I SA/Ol 329/09

PostanowienieWSA w Olsztynie2009-04-28

Skład orzekający: Tadeusz Piskozub

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku umorzenia postępowania sądowego na skutek uchylenia decyzji przez organ w trybie samokontroli, skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania sądowego, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ stało się ono bezprzedmiotowe wskutek uchylenia zaskarżonych decyzji przez organ w trybie samokontroli. Na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 i 209 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania, w tym wynagrodzenie radcy prawnego, które zostało ustalone na podstawie stawek minimalnych określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, uwzględniając przedmiot zaskarżenia w każdej ze spraw połączonych.
Stan faktyczny
Spółka A Sp. z o.o. wniosła skargi na szereg decyzji Dyrektora Izby Celnej dotyczących uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia długu celnego i podatku VAT. Po połączeniu spraw do wspólnego rozpoznania, postępowanie zostało zawieszone na zgodny wniosek stron. Następnie, po oddaleniu skargi kasacyjnej przez NSA, postępowanie zostało podjęte. Dyrektor Izby Celnej uchylił zaskarżone decyzje i umorzył postępowanie, wnosząc o umorzenie postępowania sądowego. Sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe i zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie w sprawie i zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej A Sp. z o.o. kwotę 15.702,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 28 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 kwietnia 2009 roku spraw ze skarg A Sp. z o.o. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]"; z "[...]", Nr "[...]"; z "[...]", Nr "[...]"; z dnia "[...]", Nr "[...]’; z dnia "[...]", Nr "[...]"; z "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia uzupełniającej kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług zarządza połączenie spraw zarejestrowanych pod nr: I SA/OI 329/09 -334/09 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod wspólnym numerem I SA/OI 329/09, postanawia : I) umorzyć postępowanie w sprawie, II) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej A Sp. z o.o. kwotę 15.702,00 zł ( piętnaście tysięcy siedemset dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A Sp. z o.o. wniosła skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z "[...]"., Nr "[...]"; z "[...]"., Nr "[...]"; z "[...]", Nr "[...]"; z "[...]" Nr "[...]" z "[...]"., Nr "[...]"; z "[...]"., Nr "[...]" Skargi te po podjęciu zawieszonych postępowań zostały zarejestrowane pod nr: I SA/OI 329/09 -334/09. Na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a. Sąd zarządził połączenie spraw zarejestrowanych pod nr: w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, gdyż mogły one być objęte jedną skargą i prowadzić pod wspólnym nr I SA/OI 329/09. Dyrektor Izby Celnej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na mocy art. 126 p.p.s.a. do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2007r., I SA/Ol 497/07. W odpowiedzi na złożony wniosek strona skarżąca wyraziła zgodę na zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron. Na podstawie art. 126 w zw. z art. 131 p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 24 października 2008r., w sprawie syg. akt I GSK 531/08 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej od wyroku WSA w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2007 r. , w sprawie I SA/OI 497/07. Pełnomocnik Spółki, który został ustanowiony po wniesieniu skarg, wniósł o podjęcie postępowania w tych sprawach i uwzględnienie skarg. W skargach został zgłoszony wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Dyrektor Izby Celnej poinformował Sąd, że na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżone decyzje i decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie w tych sprawach. Wobec powyższego Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Na podstawie art. 129 p.p.s.a. Sąd podjął postępowanie w tych sprawach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., czyli dokonania przez organ samokontroli. Natomiast do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Sposób obliczania stawek minimalnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji został określony w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. ( Dz. U. , nr 163, poz. 1349, ze zm. ) w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § pkt 3 p.p.s.a., gdyż w następstwie uchylenia przez organ w trybie samokontroli zaskarżonych decyzji i umorzenia postępowania celnego i podatkowego, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji o zwrocie kosztów przysługujących stronie skarżącej od organu Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 201 § 1 w zw. z art. 205 i 209 p.ps.a. Przy czym do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw należą: wpis sądowy uiszczony, opłata skarbowa od przedłożonych pełnomocnictw procesowych i wynagrodzenie radcy prawnego. Wynagrodzenie radcy prawnego zostało ustalone, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w łącznej wysokości zł, z uwzględnieniem wynagrodzenia pełnomocnika w każdej ze spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sprawy dotyczące należności celnych, jak i określenia podatku są bowiem sprawami, których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego rozporządzenia. Natomiast połączenie spraw, zarówno na podstawie art. 111 § 1, jak i § 2 p.p.s.a., nie czyni z tych spraw jednej, nowej sprawy. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomiką procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2008r., II OSK 374/07, LEX nr 468574). Dlatego Sąd przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi w każdej ze spraw połączonych pod wspólną sygnaturą I SA/Ol 329/09. Należy również zauważyć, że były już rozpatrywane podobne sprawy dotyczące przyznania kosztów postępowania A Sp. z o.o. W postanowieniu z dnia 17 marca 2009r., I GZ 3/09 NSA stwierdził, że w przypadku umorzenia postępowania przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., a następnie umorzenia postępowania sądowego, które stało się bezprzedmiotowe, wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powinna zostać ustalona w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Bowiem to nie rodzaj decyzji procesowej podjętej przez sąd decyduje o podstawie przyznania pełnomocnikowi jego wynagrodzenia z tytułu zastępstwa procesowego, a przedmiot zaskarżenia określony w danej sprawie. W konsekwencji łączne koszty postępowania zostały wyliczone w wysokości 15.702,00 zł (łączny wpis sądowy uiszczony przez Spółkę – 0,00 zł, opłaty od pełnomocnictw - 102 zł i wynagrodzenie radcy prawnego – 15.600,00 zł). Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I i II w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło