I SA/Op 114/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opol w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Spółki z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 12 stycznia 2023 r., nr 1601-IOV-1.4103.49.2022 w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. E. Spółka z o.o. w O. (dalej jako: Spółka, strona skarżąca) zaskarżyła do tut. Sądu decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 12 stycznia 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31.03.2023 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.600,00 zł, stosowanie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 535). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jej uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Ponadto zarządzeniem z tej samej daty stronę wezwano do złożenia do akt sądowych odpisu z KRS skarżącej oraz oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skierowaną na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej przesyłkę, zawierającą odpis ww. wezwań, awizowano dwukrotnie w dniu 11.04.2023 r. oraz w dniu 19.04.2023 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki oraz z wydruku ze strony emonitoring.poczta-polska.pl. Przesyłka została wydana pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26.04.2023 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał z dniem 2.05.2023 r. W dniu 4.05.2023 r. pełnomocnik skarżącej nadał przesyłkę zawierającą aktualny odpis KRS Spółki oraz pełnomocnictwo. Złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że strona była zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona braki fiskalne i formalne. Skarżąca nie opłaciła skargi, w związku z czym wezwano ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Ponadto strona nie załączyła do skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Należy wskazać, że obowiązkiem przedstawiciela lub organu osoby prawnej albo osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej jest wykazanie swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do przepisów art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego, o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1500). Ponadto do skargi nie zostało załączone pełnomocnictwo. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymogi podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa. Mając na względzie zakres omawianej regulacji obowiązek określony w art. 46 § 3 p.p.s.a. odnosić należy do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005r., sygn. akt II OZ 519/05, OSP 2006/5/63). Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotknięta była brakami formalnymi i fiskalnymi – w związku z czym pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia tych braków. Z akt sprawy wynika, że wprawdzie pełnomocnik przesłał, zgodnie z wezwaniem Sądu, odpis KRS oraz pełnomocnictwo, złożył także wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednakże uczynił to po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, co jest równoznaczne w skutkach z ich nieuzupełnieniem. Wskazać tu należy, że zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a. Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 896 z późn. zm.), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie (art. 69 § 1 p.p.s.a.). Z kolei art. 73 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosowanie natomiast do treści § 3 powołanego wyżej artykułu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się zatem za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy (§ 4). W przedmiotowej sprawie, wymóg dwukrotnego awizowania omawianej przesyłki sądowej, został spełniony. Zgodnie z opisaną powyżej regulacją prawną, czternastodniowy termin do odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, rozpoczął swój bieg w dniu 11.04.2023 r., tj. w dniu pozostawienia w placówce pocztowej wskazanej przesyłki. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił więc w dniu 25.04.2023 r., pomimo jej odebrania przez pełnomocnika w dniu 26.04.2023 r. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 listopada 2012 r. II FZ 942/12, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, z dnia 27 września 2013 r. II OZ 810/13; wszystkie dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r. I FZ 188/10, tamże). Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013). W świetle powyższych ustaleń, nie ma wątpliwości, iż termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 2.05.2023 r., pomimo tego, że przesyłka została wydana pełnomocnikowi w dniu 26.04.2023 r. Pełnomocnik przesyłkę zawierającą uzupełnienie braków nadał w dniu 4.05.2023 r., a więc już po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a.