II SA/Ol 773/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę. D. K. (dalej jako: "skarżąca", "strona"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] r. w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 5 grudnia 2025 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsze wezwanie zostało odebrane osobiście przez pełnomocnika skarżącej 30 grudnia 2025 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy (k. 13 akt sądowych). W piśmie procesowym z 7 stycznia 2026 r., pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że przedłożony do administracyjnych akt sprawy dokument pełnomocnictwa jest prawidłowy, ponieważ jest to pełnomocnictwo szczególne do reprezentowania skarżącej w sprawach: o skierowanie i umieszczenie w domu pomocy społecznej, ustalenia kosztów, miejsca i terminu pobytu, w tym do wszystkich czynności prawnych w toku sprawy, a zatem także upoważnia do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik powołał treść przepisu art. 36 p.p.s.a. oraz orzeczenie NSA z 14 lutego 2023 r., sygn. akt II OSK 1479/22, wskazując, że złożony do akt sprawy dokument zawiera adekwatne umocowanie do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy piśmie procesowym nie załączył jednak dokumentu pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy p.p.s.a. Wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 ab initio p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te natomiast określa przepis art. 46 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z przepisu art. 37 § 1 p.p.s.a. wprost wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie zaś z art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. – stanowi podstawę odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga D. K. została podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata. Jednak do przedmiotowej skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo, bądź też jego uwierzytelniony odpis. Wobec tego skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, została wezwana do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pełnomocnik skarżącej w wyznaczonym terminie, który upływał z dniem 7 stycznia 2026 r. wystosował do tutejszego Sądu pismo, w którym wskazał z jakiego powodu uważa, że znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo jest prawidłowe. Nie przedłożył jednak dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, do czego został skutecznie wezwany. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie wskazuje się, że "dołączenie do akt administracyjnych pełnomocnictwa - obejmującego swoim zakresem prawo reprezentowania mocodawcy przed sądem administracyjnym - nie zwalnia z obowiązku ponownego przedstawienia go przed sądem administracyjnym, przy podjęciu pierwszej czynności procesowej przez pełnomocnika" (postanowienie NSA z 20 listopada 2025 r., sygn. akt II GZ 378/25, LEX nr 3945208 i powołane tam orzecznictwo - np. wyrok NSA z 28 lipca 2022 r., sygn. akt I OSK 1879/21 czy wyrok NSA z dnia 16 lutego 2024 r., sygn. akt I OSK 2080/22). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej złożył pełnomocnictwo wraz z odwołaniem od decyzji Prezydenta O. z [...] r. w przedmiocie ustalenia stronie odpłatności za pobyt w DPS (k. 67 akt adm.). Jednak przy wniesieniu skargi do tutejszego Sądu było dołączenie drugiego egzemplarza pełnomocnictwa albo sporządzenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa z dokumentu znajdującego się w aktach administracyjnych, ponieważ są to dwa różne, autonomiczne postępowania (por. wyrok NSA z 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2203/17, LEX nr 2722177.), czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Na marginesie wskazać należy, że tutejszy Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 27 lutego 2019 r., sygn. akt I OZ 156/19 (LEX nr 2627683), iż "wynikająca z art. 34 p.p.s.a. zasada wolnego wyboru sposobu działania przed sądem administracyjnym polega na tym, że strony same decydują o tym, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będą występowały osobiście czy przez pełnomocnika. Skoro więc strona skarżąca powierzyła prowadzenie sprawy pełnomocnikowi, w zaufaniu do jego wiedzy i kompetencji, to ten, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., obowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ewentualne braki w tym zakresie pełnomocnik powinien natomiast uzupełnić samodzielnie, jako konsekwencje swojego działania i brak jest podstaw, aby wymagać w tym zakresie aktywności od podmiotu, w imieniu którego skargę złożono. Zgodzić należy się ze stanowiskiem, że od pełnomocnika można oczekiwać znajomości ciążących na nim obowiązków zawodowych. Istotą jego pracy jest rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Strona ponosi zaś wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych". W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, pełnomocnik skarżącej, nie uzupełnił w zakreślonym przez Sąd terminie wskazanego braku formalnego wniesionej skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.