II SA/Ol 181/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak – Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2012 r. wniosku radcy prawnego E. S. o przyznanie wynagrodzenia oraz o zwrot wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi C. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać radcy prawnemu E. S. wynagrodzenie oraz zwrot wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w łącznej kwocie 227 zł (słownie: dwieście dwadzieścia siedem złotych), powiększonej o należny podatek VAT. WSA/post.1 - sentencja postanowienia C. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję z dnia "[...]" wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta O. przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O. w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy w postaci zasiłku celowego na zakup farby do odświeżenia ścian, szpachli, pigmentu i ciśnieniomierza. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II SA/Ol 181/11) referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w O. przyznała skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego w przedmiotowej sprawie. Na podstawie powyższego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych w O. wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego – J. S. W dniu 10 maja 2011r. wyznaczony radca prawny udzielił radcy prawnemu E. S. pełnomocnictwa substytucyjnego w niniejszej sprawie. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2011 r. (sygn. akt II SA/Ol 181/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. oddalił skargę skarżącego i jednocześnie przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. na rzecz radcy prawnego J. S. kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wyznaczony radca prawny sporządził i wniósł od przedmiotowego wyroku skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu. Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 1742/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując jednocześnie w uzasadnieniu, iż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. W dniu 23 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. wpłynął wniosek radcy prawnego E. S., w którym wniosła ona o przyznanie jej wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie sygn. akt I OSK 1742/11 ze skargi kasacyjnej C. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 28 czerwca 2011r. sygn. akt II SA/Ol 181/11 według norm przepisanych oraz o zwrot kosztów stawiennictwa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w kwocie 47 zł według załączonych rachunków, oświadczając, iż wymienione opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2012 r. (sygn. akt II SA/Ol 181/11) referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w O. odmówiła przyznania radcy prawnemu E.S. wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W uzasadnieniu wskazano, iż wynagrodzenie oraz zwrot wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyłącznie radca prawny wyznaczony w sprawie przez właściwą okręgową izbę radców prawnych. W niniejszej sprawie, Okręgowa Izba Radców Prawnych w O. wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego – J. S. W konsekwencji, wynagrodzenie oraz zwrot wydatków z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie mogą być przyznane radcy prawnemu – E. S. W wyniku udzielenia dalszego pełnomocnictwa (substytucji) nie doszło bowiem do zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w O. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 184/10, i z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W złożonym od powyższego rozstrzygnięcia sprzeciwie radca prawny E. S. podniosła, iż udzielone jej przez radcę prawnego J. S. pełnomocnictwo substytucyjne wygasło z dniem śmierci J. S. w dniu 23 sierpnia 2011 r., a w jego miejsce Okręgowa Izba Radców Prawnych w O. wyznaczyła ją pełnomocnikiem z urzędu dla wnoszącego skargę kasacyjną C. A. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przysługuje jej wynagrodzenie oraz zwrot udokumentowanych wydatków, stąd też wniesiony sprzeciw należy uznać za zasadny. W załączeniu wnosząca sprzeciw dołączyła kopię pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych w O.z dnia 30 grudnia 2011 r. wraz z pismem NSA z dnia 29 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a, radca prawny wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład jego pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia). Jak wynika z akt sprawy radca prawny E.S. w dniu 30 grudnia 2011r. została wyznaczona pełnomocnikiem dla wnoszącego skargę kasacyjną C.A. w miejsce dotychczasowego pełnomocnika – radcy prawnego J. S. w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o sygn. akt I OSK 1742/11 w ramach przyznanego prawa pomocy. W dniu 23 marca 2012 r. radca prawny E. S. wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oraz o zwrot kosztów stawiennictwa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, według załączonych rachunków (bilety autobusowe), oświadczając, iż wymienione opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł. Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż zasadne jest przyznanie wyznaczonemu radcy prawnemu wynagrodzenia w kwocie 180 zł (240 zł x 75%) oraz zwrot poniesionych wydatków w wysokości 47 zł, powiększonych o należny podatek VAT. Z tych względów, na podstawie art. 260 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.