II SA/Ol 1347/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1-sentencja postanowienia R. C. w skardze wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest niezbędne, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podniósł, że prawo jazdy jest mu niezbędne w szczególności w kategorii C+E, ponieważ podstawą prowadzenia działalności gospodarczej są usługi transportowe. Ponadto skarżący jest jedynym żywicielem rodziny. Skierowanie skarżącego na kontrolę sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami może doprowadzić do utraty środków do życia dla rodziny skarżącego, jak również do nieodwracalnej utraty kontrahentów z którymi skarżący współpracuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów oraz legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 752/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia,nsa.gov.pl). Z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. W związku z tym strona skarżąca - dążąc do wstrzymania wykonania decyzji - musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732). Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym, pozwalającym zająć stanowisko. W konsekwencji to strona składająca wniosek - w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. - jest zobowiązana nie tylko do wskazania przedmiotowych przesłanek, ale i do wykazania, że warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości zachodzą (tak w postanowieniu NSA z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662). W ocenie Sądu przyjąć należy, że skarżący nie wykazał, aby wystąpiły przesłanki uzasadniające zgłoszony wniosek. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia "[...]", nakłada jedynie na skarżącego obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Ewentualne skutki, które wystąpić mogą w razie niewykonania przez skarżącego powyższego obowiązku, nie będą bezpośrednim następstwem wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". Możliwość zaistnienia sytuacji polegającej na niewykonaniu przez skarżącego obowiązku, o którym mowa, bądź też w razie poddania się sprawdzeniu kwalifikacji i uzyskaniu negatywnego wyniku tego sprawdzenia, a w konsekwencji zaistnienia przewidzianych w ustawie przesłanek do cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mieści się bowiem w następstwach decyzji określonych w pojęciach "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" i "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 4/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia,nsa.gov.pl). W takiej sytuacji, nie może ona spowodować także skutków jakie wskazywał skarżący, a związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Uzasadnienia wystąpienia tych przesłanek nie stanowią argumenty o konieczności posiadania prawa jazdy, bowiem w zaskarżonej decyzji organ potwierdził jedynie zasadność skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie wszystkich posiadanych kategorii prawa jazdy. Zaskarżona decyzja nie pozbawia więc skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Ponadto w uzasadnieniu wniosku skarżący wskazuje jedynie, że podstawą prowadzenia działalności gospodarczej są usługi transportowe. We wniosku skarżący nie wykazał dokładnie w jaki sposób zorganizowana jest ta działalność, a w szczególności, czy skarżący wykonuje transport osobiście, czy też zatrudnia innych kierowców. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.