I SA/Op 207/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Anna Komorowska - Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na uchwałę Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania P. w K. z dnia 20 czerwca 2022 r., nr XXXIX/35/2022 w przedmiocie ponownej negatywnej oceny wniosku postanawia: 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia 2. zwrócić stronie skarżącej ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. A. F. (dalej jako: skarżąca, strona), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na uchwałę Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania P. w K. z 20 czerwca 2022 r. w przedmiocie ponownej oceny wniosku pn. "Podjęcie Działalności Gospodarczej – [...]". Załączniki do skargi stanowiło wyłącznie pełnomocnictwo oraz odpis skargi. Również tylko te załączniki zostały wyszczególnione w treści samej skargi, w sekcji dotyczącej wskazania załączników do pisma. Zarządzeniem z 20 lipca 2022 r. na podstawie art. 61 ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818 ze zm.) – dalej jako: "ustawa wdrożeniowa" w związku z art. 22 ust. 8 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. 2022, poz. 943) wezwano Skarżącą reprezentowaną przez pełnomocnika do uzupełniania braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 ww. ustawy wdrożeniowej) poprzez złożenie w oryginale lub uwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 2, 3 i 4 ww. ustawy wdrożeniowej, tj. wniosku o dofinansowanie, informacji o wynikach oceny projektu, wniesionego protestu (odwołania), informacji o jego rozpatrzeniu i ewentualnie innych załączników. Nadto zarządzeniem z 20 lipca 2022 r. Skarżąca została wezwana, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 2021 r., poz. 535) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Oba zarządzenia z 20 lipca 2022 r. wraz z pismem przewodnim z 22 lipca 2022 r. zostały doręczone upoważnionemu pracownikowi pełnomocnika Skarżącej 25 lipca 2022 r., zatem termin na uzupełnienie braków skargi upływał z dniem 1 sierpnia 2022 r. (poniedziałek). Skarżąca uzupełniła brak fiskalny skargi dokonując 27 lipca 2022 r. wpłaty wpisu sądowego. Jednakże Skarżąca pomimo wezwania nie złożyła kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 2, 3 i 4 ww. ustawy wdrożeniowej, tj. wniosku o dofinansowanie, informacji o wynikach oceny projektu, wniesionego protestu (odwołania), informacji o jego rozpatrzeniu i ewentualnie innych załączników. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Jak wynika z ogłoszenia nr [...] z dnia 25 stycznia 2022 r. o naborze wniosków na realizację operacji przez podmioty inne niż LGD w ramach realizacji przez Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania P. Lokalnej Strategii Rozwoju, w ramach naboru nr [...] udzielane jest wsparcie w zakresie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 (Dz. U.2019, poz. 664 z późn. zm). W niniejszej sprawie postępowanie w zakresie wniesionego przez stronę protestu prowadzone było w trybie ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz. U. z 2020, poz. 818 ze zm.). Zakres postępowania dotyczył perspektywy finansowej na lata 2014 – 2020. Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 8 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności ( Dz. U. z 2022 r, poz. 943) do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy w zakresie polityki spójności stosuje się odpowiednio, z tym że: - protest pozostawia się bez rozpatrzenia również w przypadku, gdy nie spełnia wymagań określonych w ust. 4 (pkt 2); - w weryfikacji, o której mowa w art. 56 ust. 2 ustawy w zakresie polityki spójności, a także w ponownej ocenie, o której mowa w art. 58 ust. 3 ustawy w zakresie polityki spójności, nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu; przepisy art. 24 § 1 pkt 1-4 oraz 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio (pkt 2a); - art. 66 ust. 2 ustawy w zakresie polityki spójności ma zastosowanie, gdy zostanie wyczerpana kwota środków, o których mowa w art. 33 ust. 5 rozporządzenia nr 1303/2013, przewidzianych w umowie ramowej na realizację danego celu głównego LSR w ramach środków pochodzących z danego EFSI (pkt 3). Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej (ustawy w zakresie polityki spójności), do którego odsyła art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej powoływanej jako: "p.p.s.a." Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 - w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Stosownie do art. 61 ust. 3 powołanej ustawy kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Co ważne w rozpoznawanej sprawie – przepis art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej przewiduje, że kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. Wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, 2) bez kompletnej dokumentacji, 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2. - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7 (art. 61 ust. 6 ustawy wdrożeniowej). W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 ustawy wdrożeniowej). W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 20 lipca 2022 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do złożenia kompletnej dokumentacji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Jednocześnie w treści wezwania szczegółowo wskazano, co składa się na kompletną dokumentację. Wezwanie Skarżącej do uzupełnienia braków w zakresie kompletności dokumentacji załączonej do skargi było należycie precyzyjne, czyli określało, jakie dokumenty należy przedłożyć (por. np. postanowienia NSA: z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1367/13). W wezwaniu tym wyraźnie też wskazano, że dokumentacja powinna został nadesłana w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. Pełnomocnik Skarżącej uzupełnił wprawdzie brak fiskalny skargi dokonując wpłaty wpisu sądowego zgodnie z doręczonym mu wezwaniem, nie złożył natomiast wskazanych w wezwaniu dokumentów. Stwierdzić zatem należy, że pełnomocnik Skarżącej nie dokonał uzupełniania braków skargi zgodnie z wezwaniem z 20 lipca 2022 r. sądu, a złożone dokumenty nie stanowią kompletnej dokumentacji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. W konsekwencji nieuzupełnienie opisanego w wezwaniu braku skargi skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia stosownie do art. 61 ust. 6 pkt 2 w związku z art. 61 ust. 2 i 4 ustawy wdrożeniowej (por. postanowienie WSA w Warszawie z 15 listopada 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 4068/21, postanowienia WSA w Krakowie z 29 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 431/19, postanowienia WSA we Wrocławiu z 27 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 443/22, postanowienie NSA z 16 marca 2022 r. I GSK 1775/21). W tej sytuacji Sąd pozostawił skargę bez rozpatrzenia, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 61 ust. 7 ustawy wdrożeniowej, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Przepis ten nie wyłącza zatem stosowania art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Odpowiednie stosowanie tego przepisu oznacza, że pomimo stosowania innego środka rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie wdrożeniowej, jakim jest pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, należy jednak na podstawie wskazanych przepisów zwrócić wpis tak, jak w przypadku odrzucenia skargi. Pozostawienie skargi bez rozpatrzenia wywołuje taki sam skutek jak odrzucenie skargi w zwykłym trybie postępowania przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym uwzględniając art. 64 ustawy wdrożeniowej oraz stosując odpowiednio art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.