II SA/Op 189/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego postanawia odrzucić skargę. W dniu 2 kwietnia 2015 r. (data stempla pocztowego) S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego. W treści skargi zawarł ponadto wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt II SA/Op 189/14, wniosek o przyznanie prawa pomocy został oddalony. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem skarżący wniósł od niego sprzeciw, który został odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 października 2014 r., natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1133/14, odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie. W związku z powyższym, na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 29 grudnia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to zostało przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone za pisemnym pokwitowaniem w dniu 5 stycznia 2015 r. M. W., będącemu dorosłym domownikiem skarżącego, co wynika z adnotacji doręczyciela na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 103 akt sąd.). W dniu 30 grudnia 2014 r. (data nadania przesyłki) skarżący ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy, a w dniu 9 stycznia 2015 r. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 29 grudnia 2014 r. o wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 116/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie S. W. W związku z tym, na podstawie art. 6 P.p.s.a., skarżący został poinformowany pismem z dnia 25 lutego 2015 r., o wynikającym dla niego z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 29 grudnia 2014 r. obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. Pismo to zostało doręczone M. W. w dniu 5 marca 2015 r., co potwierdził podpisem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 140 akt sąd.). W terminie zakreślonym przez Sąd, ani do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. W piśmie z dnia 2 marca 2015 r., przesłanym do tut. Sądu w dniu 4 marca 2015 r., skarżący wniósł o ponowną weryfikację okoliczności w zakresie docelowego zwolnienia z obowiązku partycypowania w kosztach sądowych postępowania w całości. Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 1 czerwca 2015 r. ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został oddalony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strony obowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określane zostały przez Radę Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), które wydane zostało na podstawie delegacji zawartej w art. 233 P.p.s.a. Na podstawie art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), w sprawach skarg, nie wymienionych w § 2 ust. 1-5, a w takiej kategorii mieści się skarga wniesiona przez S. W. z uwagi na przedmiot zaskarżenia, pobiera się wpis stały w kwocie 200 zł. W myśl art. 219 § 1 P.p.s.a, obowiązek uiszczenia wpisu powstaje w dacie wniesienia do sądu pisma podlegającego opłacie i stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a. spoczywa on na osobie wnoszącej pismo. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi natomiast o odrzuceniu skargi, od której nie został uiszczony należny wpis. W rozpoznawanej sprawie, w myśl wskazanych powyżej przepisów, S. W. obowiązany był do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego, w kwocie 200 zł. Ponieważ jednak wpis ten nie został przez skarżącego uiszczony przy wniesieniu skargi, a złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie oddalony, na mocy art. 220 § 1 zd. drugie w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie, doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło w dniu 5 stycznia 2015 r., do rąk M. W., będącego według oświadczeń skarżącego - jego dorosłym synem, wspólnie zamieszkującym ze skarżącym. W stosunku do S. W. przesyłka sądowa została zatem doręczona skutecznie w trybie art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. S. W. złożył jednak zażalenie na zarządzenie wzywające go do uiszczenia wpisu, a postępowanie w tym przedmiocie zakończone zostało wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 18 lutego 2015 r. o oddaleniu zażalenia. Wobec tego, konieczne było ponowne wezwanie skarżącego do wykonania obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Pismo informujące S. W. o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi doręczone zostało w dniu 5 marca 2015 r., ponownie do rąk M. W. Ponownie jak poprzednio, doręczenie należało uznać za skuteczne, dokonane w trybie art. 72 P.p.s.a. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 6 marca 2015 r. i upłynął z dniem 12 marca 2015 r. Skoro we wskazanym terminie nie uiszczono wpisu od skargi, to zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga wniesiona przez S. W. powinna podlegać odrzuceniu. Na gruncie rozpoznawanej sprawy, w której po oddaleniu zawartego w skardze wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu, wniósł kolejny wniosek w zakresie przyznania prawa pomocy, który został oddalony, odnotowania wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, które należy w pełni zaakceptować, iż kolejne żądanie przyznania prawa pomocy zgłoszone w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2014 r., II FZ 764/14, LEX nr 1481670). Nie budzi też wątpliwości Sądu, że złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 P.p.s.a. Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia o odmiennej treści w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych (co w niniejszej sprawie nie miało miejsca - przyp. Sądu) powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia, nie wpływa jednak na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego. Postanowienie odmiennie rozstrzygające wniosek o przyznanie prawa pomocy mogłoby zapaść jedynie przy spełnieniu przesłanki określonej w art. 165 P.p.s.a., które pozwala dokonać tego w sytuacji zmiany okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z 20 maja 2014 r., II FZ 564/14, LEX nr 1467651). Reasumując, należy stwierdzić, że skoro wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie oddalony postanowieniem referendarza sądowego, po czym skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i zarządzenie w tym zakresie nie zostało uchylone w wyniku wniesienia zażalenia, a następnie skarżący został prawidłowo poinformowany o obowiązku wynikającym dla niego z powyższego wezwania do uiszczenia wpisu oraz pouczony o skutkach niewykonania tego obowiązku, jednak nie opłacił skargi, to należało przyjąć, iż w niniejszej sprawie zaktualizowała się określona w art. 220 § 3 P.p.s.a. przesłanka do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.