I SA/Ol 716/13

Dnia 7 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Ol 716/13, którym oddalono skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. oraz na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargi L.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. oraz na postanowienie tego organu z dnia "[...]", którym umorzono postępowanie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego. W dniu 15 stycznia 2014 r. doręczono skarżącemu sporządzony na jego wniosek odpis wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 90 akt sąd.). Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2014 r. Sąd przyznał stronie, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W dniu 4 lutego 2014 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnikiem strony radcę prawnego A.W. (k. 94 akt sąd.), która 26 lutego 2014 r. wypożyczyła akta sprawy, co potwierdza adnotacja Sądu. W dniu 5 marca 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej) radca prawny wniosła skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku Sądu z dnia 12 grudnia 2013r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że realną możliwość zapoznania się z aktami sprawy miała dopiero w dniu 26 lutego 2014 r.. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy zaś liczyć od chwili, w której pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia tej skargi, po zapoznaniu się z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Zgodnie z ugruntowanym już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowiskiem (p. postanowienia z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt I FZ 324/10, z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II GZ 243/11, z dnia 8 czerwca 2005 r., sygn. akt I FZ 198/06, z dnia 15 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 253/05), w sytuacji, gdy profesjonalny pełnomocnik zostaje ustanowiony z urzędu w trakcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, 7 – dniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 4 p.p.s.a., nie ma zastosowania. Termin ten bowiem, mając na uwadze treść art. 177 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, wynosi 30 dni od momentu, kiedy to pełnomocnik dowiedział się o swoim umocowaniu. Powyższe stanowisko jest uzasadnione tym, że jak wynika z treści powołanych wyżej przepisów p.p.s.a., strona występując z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, powinna jednocześnie z wnioskiem dopełnić tej czynności. Jak podkreślał wielokrotnie NSA w powołanych wyżej orzeczeniach, zaprezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. W takiej sytuacji przyjmuje się zatem, że przyczyna uchybienia ustała w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (p. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 267 – 268). W pełni podzielając to stanowisko, Sąd uznał, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zostały bowiem spełnione wszystkie przesłanki, o których mowa powyżej. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego, gdyż przed upływem tego terminu zwrócił się on o przyznanie prawa pomocy. Po ustanowieniu profesjonalnego pełnomocnika dalsze czynności podejmował już radca prawny. I choć wprawdzie pełnomocnik nie określił, w jakiej dacie dowiedział się o wyznaczeniu jego osoby do reprezentowania skarżącego, to należy przyjąć, że nie nastąpiło ono wcześniej aniżeli w dniu 4 lutego 2014 r., w którym Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnika dla strony skarżącej. Liczony od tej daty termin 30 – dniowy do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 6 marca 2014 r.. Pełnomocnik wniósł zaś skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 5 marca 2014 r., a zatem z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Sąd stwierdził tym samym, że wystąpiła w sprawie przesłanka z art. 87 § 2 p.p.s.a., tj. okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uchybienie to nastąpiło bowiem z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika, Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.