II SA/Ol 769/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "[...]" Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. "[...]" sp. zo.o w W., reprezentowana przez r.pr. K. S., w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" uchylające postanowienie Starosty N. z dnia "[...]" w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty N. z dnia "[...]" o pozwoleniu na budowę i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia, zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku powołano się na istniejące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśniono, że okoliczność wznowienia postępowania może mieć negatywny wpływ na postrzeganie przedmiotowej inwestycji w oczach instytucji finansujących, co w konsekwencji może spowodować trudności w zakresie finansowania inwestycji i może wywołać nieodwracalne dla inwestora skutki ekonomiczne. Podano, że postępowanie będzie miało negatywny wpływ na możliwość szybkiego uzyskania pozwolenia na użytkowanie drogi, a tym samym na rozpoczęcie funkcjonowania elektrowni wiatrowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Podnieść przede wszystkim należy, że rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Ponadto instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Zgodnie zaś z regułami wykładni i stosowania prawa, przepisy formułujące wyjątki lub odstępstwa od generalnej reguły stosowane muszą być z dużą dozą ostrożności i zakazana jest ich wykładnia rozszerzająca. Nie wolno zatem w drodze wykładni uzupełniać, bądź rozszerzać znaczenia tych regulacji, w których wyliczenie podane przez normodawcę ma charakter wyczerpujący. Natomiast użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W związku z tym strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 maja 2014r., sygn. akt I OZ 363/14, LEX nr 1464732, postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2014r., sygn. akt II FZ 464/14, LEX nr 1452662). Nie wystarczy przy tym np. jedynie wykazać, że na skutek wykonania decyzji dojdzie do egzekucji znacznej kwoty pieniędzy. Skoro skarżący dąży do wykazania, że w jego przypadku dojdzie do wyrządzenia znacznej szkody, to dla oceny, czy rzeczywiście w stanie faktycznym sprawy może dojść do szkody majątkowej, konieczne jest odniesienie tej kwoty do stanu majątkowego skarżącego (tak w postanowieniu NSA z dnia 26 września 2013r., sygn. akt II FZ 718/13, LEX nr 1401299). Uzasadnienie wniosku powinno zatem się odnosić do konkretnych okoliczności, pozwalających na ocenę, czy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W niniejszej sprawie skarżąca podniosła, że wznowienie postępowania może mieć negatywny wpływ na postrzeganie przedmiotowej inwestycji w oczach instytucji finansujących i w konsekwencji może spowodować trudności w zakresie finansowania inwestycji, co może wywołać nieodwracalne dla inwestora skutki ekonomiczne, a ponadto że postępowanie będzie miało negatywny wpływ na możliwość szybkiego uzyskania pozwolenia na użytkowanie drogi, a tym samym na rozpoczęcie funkcjonowania elektrowni wiatrowej. Wskazać zatem należy, że okoliczności te trudno uznać za spełniające przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca bowiem w żaden sposób nie wykazała, ani nie poparła żadnymi dokumentami swoich twierdzeń, dotyczących negatywnych skutków, jakie potencjalnie wywołać może dla jej funkcjonowanie zaskarżonego postanowienia. Zawarła bowiem jedynie ogólnikowe stwierdzenia dotyczące ewentualnego wpływu wykonania zaskarżonego postanowienia na jej sytuację finansową, co nie jest wystarczające do stwierdzenia, że zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast powoływanie się na wpływ zaskarżonego postanowienia na możliwość uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu w ogóle nie może być uwzględniane w niniejszej sprawie. Sąd może bowiem oceniać tylko skutki wynikające bezpośrednio z zaskarżonego rozstrzygnięcia, a nie takie które mogą być dalszym następstwem jego wykonania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.