II SA/Ol 147/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy Nowe Miasto Lubawskie z dnia 25 czerwca 2010r. nr XLVIII/252/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. S. P. wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Nowe Miasto Lubawskie z dnia 25 czerwca 2010r. nr XLVIII/252/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w obrębie geodezyjnym Jamielnik, gmina Nowe Miasto Lubawskie oraz złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Uzasadniając swój wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podał, iż ma 79 lat i mieszka samotnie na wsi. Od lat leczy się na reumatoidalne zapalenie stawów. Jest to schorzenie przewlekłe, powodujące silne bóle i utrudniające, a czasami uniemożliwiające ubranie się i poruszanie. Podał, iż w grudniu 2012r. oraz w styczniu 2013r. oprócz stawów chorował na grypę. Nie posiada jednak zaświadczenia lekarskiego, bo nie był wówczas u lekarza. Ponadto podał, iż nie został pouczony o terminie i sposobie zaskarżenia uchwały, a sam nie wiedział jak się liczy terminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2012r. poz. 270) sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008r., Sygn. akt II OZ 712/08, LEX 493641). W ocenie Sądu okoliczności wskazywane przez skarżącego jako przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi nie uzasadniają braku winy strony w uchybieniu terminu. Przede wszystkim należy wskazać, iż termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 stycznia 2013r., gdyż pismo wraz z uchwałą Rady o nieuwzględnieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skarżący otrzymał droga pocztową w dniu 17 grudnia 2012r. Tymczasem skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w I. w dniu 18 stycznia 2013r., zatem 2 dni po upływie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnić należy, iż skarga na uchwałę rady gminy wnoszona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) nie jest poprzedzona jakimkolwiek rozstrzygnięciem podejmowanym w trybie postępowania administracyjnego. Zgodnie z powołanym przepisem skarga taka musi być jedynie poprzedzona wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które nie jest załatwiane w postępowaniu administracyjnym. Jego wniesienie ma jednak ten skutek, iż od tego momentu biegnie termin do złożenia skargi do sądu, który w przypadku udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynosi 30 dni od doręczenia odpowiedzi, a w przypadku braku takiej odpowiedzi – 60 dni od dnia wniesienia wezwania (art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skoro zaś nie toczy się postępowanie administracyjne, to ani rada gminy jako organ stanowiący, ani wójt, burmistrz, prezydent jak organ wykonawczy nie mają obowiązku pouczania strony skarżącej o terminie do wniesienia skargi. W takiej sytuacji nie obowiązują bowiem zasady określone w Kodeksie postępowania administracyjnego, w tym zawarta w art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego zasada czuwania przez organy, aby strony nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i udzielania im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Zatem skarżący nie może przerzucać na organ winy za niepouczenie go o sposobie i terminie wniesienia skargi, gdyż to on powinien podjąć działania celem uzyskania stosownych informacji w tym zakresie. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 lutego 2013r. (sygn. akt I OZ 121/13, dostępne w Internecie). Przy czym wskazać należy, iż skarżący zdawał sobie sprawę z uchybienia terminu, skoro sam w skardze napisał, iż dopiero w dacie nadania mógł wnieść skargę, gdyż wcześniej chorował. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił jednak, iż przyczyną uchybienia terminu była jego choroba. Z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego wynika jedynie, iż skarżący cierpi na reumatoidalne zapalenie stawów i wymaga stałego leczenia. Z zaświadczenia tego nie wynika jednak, aby skarżący nie mógł się poruszać. Natomiast przedłożone karty informacyjne z leczenia szpitalnego pochodzą z 2010r., a zatem nie mają żadnego znaczenia w niniejszej sprawie. Brak jest także potwierdzenia faktu zachorowania na grypę, gdyż jak twierdzi skarżący nie korzystał on z opieki lekarskiej. Zatem ta okoliczność także nie została uprawdopodobniona. Ponadto wskazać należy, iż wprawdzie skarżący mieszka we wsi J., lecz w miejscowości tej znajduje się urząd pocztowy, a zatem skarżący nie musiał pokonywać znacznej odległości celem nadania skargi. Tymczasem skarżący nadał swoją skargę w urzędzie pocztowym w I., a więc w miejscowości oddalonej ok. 50 km od miejsca zamieszkania. Skoro zatem - jak twierdzi skarżący – ma on problem z poruszaniem się, fakt nadania skargi w tak odległej miejscowości wskazuje na okoliczność, iż skarżący korzysta z pomocy osób trzecich. Zatem mógł dołożyć starań, aby skarga została nadana w terminie do jej złożenia. Brak zachowania takiej staranności nie uzasadnia przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z tego też względu na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.