II SA/Ol 335/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na działalność pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 22 kwietnia 2025 r. D. R. (dalej: "skarżący") wniósł za pośrednictwem organu skargę na postępowanie pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] (dalej: "MOPS"), zarzucając im celową zwłokę w rozpatrzeniu jego wniosków o pomoc społeczną. Skarżący wyjaśnił, że od grudnia 2024 r. zabiega o pomoc MOPS. Wskazał, że 3 kwietnia 2025 r. złożył dwa wnioski o pomoc okresową i celową. 17 kwietnia pracownik socjalny przeprowadził wywiad środowiskowy i polecił doniesienie trzech dokumentów. Skarżący następnego dnia stawił się w MOPS, jednak pracownik odmówił mu skserowania dokumentów, z czym dotychczas nie było problemu. Skarżący uważa takie postępowanie pracownika za umyślne wywieranie na niego presji i opóźnianie procedury, a w konsekwencji opóźnianie wypłat i pozbawienie go środków do życia. Skarżący podniósł, że postępowanie pracowników MOPS jest w stosunku do niego coraz bardziej złośliwe, wyrachowane i brawurowe. O czym, jak zaznaczył, świadczą wcześniej składane przez niego skargi. W dniu 2 maja 2025 r. skarżący złożył w siedzibie MOPS pismo zatytułowane skarga, wskazując, że stanowi ono uzupełnienie jego skargi z 22 kwietnia 2025 r. Skarżący wskazał, że zrobił ksero brakujących dokumentów i chciał je oddać pracownikowi do kompletu, ale napotkał zaskakujący i poważny problem - pracownicy socjalni go unikali. Skarżący podkreślił, że jest dyskryminowany i lekceważony przez MOPS na wszystkich etapach próśb i wniosków o pomoc społeczną. Zastępca Dyrektora MOPS w dniu 26 maja 2025 r. przekazał skargę do rozpatrzenia tut. Sądowi. Wyjaśnił, że wnioski skarżącego zostały rozpatrzone z zachowaniem terminów wymaganych prawem. Decyzjami z 24 kwietnia 2025 r. przyznano wnioskowaną pomoc. Zdaniem organu skarżący prezentuje postawę roszczeniową, obraża i obwinia wszystkich wokół. Pismem z 30 maja 2025 r. skarżący zwrócił się do tut. Sądu o wyjaśnienie jakie jego skargi wpłynęły za pośrednictwem MOPS. W odpowiedzi poinformowano skarżącego, że w tut. Sądzie zostały zarejestrowane jego skargi o sygnaturach: 1. II SAB/OI 54/25 na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora MOPS w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 6 marca 2025 r. o zasiłek celowy; 2. II SA/OI 257/25 na działalność MOPS; 3. II SA/OI 283/25 na decyzję Dyrektora MOPS z dnia 19 marca 2025 r. w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup materaca do spania; 4. II SA/OI 316/25 skarga na działalność pracowników MOPS; 5.II SA/OI 335/25 skarga na działalność pracowników MOPS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na działalność pracowników MOPS, wniesiona do organu 22 kwietnia 2025 r. i uzupełniona pismem z 2 maja 2025 r., zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Ol 335/25. Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Zarzucana pracownikom MOPS dyskryminacja, lekceważenie skarżącego, odmowa skserowania dokumentów, czy unikanie skarżącego nie należy do żadnej ze wskazanych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działalności administracji publicznej. Co istotne, skarżący nie kwestionuje w rozpatrywanej skardze żadnego konkretnego aktu administracyjnego ani bezczynności lub przewlekłości w jego wydaniu. Organ wyjaśnił w odpowiedzi na skargę, że powołane w skardze wnioski organ rozpatrzył w ustawowym terminie decyzjami z 24 kwietnia 2025 r. Skarżący tej okoliczności nie neguje. W skardze skarżący opisuje tylko konkretne sytuacje z udziałem pracowników MOPS, które zdaniem skarżącego świadczą o dyskryminowaniu i lekceważeniu skarżącego przez pracowników MOPS. Sąd administracyjny nie jest jednak władny orzekać w takich sprawach. Skargi na nieprawidłowe działanie organów administracji publicznej albo ich pracowników rozpatrywane mogą być w trybie przepisów Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej; "k.p.a.") zatytułowanego "Skargi i wnioski" (art. 221- 240 k.p.a.). Stosownie do treści art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga tego rodzaju jest szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie. W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, z 17 maja 2024 r., sygn. akt III OSK 1018/24, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Zainicjowana skargą ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowości i terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności stanowi wewnętrzną sprawę organów. Postępowanie skargowe nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienia NSA: z 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, z 17 stycznia 2014 r., sygn. II OSK 3134/13, publ. w CBOSA). Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.