I SA/Op 513/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z dnia 20 czerwca 2025 r., nr 2/2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu K. P. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. K. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Opolu z 20 czerwca 2025 r., nr 2/2025, w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona do organu za pomocą usługi e-doręczeń, a zatem za pośrednictwem innego niż e-PUAP kanału komunikacji elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu dopuszczalność skargi, co oznacza, że weryfikuje czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) [dalej: ppsa]. Stosownie do treści przywołanych regulacji sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Warunkiem rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny jest zatem skuteczne wniesienie skargi i ta kwestia stała się przedmiotem rozważań w rozpoznanej sprawie, ponieważ – jak wynika z akt – skarga na opisaną wyżej decyzję została złożona za pośrednictwem usługi e-doręczeń, a zatem za pośrednictwem innego niż e-PUAP kanału komunikacji elektronicznej. Kluczowe okazało się zatem zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi złożonej w formie dokumentu elektronicznego. W tym miejscu należy podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z treści art. 54 § 1a zd. pierwsze ppsa. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.) [dalej: ustawa o informatyzacji]. Istotne jest przy tym, że powyższy przepis, stosownie do art. 105 pkt 1 lit. a w zw. z art. 166 pkt 11 ustawy z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1045 ze zm.) [dalej: ude], będzie obowiązywał do 30 września 2029 r. Pod pojęciem "elektroniczna skrzynka podawcza" ustawodawca nakazuje natomiast rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 ustawy o informatyzacji ustawodawca wskazał, że "elektroniczna platforma usług administracji publicznej" (e-PUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. Należy dodatkowo zauważyć, że jakkolwiek zgodnie z art. 96 ude, w przepisach ppsa wprowadzone zostały zmiany dotyczące możliwości wnoszenia pism w postaci elektronicznej, to nie mają one obecnie mocy obowiązującej. Zgodnie bowiem z art. 12b § 1 ppsa, w brzmieniu nadanym przez art. 96 pkt 1 ude, określony w ustawie warunek pisemności uważa się za zachowany, jeżeli pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. Natomiast stosownie do art. 12b § 2 ppsa, w brzmieniu nadanym przez art. 96 pkt 1 ude, w postępowaniu pisma utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się do sądu administracyjnego na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", a sąd doręcza takie pisma stronom na adres do doręczeń elektronicznych na zasadach określonych w art. 65a. Powyższe przepisy będą jednak obowiązywały dopiero od dnia 1 października 2029 r. (art. 166 pkt 11 ude). Stosownie natomiast do treści art. 155 ust. 7 ude, sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Sąd wskazuje, że podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt I FSK 786/25, oraz w postanowieniu z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt III OZ 294/25, odnośnie tego, że w aktualnym stanie prawnym brak jest możliwości skutecznego wniesienia skargi na adres do doręczeń elektronicznych organu. Tymczasem w rozpoznanej sprawie skarżący wniósł skargę na adres AE:PL-35102-37587-RFAVJ-15. Wskazany adres stanowi adres do doręczeń elektronicznych Komendy Wojewódzkiej Policji w Opolu w rozumieniu art. 2 pkt 1 ude. Sąd podkreśla, że zgodnie z art. 155 ust. 7 ude, sądy są obowiązane stosować przepisy tej ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Dopiero zatem od wymienionej daty zaistnieje prawna możliwość stosowania znowelizowanego brzmienia art. 54 § 1a ppsa, w konsekwencji czego możliwe stanie się wniesienie skargi w postaci elektronicznej na adres do doręczeń elektronicznych organu. Obecnie natomiast jedyną drogą skutecznego wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest wniesienie jej za pośrednictwem platformy e-PUAP (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z 25 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 356/25 i powołane w nim orzecznictwo WSA i NSA). Wobec powyższego, z uwagi na okoliczność, iż skarga została wniesiona za pośrednictwem doręczeń elektronicznych, które w sądach administracyjnych jeszcze nie są dostępne i wskutek czego nie została ona skutecznie wniesiona, w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ppsa skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.