I SA/Ol 81/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do sierpnia 2013 r. postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 2.000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania K.T., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do sierpnia 2013 r. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż zawierająca tę decyzję przesyłka pocztowa została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 17 grudnia 2015 r. Na powyższą decyzję strona skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego, nadała w dniu 15 stycznia 2016 r. skargę, wskazując na kopercie jako adresata przesyłki: "Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Olsztynie (...) za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej (...)". W dniu 18 stycznia 2016 r. skarga wpłynęła bezpośrednio do Sądu, tj. z pominięciem trybu przewidzianego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., i została przesłana Dyrektorowi Izby Celnej przy piśmie z dnia 19 stycznia 2016 r., celem nadania jej właściwego biegu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi jako złożonej z uchybieniem 30 – dniowego terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wobec okoliczności, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 17 grudnia 2015 r., należy stwierdzić, że termin do złożenia skargi upływał z dniem 18 stycznia 2016 r. Dla skutecznego dotrzymania tego terminu niezbędnym było złożenie skargi do dnia jego upływu, tj. do dnia 18 stycznia 2016 r. włącznie. Tymczasem skarga została nadana w placówce pocztowej na adres właściwego organu administracji publicznej w dniu 19 stycznia 2016 r., a więc po terminie. W sytuacji bowiem nadania skargi bezpośrednio na adres Sądu, z pominięciem przewidzianego przez art. 54 § 1 p.p.s.a. trybu pośrednictwa organu, którego akt jest przedmiotem skargi, terminowość złożenia skargi ocenia się według daty skierowania skargi do właściwego podmiotu, tj. według daty nadania skargi przez Sąd do organu, co w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 19 stycznia 2016 r. W świetle powołanego wyżej przepisu art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. warunkiem rozpoznania skargi na decyzję ostateczną organu administracji publiczne jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie z ugruntowanym już stanowiskiem orzecznictwa, termin jest zachowany jedynie w wtedy, gdy sąd prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 r. sygn. akt III CZP 33/87, postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 651/08). W rezultacie, w przypadku zaadresowania przesyłki zawierającej skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2016 r., sygn. akt II FSK 3331/15). Uwzględniając zatem, że strona skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, Sąd stwierdził, że nie było podstaw do jej merytorycznego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia. Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu, orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.