I SA/Ol 673/15

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, skarżący – D. K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniósł, iż jedynym jego źródłem utrzymania są grunty rolne – klasy V. Utrzymuje się z pomocy innych osób. Nie ma możliwości uzyskania statusu osoby bezrobotnej, z powodu posiadania gospodarstwa rolnego o powierzchni "[...]". Wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący utrzymuje się z dochodów z gospodarstwa rolnego w wysokości ok. "[...]" miesięcznie. Skarżący wykazał, że posiada dom o powierzchni 250 m2 obciążony kredytem hipotecznym we Chf zaciągniętym do 2036 r., nieruchomość rolną o powierzchni "[...]", na której uprawia maliny i jeżyny. Nieruchomość rolna jest przedmiotem zajęcia egzekucyjnego z tytułu zaległości podatkowych, wartość ww. nieruchomości wnioskodawca określił na kwotę 25.000 zł. Wskazał, iż pozostaje w separacji faktycznej z żona M. K. Dodał, że ponosi koszty utrzymania trójki małoletnich dzieci. Wyjaśnił, że jest dłużnikiem Urzędu Skarbowego na kwotę "[...]" zł, ponadto posiada zadłużenie z tytułu kredytu zaciągniętego na budowę domu w 2006 r. we Chf, z którego rata miesięczna wynosi ok. "[...]", spłacana obecnie przez żonę skarżącego, która zamieszkuje w wybudowanym domu. Wnioskodawca zaś zamieszkuje w nieruchomości rodziców lub ciotki strony w zamian za pilnowanie lokalu podczas ich nieobecności. Pismem z dnia 23 listopada 2015 r., skarżący wezwany został do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji majątkowej poprzez złożenie wyjaśnień w zakresie: - stałych miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem własnym skarżącego i jego rodziny (np. rachunki za gaz, energię elektryczną, wodę, telefon, TV, Internet, ogrzewanie domu, wywóz odpadów, koszty wyżywienia, ubrania, środków czystości, koszty ewentualnej eksploatacji samochodu, koszty leczenia, rat pożyczek, kredytów, ubezpieczeń, itp.), przedłożenia odpisów dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki za okres od 01.06.2015r. do 23.11.2014 r., - wysokości jak i tytułu z którego uzyskiwane są dochody przez żonę M. K., oraz wysokości ponoszonych przez nią wydatków jak i posiadanego przez współmałżonkę majątku, - kopii dokumentów potwierdzających fakt jak i wysokość wypłacanych przez skarżącego alimentów, - kopii dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawcę dopłat, - przedstawienie zeznań podatkowych za rok 2014 wnioskodawcy i jego współmałżonki M.K., - posiadanego przez wnioskodawcę, współmałżonkę M. K. oraz dzieci wnioskodawcy majątku nieruchomego i ruchomego o wartości powyżej 5.000 zł w okresie od 1.01.2014 r. do 23.11.2015 r., - przedłożenie wyciągów i wykazów z wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę i współmałżonkę rachunków bankowych w tym obsługujących ewentualnie posiadaną/e kartę/y kredytową/e, z okresu ostatnich sześciu miesięcy (od 01.06.2015r. do 23.11.2015 r.), - oświadczeń w kwestii wysokości ustalonych opłat za usługi doradcy podatkowego, wraz dokumentem (w postaci np. faktury, umowy) potwierdzającym wysokość opłaty za usługę prawną, - kopii wszystkich aktualnie posiadanych wniosków na polisy ubezpieczeniowe. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, skarżący przedłożył: Oświadczenie, w którym wyjaśnił, że "zamieszkuje trochę u rodziców, a trochę u cioci". Oświadczył, że uzyskiwane dochody wystarczają jedynie na zakup żywności i dopłatę za zużytą wodę oraz prąd w miejscu aktualnego pobytu ok. 100 zł oraz na opłacenie alimentów na dzieci. Nie posiada paragonów na zakupioną żywność, nie posiada telefonu na abonament, samochodu. Odzież kupuje w sklepach z używaną odzieżą. Kwartalnie opłaca KRUS w wysokości 390 zł. Innych ubezpieczeń nie posiada. Wskazał, że żona pracuje w gabinecie kosmetycznym, gdzie jest zatrudniona na ¼ etatu, z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie w kwocie ok. "[...]" miesięcznie. Nie jest w stanie określić wydatków żony, gdyż od 1,5 roku jest w separacji, nie mieszka z żoną i ma z nią ograniczony kontakt. Z posiadanych informacji przez skarżącego wynika, że żona nie posiada innego majątku, poza wspólnym domem, na którego budowę zaciągnęli kredyt hipoteczny oraz nieruchomością rolną o powierzchni "[...]". Stwierdził, że żona odmówiła udostępnienia zeznania podatkowego za rok 2014, on zaś jako rolnik nie składa zeznań podatkowych. Wyjaśnił, że posiada majątek w postaci nieruchomości rolnej o powierzchni "[...]", zajętej przez Urząd Skarbowy, dom o powierzchni 250 m2 , na który zaciągnął kredyt w wysokości obecnie ok. "[...]" zł. Wskazane zaś w wezwaniu inne adresy nieruchomości stanowią własność jego rodziców lub też rodziców żony. Wskazał, że aktualnie poszukuje pracy. Od 7 lat leczy się na "[...]", która wymaga nakładów finansowych – lekarstwa, wizyty u lekarza. Nie posiada oszczędności, z których mógłby wygospodarować kwotę 1.500 zł tytułem opłaty za wpis od skargi. Do pisma załączył: decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]’ w zakresie zobowiązania pieniężnego w sprawie wymiaru podatku rolnego, leśnego oraz podatku od nieruchomości za 2015 r. na kwotę łączną 360 zł tj. 30 zł miesięcznie, decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego z dnia "[...]" oświadczenie M.K. z dnia 27.08.2014 r. w sprawie płacenia alimentów na dzieci po 500 zł na każde, potwierdzenia otrzymania alimentów na dzieci wystawione przez M. K. za okres od czerwca 2015 r. do listopada 2015 r. na łączną kwotę "[...]" tj średnio miesięcznie "[...]" wyciągi z rachunku bankowego nr "[...]", z których wynika, że w okresie od 01.07.2015 do 4.12.2015 nie wykonano żadnej operacji bankowej z saldem 0,00 zł, oraz umowę zlecenia zawartą w dniu 20.09.2012 przez wnioskodawcę z doradcą podatkowym D. K. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek, czy też tylko niektórych kosztów postępowania. Składając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, powinna tym samym skrupulatnie go wypełnić, a w sytuacji, gdy zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 ppsa), przedłożyć dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe pozwalające na zweryfikowanie złożonego przez nią oświadczenia i dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji rodzinnej i materialnej. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 9 września 2015 r. (I FZ 312/15) celem tego przepisu jest danie Sądowi wiedzy na temat możliwości płatniczych wnioskodawcy, na które składają się nie tylko jego własne dochody i zobowiązania, ale także osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (rodziny). Osoby te mają bowiem obowiązek przyczyniać się do zaspokajania potrzeb wnioskodawcy, w tym związanych z toczącymi się z jego udziałem postępowaniami sądowymi, co wynika m.in. z przepisów prawa rodzinnego. W przeciwnym razie wzywanie o dodatkowe oświadczenia (dokumenty) dotyczące stanu rodzinnego wnioskodawcy pozbawione byłoby sensu. Wszak stan ten rzutuje nie tylko na dochody, ale i koszty utrzymania wnioskodawcy, co znajduje też odzwierciedlenie w przesłankach przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. jest bowiem mowa o wykazaniu, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, "bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny". W orzecznictwie wielokrotnie już akcentowano, iż małżonkowie są obowiązani do wzajemnej pomocy. Obowiązek ten wygasa dopiero w momencie rozwiązania związku małżeńskiego przez rozwód (poza wyjątkiem przewidzianym w art. 60 k.r.o.) i sądowego orzeczenia separacji (poza wyjątkiem przewidzianym w art. 614 § 3 k.r.o.). Bez względu zatem na fakt pozostawania w ustroju rozdzielności majątkowej czy nieprowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego, okoliczność pozostawania w związku małżeńskim, stosownie do art. 27 k.r.o., skutkuje tym, że oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Potrzeby rodziny mogą w konkretnych okolicznościach obejmować również zobowiązania względem Skarbu Państwa z tytułu kosztów sądowych w sprawach jednego z małżonków (por. postanowienie NSA z 15 lipca 2015 r., II FZ 568/15 i przywołane tam orzeczenie, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przechodząc zatem do oceny wniosku skarżącego na wstępie zauważyć należy, iż skarżący udzielił wprawdzie dodatkowych wyjaśnień, lecz nie w pełnym zakresie, a ponadto w części rozbieżnych. Nie przedłożył też wszystkich żądanych dokumentów źródłowych. W niniejszej sprawie, pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania, skarżący nie przedłożył m.in.: oświadczenia zawierającego szczegółowe zestawienie stałych miesięcznych wydatków jak i dokumentów potwierdzających zarówno wysokość jak i fakt ich opłaty w zakreślonym okresie czasu (poza decyzją Wójta Gminy i pokwitowaniami zapłaty alimentów), nie złożył oświadczenia w zakresie zakresu udzielanej mu pomocy przez osoby trzecie (poza oświadczeniem, że zamieszkuje u rodziców i ciotki) jak i nie uprawdopodobnił, że osoby trzecie posiadają zdolności finansowe do udzielenia skarżącemu pomocy, oświadczenia o wysokości ponoszonych wydatków przez żonę wnioskodawcy M. K., nie przedstawił zeznania podatkowego żony M. K., nie złożył oświadczenia o posiadanym majątku zarówno ruchomym jak i nieruchomym w okresie od 1.01.2014 r. do 23.11.2015 r. przez wnioskodawcę, jego małżonkę i ich dzieci, nie przedłożył wyciągów z wszystkich posiadanych rachunków bankowych przez wnioskodawcę i jego współmałżonkę oraz kopii wszystkich posiadanych wniosków na polisy ubezpieczeniowe. Nie wyjaśnił też przyczyn tego stanu rzeczy. Powyższe sprawia natomiast, że nie jest możliwe dokonanie oceny rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny, a w konsekwencji stwierdzenie w sposób niebudzący wątpliwości, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla ich utrzymania. W oparciu natomiast o złożone przez skarżącego oświadczenia i dokumenty źródłowe, które zostały przedłożone przez skarżącego, nie sposób ustalić jak kształtuje się obecnie rzeczywista sytuacja materialna jego i jego rodziny. Z oświadczenia wnioskodawcy wynika bowiem tylko, że utrzymuje się z dochodów z gospodarstwa rolnego w kwocie ok. "[...]" miesięcznie netto. Przy czym zaznaczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zaś na jego wydatki miesięczne składają się alimenty na trójkę dzieci w kwocie średni miesięcznie ok. "[...]" ( powyższe wynika z przedstawionych potwierdzeń ) , nadto co kwartał opłaca składkę na ubezpieczenie KRUS tj. 390 zł a zatem miesięcznie – 130 zł, podatek z tytułu zobowiązania łącznego 360 zł tj. 30 zł miesięcznie oraz dopłaca do rachunków za media ok. 100 zł. Dodatkowo oświadczył tylko, że obciążają go koszty zakupu żywności, jednak nie określił choćby w przybliżeniu wysokości wydatków na ten cel jak i wysokości sporadycznych kosztów zakupu odzieży w sklepach z używaną odzież. Należy także zauważyć, że z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że w związku z posiadaną chorobą ponosi koszty zakup lekarstw jak i wizyt lekarskich, przy czym nie określił wysokości ponoszonych w związku z tym faktem wydatków. Z przedstawionego zatem dość lakonicznego oświadczenia skarżącego w zakresie wysokości ponoszonych wydatków wynika, że wykazane miesięczne koszty utrzymania wnioskodawcy wynoszą ok. "[...]" plus nieokreślone przez wnioskodawcę, ale niezbędne koszty zakupu żywności, odzieży i koszty leczenia. Z przedstawionych i określonych kwotowo wydatków przez wnioskodawcę wynika zatem, że o połowę przewyższają one wykazywany przez skarżącego dochód, a trzeba jeszcze pamiętać, że wnioskodawca nie określił wysokości wszystkich niezbędnych do życia wydatków. Skarżący nie wyjaśnił również rozbieżności jak i wątpliwości dotyczących kwestii wysokości płaconych rat z tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego na budowę domu, jak i wysokości ponoszonych wydatków na jego utrzymanie. Poprzestając na lakonicznym oświadczeniu, że w wybudowanym domu zamieszkuje żona, która spłaca raty kredytu w wysokości ok. "[...]" miesięcznie. Nadto nie jest w stanie określić dokładnych miesięcznych wydatków żony, gdyż od 1,5 roku jest w separacji z żoną, z którą nie mieszka i ma ograniczony kontakt. Tymczasem, z przekazanego oświadczenia skarżącego wynika, że żona jest zatrudniona na ¼ etatu w "[...]"i z tego tytułu uzyskuje dochody w kwocie ok. "[...]" miesięcznie. Podobnie jak w przypadku wnioskodawcy tylko pobieżne zestawienie wysokości kwoty jednego wydatku jakim jest rata kredytu hipotecznego z dochodami żony, nawet uwzględniając kwoty otrzymywanych alimentów na dzieci (ok. "[...]") wskazuje, że kwota raty kredytu przewyższa znacznie dochody żony. Nie można zapominać, że dodatkowo jak wynika z oświadczenia wnioskodawcy żonę skarżącego obciążają koszty utrzymania domu o powierzchni 250 m2 oraz koszty utrzymania siebie i trójki dzieci. Tak przedstawione oświadczenie wnioskodawcy zarówno odnoszące się do wysokości dochodów jego samego jak i żony jak i również wyjaśnień złożonych odnośnie ponoszonych wydatków nie sposób uznać za spójne i wiarygodne i na tej podstawie dokonać oceny czy wnioskodawca spełnia warunki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wykazane przez skarżącego wydatki, które przekraczają wysokość dochodów jego i jego rodziny (żony) w sytuacji nie wykazania źródła ich pokrycia stanowią o nierzetelności złożonego oświadczenia. Wskazał wprawdzie, że korzysta z pomocy osób trzecich w postaci zamieszkiwania w domach rodziców czy też ciotki podczas ich nieobecności, lecz mimo wezwania nie wskazał charakteru innej ewentualnie udzielanej mu pomocy (darowizny, pożyczki) i warunków, na jakich jest ona udzielana jak i nie uwiarygodnił czy osoby te posiadają zdolności finansowe na udzielanie wnioskodawcy pomocy. Biorąc zaś pod uwagę wysokość wydatków ponoszonych zarówno przez wnioskodawcę jak jego małżonkę to muszą one być opłacane, albo z dochodów uzyskiwanych przez D. K. lub jego żonę M. K. a nie wykazanych w oświadczeniu lub też ewentualnie muszą być opłacane ze środków pochodzących np. od innych osób. Skarżący nie przedłożył również pełnej informacji o statusie materialnym zarówno swoim jak i małżonki. Ograniczył się do stwierdzenia jaki majątek na chwilę obecną posiadają zarówno on jak i współmałżonka, nie podał zaś czy w okresie od 1.01.2014 r. do 23.11.2015r. jego najbliższa rodzina posiadała inny majątek ruchomy czy też nieruchomy. Nadto odnośnie sytuacji rodzinnej podał jedynie, że nie prowadzi z żoną wspólnego gospodarstwa domowego, zaś ona nie wyraziła zgody na okazanie zeznania podatkowego. Jeszcze raz należy podkreślić, że wysokość osiąganych przez małżonkę skarżącego dochodów, jej sytuacja materialna jak i niewątpliwie wysokość uzyskiwanych dochodów przez samego wnioskodawcę wpływa na ocenę jego możliwości płatniczych. Dopiero bowiem zestawienie i analiza faktycznie uzyskiwanych przez każdego z małżonków dochodów i ponoszonych wydatków pozwala na pełną i rzetelną ocenę w zakresie spełnienia przesłanki przyznania prawa pomocy. Fakt pozostawania w separacji faktycznej czy też w ustroju rozdzielności majątkowej nie zwalnia wnioskodawcę z obowiązku przedstawienia pełnych i wiarygodnych oświadczeń co do sytuacji majątkowej i życiowej jego rodziny. Ciężar dowodu i skutki nie wywiązania się z tego obowiązku obciążają wnioskodawcę. Na rzetelną ocenę stanu majątkowego skarżącego nie pozwala także fakt niepełnego wykonania wezwania z 23 listopada 2015 r w zakresie przedstawienia wszystkich posiadanych wyciągów z rachunków bankowych zarówno wnioskodawcy jak i jego małżonki. Wnioskodawca przedstawił wyciągi tylko z jednego z rachunków bankowych, którego nie sposób uznać za jedyny, jaki posiada wnioskodawca. Zaprzecza temu fakt, iż na rachunku tym od ponad 5 miesięcy nie dokonano żadnej operacji finansowej. Wskazać bowiem należy, że okoliczność zaciągnięcia kredytu hipotecznego na budowę domu niewątpliwie obligowała kredytobiorców tj. małżonków K. do obsługi tego kredytu za pomocą rachunku bankowego, nadto konieczność opłacania ubezpieczenia KRUS również obliguje wnioskodawcę do dokonywania twego typu opłat za pomocą rachunku bankowego. Ewentualnie, gdyby wnioskodawca dokonywał opłat za ubezpieczenie KRUS za pomocą przelewów bankowych dokonywanych za pośrednictwem np. urzędów pocztowych nic nie stało na przeszkodzie, aby takie rachunki (wydatki) przedłożyć na wezwanie referendarza sądowego, czego jednak wnioskodawca nie uczynił. Podkreślić należy, że wyciągi z rachunków bankowych są niezbędne dla oceny możliwości płatniczych strony poprzez zobrazowanie jakiego rzędu wpływy pieniężne osiąga i w jakich wysokościach następuje ich dystrybucja. Inaczej mówiąc wyciąg bankowy daje rzeczywisty obraz operacji dokonywanych na rachunku, a więc przedstawia faktyczną płynność finansową jego właściciela. W świetle wiedzy i doświadczenia życiowego wiadomym również referendarzowi sądowemu jest, że obowiązkiem skarżącego jako kredytobiorcy hipotecznego, jest ubezpieczenie kredytowanej nieruchomości. Jest to standardowy warunek i obowiązek każdej umowy o kredyt hipoteczny. Tym samym oświadczenie wnioskodawcy, że nie posiada innych ubezpieczeń poza ubezpieczeniem w KRUS również nie może być uznane za wiarygodne. Reasumując przedmiotowe rozważania, należy stwierdzić, że tylko wyjaśnienie – w sposób niebudzący wszystkich przedstawionych wyżej wątpliwości – sprzeczności dotyczących stanu rodzinnego wnioskodawcy oraz nadesłanie brakujących dokumentów umożliwiłoby ustalenie istotnych okoliczności mających wpływ na ocenę zasadności wniosku. Postępowanie wnioskodawcy, polegające na nieprzedstawieniu pełnych, spójnych i rzetelnych wyjaśnień, skutkuje niewyjaśnieniem istotnych wątpliwości dotyczących jego rzeczywistych możliwości płatniczych. W tych okolicznościach stwierdzić trzeba, że to sam wnioskodawca uniemożliwił dokonanie pełnej i rzetelnej oceny jego sytuacji finansowej. Niewątpliwie, sytuacja, w której zachodzą rozbieżności pomiędzy poszczególnymi dokumentami lub oświadczeniami, prowadzi do niemożności ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego, a w konsekwencji do niewykazania przez stronę, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co w następstwie musi prowadzić do odmowy przyznania prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2011 r. II FZ 733/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Na marginesie należy również wyjaśnić, że odmowa przyznania prawa pomocy nie oznacza ze swojej istoty ograniczenia skarżącemu prawa do sądu. Prawo pomocy, jak już wyjaśniono to wyżej, jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, której celem jest zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom niebędącym w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego, a tym samym realizację uprawnień wynikających z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. nr 61, poz. 284, z późn. zm.). Skoro skarżący nie wykazał, że jest osobą, której sytuacja majątkowa nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania, to w konsekwencji zasadna, w ocenie referendarza sądowego jest odmowa przyznania jej prawa pomocy i w tej sytuacji nie można mówić o pozbawieniu jej możliwości obrony swoich praw przed sądem. W konsekwencji, w warunkach niniejszej sprawy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w sentencji.