II SA/Ol 181/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. S. o przyznanie wynagrodzenia oraz o zwrot wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi C. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić przyznania radcy prawnemu E. S. wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 181/11, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał C. A. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Na podstawie tego postanowienia Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego – J. S. W dniu 10 maja 2011 r. wyznaczony radca prawny udzielił radcy prawnemu E. S. pełnomocnictwa substytucyjnego "do reprezentowania C. A. w sprawie sygn. akt II SA/Ol 181/11 toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie" (k. 29 akt sądowych). Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 181/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę skarżącego, a wyznaczony radca prawny sporządził i wniósł od przedmiotowego wyroku skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu. Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 1742/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując w uzasadnieniu, iż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 ppsa) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa. W dniu 23 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek radcy prawnego E. S., w którym wniosła ona o przyznanie jej "wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie sygn. akt I OSK 1742/11 (...) według norm przepisanych" oraz o zwrot kosztów stawiennictwa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według załączonych rachunków, oświadczając jednocześnie, iż wymienione opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wskazać należy, iż w świetle art. 253 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie ppsa, po uprawomocnieniu się postanowienia o przyznaniu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie radcy prawnego, sąd zwraca się o wyznaczenie radcy prawnego do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych. Zgodnie też z art. 250 ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W świetle przytoczonych przepisów, stwierdzić należy, iż wynagrodzenie oraz zwrot wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyłącznie radca prawny wyznaczony w sprawie przez właściwą radę okręgowej izby radców prawnych. W niniejszej sprawie, Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego – J. S. W konsekwencji, wynagrodzenie oraz zwrot wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie mogą być przyznane radcy prawnemu – E. S. W wyniku udzielenia dalszego pełnomocnictwa (substytucji) nie doszło bowiem do zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 184/10, i z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.