I SA/Ol 420/11
PostanowienieWSA w Olsztynie2011-12-06
Skład orzekający: Zofia Skrzynecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o ustanowienie adwokata w ramach już przyznanego prawa pomocy w zakresie całkowitym, w sytuacji gdy wyznaczony adwokat odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowy?Ratio decidendi
Wniosek o ustanowienie adwokata w ramach już przyznanego prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgłoszony po odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego adwokata, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowy. Sąd nie ma wpływu na decyzję korporacji zawodowej o wyznaczeniu nowego pełnomocnika, a ponowne przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest niedopuszczalne.Stan faktyczny
Strona złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Po oddaleniu skargi, strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i ustanowienie innego adwokata, zarzucając wyznaczonemu pełnomocnikowi brak pomocy prawnej i odmowę wniesienia skargi kasacyjnej.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Zofia Skrzynecka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2011 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi F.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
F.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu wniosku strony, przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 29 sierpnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, iż pełnomocnikiem strony został wyznaczony adwokat P.B. Wyrokiem z dnia 6 października 2011 r., o sygn. akt I SA/Ol 420/11, Sąd oddalił złożoną przez stronę skargę na postanowienie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Pełnomocnik strony złożył wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, co nastąpiło w dniu 3 listopada 2011 r.
W dniu 9 listopada 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo F.W., w którym wniesiono o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o ustanowienie adwokata do jej wniesienia. Do pisma dołączono również odpis skargi z dnia 4 listopada 2011 r. skierowanej do Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej na niedopełnienie obowiązku przez adwokata P.B. Wnosząc o ustanowienie adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej, strona podniosła, że wyznaczony z urzędu pełnomocnik z nieznanych przyczyn nie udzielił jej żadnej pomocy prawnej w sprawie, a ponadto odmówił wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu. W związku z powyższym strona wniosła o ustanowienie innego adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Prawomocnym postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Treść wydanego wówczas rozstrzygnięcia odpowiadała żądaniu strony. Aktualnie skarżący wniósł o ustanowienie innego pełnomocnika w ramach przyznanego już prawa pomocy z uwagi na odmowę sporządzenia skargi kasacyjnej przez wyznaczonego dotychczas pełnomocnika
Zgodnie z treścią art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Z kolei o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, o czym stanowi art. 253 p.p.s.a..
Z powyższych unormowań wynika, że rolą Sądu jest orzekanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wystąpienie do właściwej korporacji zawodowej o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. Natomiast o wskazaniu konkretnej osoby jako pełnomocnika decyduje wyłącznie właściwa korporacja zawodowa, która może również dokonać ewentualnej zmiany pełnomocnika. Sąd nie ma natomiast wpływu na decyzję organu samorządu adwokackiego w zakresie wyznaczenia kolejnego pełnomocnika.
Ponadto, zgodnie z akceptowaną przez NSA linią orzecznictwa nie jest możliwe ponowne przyznanie stronie prawa pomocy, po uprzednim przyznaniu go w zakresie całkowitym (por. postanowienie z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt II FZ 207/06). Zaprezentowane przez Sąd stanowisko wspiera również szereg innych orzeczeń NSA (postanowienie z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt I OZ 654/08, postanowienie z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 453/10, postanowienie z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 235/10, postanowienie z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 122/10).
Z uwagi na to, iż jak wynika z akt sprawy, przyznane postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. prawo pomocy w zakresie całkowitym nie zostało cofnięte, zgłoszenie przez stronę ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata skutkuje wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania. Sprawa prawa pomocy została już bowiem rozstrzygnięta, a zatem kolejny wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy (p. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006). Skarżący może natomiast zwrócić się do właściwej rady adwokackiej o wyznaczenie nowego adwokata, gdyż konkretyzacja przyznanego w tym zakresie prawa należy do właściwej korporacji zawodowej.
W świetle powyższego niniejszy wniosek uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało umorzyć.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło