II SA/Ol 339/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania ponaglenia postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wnioskiem z dnia 4 października 2021 r. A. K. (dalej jako: "skarżący"), zwrócił się do Marszałka Województwa (dalej jako: "Marszałek Województwa") o wydanie zaświadczenia o treści: "W wyniku niezgodnych ze stanem faktycznym i prawnym, danych zamieszczonych w ewidencji gruntów i budynków (EGiB), działka oznaczona nr [...] - obręb [...], dla której to działki Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą [...] należącą do wnioskującego, pozbawiona została trwale dostępu do drogi publicznej". Następnie, w dniu 12 października 2021 r. wniósł, w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: k.p.a.), do Sejmiku Województwa skargę na zaniechanie Marszałka Województwa, polegające na niezałatwieniu w terminie sprawy z ww. wniosku. Dnia 21 października 2021 r. skarżący wniósł ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako: "Kolegium", "organ"), żądając niezwłocznego wydania przez Marszałka Województwa zaświadczenia o treści wskazanej we wniosku, a także rozpatrzenia skargi na kierownika Departamentu Rozwoju Obszarów Wiejskich i Rolnictwa w związku z przekroczeniem uprawnień. Zawiadomieniem z 28 października 2021 r. Marszałek Województwa, działając na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał wniosek skarżącego z 4 października 2021 r. według właściwości do Starosty [...]. Następnie, 2 listopada 2021 r., skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Marszałka Województwa, polegającą na zaniechaniu wydania zaświadczenia. Prawomocnym wyrokiem z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. II SAB/Ol 165/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Marszałka Województwa w wydaniu zaświadczenia zobowiązał Marszałka Województwa do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 4 października 2021 r. Postanowieniem z dnia [...] Marszałek Województwa odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Sejmik Województwa (dalej: Sejmik Województwa) podjął w dniu [...] uchwałę w sprawie skargi na Marszałka Województwa, w której uznał się za niewłaściwy do rozpatrzenia skargi na niezałatwienie sprawy w terminie przez Marszałka Województwa. Skarżący pismem z 3 stycznia 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa w sprawie wydania zaświadczenia o treści wskazanej we wniosku z 4 października 2021 r. W dniu 7 stycznia 2022 r. skarżący wniósł do Kolegium (wpływ do organu 14 stycznia 2022 r.) ponaglenie domagając się niezwłocznego podjęcia przez Sejmik Województwa uchwały w sprawie indywidualnej, złożonej skargi dotyczącej zadań lub działalności zarządu lub marszałka województwa. Kolejnym ponagleniem z dnia 23 stycznia 2022 r. (wpływ do organu 24 stycznia 2022 r.) skarżący domagał się rozpatrzenia przez Kolegium jego ponaglenia z dnia 7 stycznia 2022 r. Zawiadomieniem z dnia [...] Kolegium, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., poinformowało o przekazaniu zgodnie z właściwością Sejmikowi Województwa wniesionego przez skarżącego ponaglenia na przewlekłe prowadzenie przez Sejmik Województwa postępowania w przedmiocie rozpoznania skargi na działalność Marszałka Województwa i Zarządu Województwa. Uchwałą nr [...] w sprawie rozpatrzenia ponaglenia na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Sejmik Województwa oraz skargi, podjętą w dniu [...] Sejmik Województwa uznał ponaglenie z dnia 7 stycznia 2022 r. za niezasadne. W dniu 28 marca 2022 r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na czynność materialno-techniczną w postaci zawiadomienia Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] w przedmiocie przekazania ponaglenia Sejmikowi Województwa. Podniósł, że Kolegium było zobowiązane – art. 7 Konstytucji RP i art. 15 k.p.a. – do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a jego działanie spowodowało, że sprawa nie zostanie dwukrotnie rozpoznana, przy czym nie polega to tylko na kontroli zasadności argumentów, a na merytorycznym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie. Zarzucił ponadto naruszenie art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji RP W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wskazało, że zawiadomienie o przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością (wydane w trybie art. 65 § 1 k.p.a.) nie stanowi żadnej z forma działania organów administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 ustaw Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. | | Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a."), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096, dalej również jako k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Powołane wyżej przepisy i normy prawne wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, wyjaśniając jakie konkretnie działania organów administracji publicznej, i w jakim przedmiocie bezczynność tych organów, może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Tym samym, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne, czy ich brak, wskazane w ustawie. Przedstawiony katalog ma charakter zamknięty, co oznacza, że wniesienie skargi wykraczającej poza ten zakres, skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy przedmiotem zaskarżenia jest zawiadomienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia z dnia [...] w przedmiocie przekazania organowi właściwemu., na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., ponaglenia skarżącego z dnia 7 stycznia 2022 r. na przewlekłe prowadzenie przez Sejmik Województwa postępowania w przedmiocie skargi na działalność Marszałka i Zarządu Województwa Wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Z treści powyższego przepisu wynika zatem, iż przekazanie ponaglenia (podania. wniosku) organowi właściwemu następuje w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego ponaglenia (podanie, wniosek) i która nie podlega zaskarżeniu. Tym samym, przekazanie ponaglenia jako czynność materialno-techniczna pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie jest ona ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W związku z powyższym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 38/12 oraz z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1545/14, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Dodatkowo i jedynie na marginesie należy podnieść, w nawiązaniu do wskazanej w opisie stanu faktycznego informacji o skardze z 3 stycznia 2022 r., że postanowieniem z dnia 12 maja 2022 r., sygn. II SAB/Ol 35/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa w sprawie wydania zaświadczenia – odrzucił skargę z dnia 3 stycznia 2022 r., jako niedopuszczalną.