II SA/Ol 1128/23

Dnia 1 lutego 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2024 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku I.G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi I.G. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w O. z dnia 9 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I.G. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w O. z dnia 9 listopada 2023 r. w sprawie zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na trudne do odwrócenia skutki w postaci zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane przed rozpoznaniem skargi. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej do realiów danej sprawy. Co do zasady na stronie skarżącej spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania, co sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2019 r., II OZ 1392/18, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Wnioskodawca powinien przekonać, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych (por. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014 r., I OZ 363/14, dostępne w CBOSA). Oznacza to, że wnioskodawca obowiązany jest wskazać takie okoliczności, które mogą uzasadniać przyjęcie, iż wykonanie określonej decyzji może spowodować następstwa znacznej szkody lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest wystarczające samo przekonanie strony skarżącej, że wykonanie decyzji wywoła niekorzystne konsekwencje. Przytoczone przez skarżącego argumenty mające na celu uprawdopodobnienie powstania trudnych do odwrócenia skutków nie mogą spowodować wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, iż instytucja z art. 61 § 3 p.p.s.a. ma zastosowanie do aktów, które nie zostały jeszcze wykonane. Tymczasem skarżący został już zwolniony ze służby w dacie określonej w zaskarżonej decyzji, tj. z dniem [...] 2023 r. W dacie orzekania przez Sąd skutek wynikający z decyzji już nastąpił. Natomiast instytucja wstrzymania wykonania nie służy odwróceniu już zaistniałych następstw wykonania aktu administracyjnego. Należy przyjąć, że w zaistniałej sytuacji wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienia NSA: z dnia 10 lipca 2009 r., I OZ 716/09 oraz z dnia 27 lipca 2017 r., I OZ 1113/17, dostępne w CBOSA). W takiej sytuacji skutki kwestionowanego przez skarżącego rozkazu personalnego zwalniającego go ze służby mogą być zniwelowane jedynie przez pozytywne dlań orzeczenie uwzględniające jego skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu (por. postanowienia NSA: z dnia 12 grudnia 2008 r., I OZ 896/08 oraz z dnia 30 września 2016 r., I OZ 977/16, dostępne w CBOSA). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.