II SA/Ol 199/12

Dnia 12 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Protokolant Anna Głażewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 roku wniosków A. B., G. M. G., B. K., Stowarzyszenia A oraz Stowarzyszenia B o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w sprawie ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić A. B., G. M. G., B. K., Stowarzyszeniu A oraz Stowarzyszeniu B dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. Pismem z dnia "[...]" A. B., G. G., B. K. oraz Stowarzyszenie A, powołując się na art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) wnieśli o dopuszczenie do udziału w charakterze strony w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie w sprawie ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej w "[...]" z dnia "[...]", Nr "[...]", w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie "[...]" dla farmy elektrowni wiatrowych w obrębach geodezyjnych "[...]" i "[...]". Wskazali, iż brali udział w postępowaniu administracyjnym, a wynik postępowania w tej sprawie będzie miał istotny wpływ na ich interes prawny, gdyż są objęci bezpośrednim oddziaływaniem planowanej farmy wiatrowej, która stanowi realne zagrożenie dla zdrowia, a jej lokalizacja usytuowana jest na trasie przelotu ptaków. Pismem z dnia "[...]" z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w powyższym postępowaniu w charakterze uczestnika na prawach strony - art. 33 § 2 p.p.s.a. - wystąpiło Stowarzyszenie B podnosząc m.in., że również brało udział w postępowaniu administracyjnym, przy czym wynik postępowania w tej sprawie dotyczy wpływu na krajobraz o wysokich właściwościach kulturowych rejonu miejscowości bezpośrednio objętych planem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Złożone wnioski są niezasadne. Zgodnie z art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Jednakże przepis art. 33 p.p.s.a. stwarza podstawę do udziału w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej jeszcze innym osobom i podmiotom, tyle tylko, że na warunkach określonych w powołanym przepisie. W myśl § 1 osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Z kolei stosownie do § 2 udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. W obu wymienionych jednostkach redakcyjnych ustawodawca używając zwrotu prawnego "postępowanie administracyjne" bezpośrednio nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Chodzi zatem zasadniczo o postępowanie jurysdykcyjne prowadzone przed właściwym organem w sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a.). Zatem interes prawny osoby w rozumieniu art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a., jako przesłanka dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym odnosi się do postępowania w znaczeniu wynikającym z art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pogląd ten w orzecznictwie sądowym jest już utrwalony (v: postanowienia NSA z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 623/10 i z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt II OZ 703/10, publ.: http//orzeczenia.nsa.gov.pl). Kodeks postępowania administracyjnego nie normuje postępowania zmierzającego do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zasady sporządzenia planu miejscowego i tryb postępowania planistycznego uregulowane zostały w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Mając to na względzie należało uznać, że przepis art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a. nie stwarza podstawy do uczestnictwa innej osoby do udziału w postępowaniu w sprawie ze skargi organu nadzoru na uchwałę rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem Sądu także przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) nie dają podstawy do dopuszczenia wnioskodawców do udziału w postępowaniu sądowym. Wojewoda skargę na uchwałę Rady Miejskiej w "[...]" w sprawie planu miejscowego wniósł w oparciu o przepis art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, który uprawnia wyłącznie organ nadzoru do wniesienia skargi. Wojewoda jako jeden z organów nadzoru sprawuje nadzór nad działalnością gminy na podstawie kryterium zgodności z prawem, a jedną z form tego nadzoru, w przypadku niewydania rozstrzygnięcia nadzorczego, jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Stroną postępowania sądowego zainicjowanego skargą na uchwałę rady gminy w sprawie planu miejscowego jest wyłącznie wojewoda jako organ nadzoru oraz organ uchwałodawczy gminy (v: postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 623/10). Także przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie uzasadnia żądania wnioskodawców dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. Według treści tego przepisu, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Jak już wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 września 2004 r., sygn. akt OSK 476/04 (publ.: ONSAiWSA 2005 r. Nr 1, poz. 2) przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność planu miejscowego kształtowany jest na zupełnie innych zasadach, aniżeli w postępowaniu administracyjnym. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia otwiera dopiero drogę do jego merytorycznego rozpoznania i oceny. Konstrukcja prawna skargi z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym opiera się na istnieniu własnego, indywidualnego interesu, ocena zaś rodzaju i stopnia naruszenia, możliwa jest dopiero po skutecznym wniesieniu skargi. Zatem osoba, która nie wniosła skargi, nie może skutecznie żądać dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym wszczętym na skutek skargi innego podmiotu (v: postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 134/09 - http// orzeczenia.nsa.pov.pl). Z tych wszystkich powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.