I SA/Ol 385/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej wartość niezaewidencjonowanego przychodu za 2006 r. oraz należny ryczałt od niezaewidencjonowanego przychodu za 2006 r. postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania T.T., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej wartość niezaewidencjonowanego przychodu za 2006 r. oraz należny ryczałt od niezaewidencjonowanego przychodu za 2006 r. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż przesyłka pocztowa zawierająca tę decyzję została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 27 listopada 2012 r. Na powyższą decyzję strona skarżąca wniosła w dniu 16 maja 2013 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, do której dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako złożony po upływie 7 – dniowego terminu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem wysłano na adres podany w skardze, tj. "[...]". Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej wynika, że "adresat wyprowadził się". Pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 27 czerwca i 5 lipca 2013 r. strona nie odebrała przesyłki, w związku z czym została ona zwrócona do Sądu w dniu 16 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Wobec tego, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 27 listopada 2012 r., należało stwierdzić, że termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 27 grudnia 2012 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu, niezbędnym było zatem złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 27 grudnia 2012 r. włącznie. Tymczasem skarga została złożona przez stronę osobiście w siedzibie organu administracji publicznej w dniu 16 maja 2013 r., a więc po terminie z art. 53 § 1 p.p.s.a. Warunkiem rozpoznania skargi na decyzję ostateczną organu administracji publicznej w świetle powołanego wyżej art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest złożenie jej w ustawowym terminie. Jedynym odstępstwem od tej reguły jest unormowana w art. 85 – 89 p.p.s.a. instytucja przywrócenia terminu, która znosi negatywne dla strony skutki związane z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowej. W niniejszej sprawie strona skarżąca, korzystając ze wskazanego wyżej uprawnienia, wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi, jednakże jej wniosek został odrzucony postanowieniem Sądu z dnia 25 czerwca 2013 r. Doręczenie odpisu tego postanowienia wraz z uzasadnieniem nastąpiło w trybie doręczenia zastępczego, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej wysłanej na adres podany w skardze. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej (...) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W przypadku niepodjęcia pisma w okresie wskazanym w ww. przepisie, po dwukrotnym awizowaniu, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu, o czym stanowią art. 73 § 2 – 4 p.p.s.a. Zauważenia wymaga, że niekwestionowane aktualnie w orzecznictwie sądowym jest, że powyższy sposób doręczenia znajduje zastosowanie również do doręczenia pierwszego pisma kierowanego do strony postępowania, w którym Sąd ma obowiązek pouczyć ją o wynikających z art. 70 § 1 i § 2 p.p.s.a. skutkach zaniechania obowiązku zawiadomienia o zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. Jak bowiem wskazano w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 410/07 (Lex nr 425299), za skuteczne należy uznać doręczenie w trybie art. 73 p.p.s.a. pierwszego pisma w sprawie, zawierającego pouczenie z art. 70 § 1 i § 2 p.p.s.a. (p. również postanowienia NSA: z dnia 27 marca 2009 r., sygn. akt II FSK 1910/07, z dnia 15 lipca 2008 r., sygn. akt II FSK 592/07, z dnia 14 maja 2007 r., sygn. akt I FSK 80/07, opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji zatem, gdy jak w niniejszej sprawie strona, inicjując postępowanie sądowe, nie dołożyła należytej staranności w tym postępowaniu poprzez niezapewnienie możliwości odbioru przez nią pism sądowych, doręczenie odpisu postanowienia Sądu z dnia 25 czerwca 2013 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło w trybie doręczenia zastępczego z dniem 10 lipca 2013 r. Na powyższe postanowienie strona nie wniosła zażalenia, w związku z czym stało się ono prawomocne od dnia 18 lipca 2013 r. Skoro zatem strona skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, a jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został odrzucony prawomocnym postanowieniem Sądu, nie było podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.