II SA/Op 237/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 13 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie sprostowania aktu zgonu postanawia odrzucić skargę. Skarżący A. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 9 maja 2014 r. (przyjęto, że data sporządzenia skargi stanowi datę nadania przesyłki w placówce pocztowej, wobec nieczytelności daty odnośnie dnia - na stemplu pocztowym, na którym widoczny jest jedynie miesiąc i rok nadania), skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 13 października 2009 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie sprostowania aktu zgonu. Decyzja Wojewody została doręczona skarżącemu w dniu 20 października 2009 r. Powyższa skarga fizycznie wpłynęła do tut. Sądu w dniu 13 maja 2015 r. i została w tym samym dniu przesłana do organu, w trybie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w celu udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt administracyjnych. Odpowiadając na skargę, pismem z dnia 3 czerwca 2015 r., organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., zasadą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, o czym organ drugiej instancji pouczył skarżącego w zaskarżonej decyzji, doręczonej mu do jego rąk w dniu 20 października 2009 r. Skoro doręczenie było skuteczne, 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 21 października 2009 r. i zakończył się w dniu 19 listopada 2009 r. (czwartek). Do stwierdzenia, w jakiej dacie skarga została złożona przez stronę skarżącą, należy wziąć pod uwagę obowiązujące w tym względzie orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie postępowania w przypadku wniesienia skargi na akt administracyjny bezpośrednio do sądu administracyjnego, zamiast prawidłowo - za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1233/10 (dostępne: System Informacji Prawnej LEX nr 663561), stwierdził, że w przypadku gdy skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Tak samo kwestię terminu wniesienia skargi przekazywanej przez sąd organowi rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny np. w postanowieniu z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08; w postanowieniu z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08 oraz w postanowieniu z dnia 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). We wskazanym postanowieniu z dnia 17 listopada 2008 r. NSA trafnie argumentował, że "(...) ustawa P.p.s.a. regulująca postępowanie sądowoadministracyjne jest podstawowym aktem prawnym, na jakim winno opierać się działanie sądów administracyjnych. W ustawie tej zawarte są przepisy dotyczące trybu wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym: termin wniesienia skargi został określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. - wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie; sposób wniesienia skargi regulowany jest natomiast w art. 54 § 1 P.p.s.a. - skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. jest terminem procesowym. Do jego zachowania wymagane jest więc nadanie skargi do właściwego organu, za pośrednictwem którego stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. wnosi się skargę. Jedynie zatem łączne uwzględnienie art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. gwarantuje prawidłową ocenę, czy skarga została wniesiona we właściwym trybie, czyli czy został zachowany termin i czy skarga została wniesiona za pośrednictwem organu. W drodze jednak wykładni korzystnej dla strony przyjmuje się w orzecznictwie, że termin do wniesienia środka odwoławczego jest zachowany nie tylko wtedy, gdy w ustawowym terminie sama strona wniosła ten środek do organu, który wydał zaskarżony akt, ale także, gdy uczynił to sąd, do którego strona błędnie skierowała środek odwoławczy. W związku z tym również po 31 grudnia 2005 r. skargi wniesione bezpośrednio do sądu z pominięciem organu, a zatem wbrew dyspozycji art. 54 § 1 P.p.s.a., nadal są przekazywane do właściwych organów, ale za datę wniesienia skargi uznaje się dzień jej przekazania przez sąd organowi.(...) Skoro w art. 54 § 1 P.p.s.a. wyraźnie wskazano, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, to dla oceny, czy został zachowany termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi określony w art. 53 § 1 P.p.s.a., nie ma znaczenia data nadania skargi bezpośrednio do sądu, a istotna jest data nadania tej skargi do organu." Termin 30-dniowy do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, bądź od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Strona skarżąca otrzymała kwestionowane postanowienie w dniu 20 października 2009 r., zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął dla niej bieg w dniu 21 października 2009 r. i upłynął w dniu 19 listopada 2009 r. Skarżący natomiast, jak przyjęto na jego korzyść, wysłał skargę listem w dniu 9 maja 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a ten przekazał ją -od razu po otrzymaniu - w dniu 13 maja 2015 r. do właściwego organu, czyli do Wojewody Opolskiego. Skarga została więc wniesiona przez skarżącego w dniu 13 maja 2015 r., tj. po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Należy też zauważyć, że skargę wysłano do Sądu już ponad 5 lat po terminie do jej wniesienia, czyli z oczywistych względów nie było możliwe przekazanie jej organowi z zachowaniem terminu. W związku z powyższym skargę, jako spóźnioną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wedle którego Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.