II SA/Ol 505/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Miłomłynie z dnia 26 kwietnia 2017 r. nr XXXVI/195/2017 w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy MIłomłyn postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 15 maja 2017 r. Z. B. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 26 kwietnia 2017 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy. Powyższa uchwała podjęta została na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) i art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: k.p.a.). W zaskarżonej uchwale organ uznał za bezzasadną skargę wniesioną przez Z. B. na działalność Burmistrza Miasta i Gminy. W uzasadnieniu skargi, skarżący wskazał, że Burmistrz Miasta i Gminy kilka lat temu zaczął organizować pod domem skarżącego imprezy dla lokalnej społeczności. Ponieważ imprezy te, z uwagi na zlokalizowanie ich w bezpośrednim sąsiedztwie domu skarżącego zakłócają jego spokój i porządek, ale przede wszystkim wyrządzają szkody powodowane przez głośną muzykę, skarżący wielokrotnie pisał skargi i wnioski do Burmistrza. Ponieważ przez wiele lat Burmistrz zbywał skarżącego, skarżący złożył do Wojewody skargę, która została przekazana Radzie Miejskiej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej wyrażająca jej stanowisko w sprawie skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy. Uchwała ta została zatem wydana w wyniku tzw. skargi powszechnej, przysługującej w oparciu o przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 229 pkt 3 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności m.in. burmistrza jest rada gminy. Jednakże w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (jeszcze przed reformą sądownictwa administracyjnego) przeważał pogląd, iż sprawy z tego zakresu nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (tak między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2001r. Sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 54426 oraz w postanowieniu z dnia 21 września 2001r. sygn. akt I SA 2347/01, LEX nr 55766). Podobne stanowisko zajmuje orzecznictwo także po reformie sądownictwa administracyjnego. W utrwalonym już orzecznictwie sądowym przyjmuje się mianowicie, że sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy albo ich pracowników (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w dziale VIII k.p.a. W wyroku z dnia 27 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 176/10 (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami k.p.a. nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. Podobnie kształtuje się orzecznictwo w odniesieniu do innych jednostek samorządu terytorialnego. I tak, Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził w wyroku z dnia 20 lipca 2004r. (Sygn. akt OSK 650/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż podejmując uchwałę w trybie skargowym rada powiatu oceniała działalność organu jako sui generis "zwierzchnik służbowy" (...) uchwała, która stanowi rozpoznanie skargi powszechnej w ramach podległości między organami samorządu powiatu nie ma charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej (...), zwłaszcza iż przepis art. 5 pkt 1 i 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnym nie przewiduje kognicji sądu administracyjnego w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej oraz wynikających z podległości służbowej. Wymienioną linię orzecznictwa kontynuuje postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 maja 2005r. (sygn. akt II SA/Bk 276/05, opubl. Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego nr 2-3/2005 str. 115). W tezie ostatnio wymienionego orzeczenia Sąd stwierdził, iż "uchwała Rady Powiatu podjęta w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 87 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.). W związku z powyższym skarga wniesiona w niniejszej sprawie na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 26 kwietnia 2017 r. jest niedopuszczalna. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.