I SA/Op 742/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 4 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r. w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Zaskarżoną decyzją z dnia 4 października 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu uchyliło decyzję Burmistrza K. z dnia 16 kwietnia 2012 r. wydaną w sprawie uchylenia w całości wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2011, ustalonego decyzją nr [...] z dnia 31 stycznia 2011 r. na kwotę 1.037,00 zł oraz dokonania wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za ten rok w ogólnej kwocie 2.303,00 zł i orzekło co do istoty sprawy poprzez uchylenie decyzji Burmistrza K. z dnia 31 stycznia 2011 r. nr [...] oraz ustalenie K. B. (dalej: skarżąca) łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r. w kwocie 2.186,00 zł. W zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu skarżąca została pouczona o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, którą winna była wnieść w terminie 30 dni od doręczenia decyzji za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Decyzja powyższa została doręczona na adres wskazany przez skarżącą w dniu 4 czerwca 2013 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 4 lipca 2013 r. W dniu 18 października 2013 r. (data stempla pocztowego) K. B. wniosła skargę na w/w decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek skarżąca wyjaśniła, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi była choroba, która uniemożliwiała jej dokonanie czynności procesowej w terminie. Jednocześnie skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów potwierdzających powyższe twierdzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako: [p.p.s.a.], czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 tej ustawy, w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana (§ 1), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Ze stanu sprawy wynika, że strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu dopełniając równocześnie uchybionej czynności, a zatem wraz z wnioskiem wniosła skargę na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 4 października 2012 r. (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). Ponieważ z treści samego wniosku nie można jednoznacznie ustalić, czy termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany, należało wydać rozstrzygnięcie merytoryczne na podstawie art. 86 § 1 tej ustawy (por. B. Dauter, Komentarz do art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Komentarz lex). Zatem istotną w sprawie stała się ocena, że strona uwiarygodniła brak swej winy w uchybieniu terminu. Pojmowanie tego kryterium jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wskazuje się, że brak winy strony ma miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Muszą to być okoliczności niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia (por. postanowienia NSA: z dnia 9 lipca 2013 r., I OZ 551/13, z dnia 2 lipca 2013 r., II OZ 530/13, dostępne na stronie internetowej NSA www.orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak dalej przywoływane orzecznictwo). Nie ma też znaczenia stopień zawinienia strony, która uchybiła terminowi, gdyż wystarczające jest nawet lekkie niedbalstwo. Z art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika przy tym jednoznacznie, że to obowiązkiem strony jest uprawdopodobnienie braku winy. Choć nie może budzić wątpliwości teza, że uprawdopodobnienie nie jest równoznaczne z udowodnieniem, to jednak nie jest wystarczające ograniczenie się przez stronę do przedstawienia w tym zakresie samych tylko twierdzeń. Nie może być bowiem usprawiedliwieniem dla przywrócenia terminu argumentacja ograniczająca się do gołosłownego stwierdzenia, że to stan zdrowia uniemożliwiał wniesienie skargi (por. postanowienie NSA z dnia 26.04.2013 r., II FZ 183/13). Jak wynika z treści wniosku skarżącej, jako jedyną okoliczność mającą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi wskazała ona chorobę, która uniemożliwiła jej dokonanie czynności w terminie. Nie przedstawiła co do tego jakichkolwiek dokumentów ani nawet szerszej i pogłębionej argumentacji. Analizując tak ujętą przyczynę usprawiedliwiającą zdaniem strony uchybienie terminu do dokonania określonej czynności procesowej należy wskazać na ugruntowaną w tym zakresie linię orzeczniczą sądów administracyjnych, w której przyjmuje się, że choroba sama w sobie nie może być poczytana za brak winy w uchybieniu terminu. W takiej sytuacji konieczne jest nie tylko uprawdopodobnienie samego faktu wystąpienia choroby (czego skarżąca nie uczyniła), ale koniecznym także było wykazanie wpływu stanu zdrowia na niemożność działania (por. postanowienie NSA z dnia 20.03.2013 r., I GZ 49/13). Choroba i korzystanie ze zwolnienia lekarskiego nie jest równoznaczne z potwierdzeniem niemożności dokonania czynności. Brak winy występuje wtedy, gdy choroba uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób (por. J. Gudowski w: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego cz. I tom 1, 2004r., str. 362). Zatem choroba może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą uchybienie terminu, gdy uniemożliwiała ona całkowicie dokonanie czynności procesowej stronie samodzielnie lub przy pomocy innej osoby. Przy czym każdorazowo należy badać indywidualne Jak wskazuje w swym orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny, zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu, niekoniecznie bowiem musi wykluczać możliwość dokonania czynności procesowych bądź przez stronę, bądź nawet przy posłużeniu się osobami trzecimi (por. postanowienie NSA z dnia 10.02.2013 r., I OZ 110/13). W świetle przedstawionych uwag stwierdzić należy, że powołane przez stronę okoliczności jako gołosłowne i niepoparte wystarczającą argumentacją nie mogły stanowić o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W istocie bowiem strona nie wyjaśniła szczegółowo, dlaczego podjęcie czynności procesowej w przewidzianym do tego terminie nie było możliwe. Tymczasem przepisy art. 86 § 1 zdanie pierwsze i art. 87 § 2 p.p.s.a. przewidują możliwość przywrócenia terminu przez Sąd na wniosek strony pod warunkiem, że uprawdopodobni ona brak winy w przekroczeniu terminu. Ten warunek nie został w niniejszej sprawie spełniony. Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. należało odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.