II SA/Ol 380/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego WSA/post. 1 – sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza z dnia 28 marca 2012r. w sprawie cofnięcia A Spółka z o.o. zezwolenia z dnia 25 listopada 2010r. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5 % do 18% alkoholu przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży w "A" przy ul. N. na okres od 25 listopada 2010r. do 30 listopada 2021r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Na powyższą decyzję skargę do tut. Sądu wniósł Burmistrz zarzucając naruszenie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym kontekście sąd musi także rozważyć, czy podmiot wnoszący skargę w ogóle może być zaliczony do kręgu podmiotów do tego uprawnionych. Zgodnie bowiem z treścią art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, która ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011r. (Sygn. akt II FSK 2500/10) interes prawny w zaskarżeniu należy rozumieć jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej," rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi. Organ powołany do wydania decyzji (postanowienia) w postępowaniu administracyjnym nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy i, co za tym idzie – nie ma prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie podjęte w tym postępowaniu por. wyrok II GSK 263/09 z dnia 6 stycznia 2010r., z dnia 2 marca 2006r. sygn. akt II GSK 387/05, z dnia 13 maja 2010r. sygn. akt II FSK 773/10). W niniejszej sprawie skargę wniósł Burmistrza, który jednocześnie orzekał w niniejszej sprawie jako organ I instancji. Zatem burmistrz nie jest uprawniony do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, a Sąd nie może dokonywać oceny merytorycznej zarzutów podniesionych w skardze. Podnieść przy tym należy, iż wprawdzie co do zasady brak legitymacji do wniesienia skargi stanowi przesłankę materialno-prawną, powodującą oddalenie skargi. Jednakże w sytuacji, gdy wiadomym jest od razu, że podmiot wnoszący skargę nie ma uprawnienia do jej wniesienia i nie zachodzi potrzeba badania jej interesu prawnego, skarga taka podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 11 kwietnia 2005 r. OPS 1/04 publ. ONSA i WSA 2005/4/62, stwierdzając, iż "wniesienie skargi przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej (na przykład organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji) podlega odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu skarżącemu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.