okręgowa rada adwokacka. Sąd nie ma natomiast wpływu na decyzję organu samorządu adwokackiego w zakresie wyznaczenia kolejnego pełnomocnika. Jak wskazano wyżej, stosownie do art. 253 p.p.s.a. rola Sądu w tym zakresie ogranicza się wyłącznie do wystąpienia do właściwej okręgowej rady adwokackiej o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu (p. postanowienie NSA z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt I OZ 654/08, postanowienie NSA z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 453/10, postanowienie NSA z dnia 27 maja 2010 L, sygn. akt II FZ 235/10, postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 122/10). Zgodnie z akceptowaną przez Naczelny Sąd Administracyjny linią orzecznictwa nie jest ponadto możliwe, ponowne przyznanie stronie prawa pomocy, po uprzednim przyznaniu go w zakresie całkowitym (p. postanowienie NSA z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt II FZ 207/06). W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 30 lipca 2008 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w takim właśnie zakresie. Prawo to nie zostało cofnięte. Zgłoszenie przez stronę ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy skutkuje zatem wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania, ponieważ sprawa przyznania prawa pomocy została już rozstrzygnięta. Kolejny wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy (p. J.P.Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006) W związku z przyznanym w dniu 30 lipca 2008 r. prawem pomocy, w niniejszej sprawie skarżący może więc zwrócić się do właściwej rady adwokackiej o wyznaczenie 3 nowego adwokata, wskazując okoliczności, które wyłoniły się po dniu 15 lipca 2009r .. Konkretyzacja przyznanego skarżącemu prawa pomocy należy bowiem do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Reasumując podkreślić należy, iż po przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym nie jest możliwe ponowne przyznanie tego prawa. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mógłby wnieść w niniejszej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został przez sąd oddalony. Z tych względów wniosek A.U. z dnia 13 czerwca 2010 r. należało za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć.