II SA/Ol 1116/13

Dnia 17 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora (spr.) Sędziowie sędzia WSA Adam Matuszak sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013 roku sprawy ze skargi M. M. na decyzję Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 120 złotych (słownie: sto dwadzieścia). Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]", Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ‘[...]" o nałożeniu na M. M., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "Przewozy Towarowe i Pasażerskie", kary pieniężnej w wysokości 3000 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Rozstrzygnięcie to doręczone zostało pełnomocnikowi przedsiębiorcy – radcy prawnemu - w dniu 10 maja 2013r. W decyzji zawarto pouczenie o prawie wniesienia w terminie 30 dni skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W dniu 10 czerwca 2013r radca prawny nadał na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego przesyłkę poleconą zawierającą skargę adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę tę organ przekazał WSA w Warszawie w dniu 15 lipca 2012r., wnosząc o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2013r., sygn. akt VI SA/Wa 2001/13 WSA w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania WSA w Olsztynie. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 18 września 2013r. Skarga wraz z aktami sprawy przekazana została tutejszemu Sądowi w dniu 25 listopada 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2 tego przepisu). Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (§ 3 tej regulacji). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 maja 2013r. Zatem termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał z dniem 10 czerwca 2013r., jako pierwszym dniu po dniu ustawowo wolnym od pracy. W tej dacie pełnomocnik wprawdzie nadał przesyłkę w placówce pocztowej na adres organu, ale samą skargę zaadresował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast jak prawidłowo wskazano w pouczeniu do WSA w Olsztynie. Na skutek czego organ prawidłowo, zgodnie z żądaniem strony, przekazał skargę WSA w Warszawie, który uznał swoją niewłaściwość, wyjaśniając stronie skarżącej, że od dnia 13 czerwca 2012r. obowiązuje rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 15 maja 2012r., zgodnie z którym rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez stronę, która zamieszkuje w J., miejscowości leżącej w województwie. Zatem, w myśl cyt. przepisu rozporządzenia, sądem właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Tym samym skarga, która powinna prawidłowo zostać przekazana WSA w Olsztynie za pośrednictwem organu, została przekazana tut. Sądowi przez WSA w Warszawie. Okoliczność ta ma znaczenie dla oceny zachowania terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r. oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: postanowienie z dnia 2 października 2009r., sygn. akt II FSK 1664/08, postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu powyższa zasada, że w przypadku nieprawidłowego trybu wniesienia skargi o zachowaniu terminu do jej wniesienia, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu obowiązuje na równi w sytuacji, gdy skarga wpływa do właściwego sądu administracyjnego dopiero na skutek przekazania jej przez inny sąd, pierwotnie wskazany przez stronę, który uznał swoją niewłaściwość. Wprawdzie, jak wynika z przytoczonych przepisów, datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, to jednak, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne jest w takiej sytuacji wszczęte w terminie, jedynie wówczas, gdy skarżący wniósł skargę za pośrednictwem organu do właściwego sądu. Czynność procesowa, jaką jest wniesienie skargi obejmuje bowiem nie tylko fakt wniesienia we właściwym czasie do organu pośredniczącego pisma zawierającego skargę na decyzję. Elementem tej czynności jest także skierowanie tej skargi do właściwego sądu administracyjnego. Przyjęcie bowiem koncepcji, że strona zachowuje termin do wniesienia skargi o ile tylko do organu pośredniczącego wniesie pismo, z którego wynika, że zaskarża do dowolnie przez siebie wybranego sądu jakiś akt administracyjny nie może być uznane za właściwe uruchomienie postępowania sądowo administracyjnego (tak: WSA w Olsztynie w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2012r., sygn. akt I SA/Ol 594/11, por. też postanowienie WSA w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2013r., sygn. akt II FSK 2159/13, publ w internetowej bazie na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewłaściwie adresując skargę strona skarżąca ryzykuje więc, że nie zachowa terminu do jej wniesienia. W przypadku bowiem skierowania skargi do niewłaściwego sądu administracyjnego lub do sądu powszechnego - nawet za pośrednictwem organu - dopiero wówczas można mówić o skardze do właściwego sądu administracyjnego, jeśli sąd niewłaściwy określi w postanowieniu o przekazaniu, który sąd właściwy jest do rozpoznania skargi. Teoretycznie, w myśl wskazanej zasady, sąd właściwy po przekazaniu mu sprawy przez sąd niewłaściwy powinien przekazać skargę właściwemu organowi, aby ten z kolei przekazał skargę do sądu w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a.. Dopiero data przekazania skargi organowi przez tutejszy Sąd decydowałaby o zachowaniu terminu do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję. W niniejszej sprawie dokonywanie tej czynności byłoby już jednak zbędnym formalizmem, ponieważ nie ma jakichkolwiek szans na to, by skarga nadana była pod adresem właściwego organu w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.. Podkreślić należy, że po przekazaniu przez inny sąd skargi, sąd administracyjny nie przestaje być zobowiązany do zbadania pozostałych przesłanek dopuszczalności skargi takich jak np. termin do jej wniesienia. Wskazać jeszcze raz trzeba, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia od niej skargi do sądu administracyjnego, a zgodnie z art. 112 k.p.a. tylko błędne pouczenie w decyzji, co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.