II SA/Ol 595/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lipca 2015 r. sprawy ze skargi A. L. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł (słownie: trzysta złotych). W dniu "[...]" Rada Miejska podjęła uchwałę Nr "[...]" w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. pod trasę dwutorowej linii elektroenergetycznej 400kV Olsztyn Mątki – Ostrołęka w części obrębów geodezyjnych Nikielkowo, Wójtowo, Skajboty, Jedzbark i Klucznik. Pismem z dnia 21 kwietnia 2015r. A. L., zam. S., wezwała Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa poprzez ponowienie procedury wyłożenia do wglądu dokumentów dotyczących uchwalonego studium i planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzuciła, że dokumentacja tych aktów została przedstawiona jednocześnie, bez zachowania należnych odstępów czasowych. Podniosła również, że z powodu zaistniałej sytuacji rodzinnej dopiero w tym dniu mogła zapoznać się z treścią uchwały. W odpowiedzi z dnia 13 maja 2015r. Przewodniczący Rady Miejskiej poinformował A. L., że nie stwierdził jakiegokolwiek naruszenia prawa w procedurze prac planistycznych, w tym wykładania oraz uchwalania obu wymienionych aktów. Pismo to doręczone zostało skarżącej w dniu 15 maja 2015r. W dniu 12 czerwca 2015r. (data nadania pocztowego) A. L. wywiodła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na powyższą uchwałę, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności wobec naruszenia procedury określonej w rozdziale 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 64 Konstytucji RP poprzez ograniczenie korzystania z własności nieruchomości w związku z zaplanowanym przebiegiem dwutorowej linii elektroenergetycznej, w sytuacji gdy możliwe jest przeprowadzenie takiej linii po dotychczasowej trasie obecnej linii. Skarga ta wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 15 czerwca 2015r. i przekazana została według właściwości do organu w dniu 16 czerwca 2015r. W dniu 24 czerwca 2015r. powyższa skarga została przekazana tutejszemu Sądowi już w prawidłowym trybie przez Radę Miejską wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. Organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym unormowaniem sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do art. 101 ust. 1 stawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W świetle tego unormowania skuteczność wniesienia skargi na uchwałę czy też zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. O wymogu uprzedniego wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi również art. 52 § 4 p.p.s.a.. Zauważyć można w tym miejscu, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być dokonane w każdym czasie, ale przed wniesieniem skargi do sądu (por. T Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, 2005r. wyd. LexisNexis, s. 244). Ponadto wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie (vide: postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2002 r. sygn. akt OSA 2/02 LEX 55583- ONSA 2003, nr 1, poz. 2). Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest warunkiem koniecznym do zaskarżenia aktu prawa miejscowego, ale nie wystarczającym do skutecznego wniesienia skargi. Warunkiem formalnym do rozpatrzenia skargi przez Sąd jest dodatkowo zachowanie ustawowego terminu do jej wniesienia. Termin zaskarżania uchwał i zarządzeń organów jednostek samorządu terytorialnego został określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. W takich przypadkach skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie bezspornie skarżąca pokwitowała odbiór odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa niniejszą uchwałą, w dniu 15 maja 2015r. Zatem z tym dniem rozpoczął bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął 14 czerwca 2015r. Przed tym dniem wprawdzie skarżąca nadała skargę w placówce pocztowej, wskazując, że wnosi ją za pośrednictwem organu, ale przesyłkę zaadresowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skutkiem czego skarga wpłynęła bezpośrednio do Sądu, bez zachowania należnego trybu wskazanego w art. 54 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia i może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 2 i 3 p.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (vide "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", T. Woś i in., LexisNexis, wyd. I, Warszawa 2005 r. oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: postanowienie z dnia 2 października 2009r., sygn. akt II FSK 1664/08, postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08, postanowienie z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08, postanowienie z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, bowiem na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 267), zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Mając powyższe na uwadze, należy uznać, iż w rozpatrywanej sprawie skarga na przedmiotową uchwałę wniesiona została w dniu 16 czerwca 2015r., gdyż tego dnia została przekazana przez tutejszy Sąd Radzie Miejskiej według właściwości. Oznacza to, iż strona skarżąca wniosła skargę z uchybieniem 30-dniowego terminu. Termin ten, z uwagi na to że jego ostatni dzień przypadał na niedzielę, zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., upłynął w niniejszej sprawie bezskutecznie z dniem 15 czerwca 2015r. Z powyższych względów orzeczono jak w pkt 1. sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.