II SA/Op 343/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędzia WSA Daria Sachanbińska Protokolant Referent stażysta Marta Gajowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2018 r. sprawy ze skargi A. C. na uchwałę Rady decyzyjnej Stowarzyszenia "Euro-Country" z siedzibą w Polskiej Cerekwi z dnia 3 lipca 2018 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu złożonego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Stowarzyszenie "Euro-Country" z siedzibą w Polskiej Cerekwi, 2) zasądza od Stowarzyszenia "Euro-Country" z siedzibą w Polskiej Cerekwi na rzecz A. C. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Realizując strategię rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, Stowarzyszenie "Euro-Country" z siedzibą w Polskiej Cerekwi (dalej zwane też Stowarzyszeniem lub LGD) przeprowadziło nabór wniosków o udzielenie wsparcia na operacje dotyczące poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w zakresie tematycznym "Rozwijanie działalności gospodarczej/Przedsięwzięcie I. Podejmowanie i rozwijanie działalności gospodarczej mieszkańców obszaru; cel szczegółowy 1.1. Rozwinięta gospodarka wykorzystująca lokalne zasoby; cel ogólny 1. Wysoka jakość życia mieszkańców obszaru Euro-Country" (nabór nr [...]). W ramach powyższego naboru, w dniu 9 marca 2018 r. A. C. (zwany również wnioskodawcą lub skarżącym) złożył wniosek o przyznanie pomocy na realizację operacji pod nazwą: "[...]", któremu nadano nr [...]. W dniu 10 kwietnia 2018 r. odbyło się posiedzenie Rady decyzyjnej Stowarzyszenia w sprawie wyboru wniosków złożonych w ramach m.in. naboru 2/2018 r. Na posiedzeniu tym, w związku z wątpliwościami, jakie wzbudzały niektóre kryteria wyboru wniosków, ponownie przedyskutowano zasady interpretacji m.in. kryterium pn. "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne". W tym zakresie przyjęto, że za kluczowe planowane wydatki poniesione w ramach realizacji operacji uznaje się wydatki powyżej 80% wszystkich wydatków poniesionych w projekcie, co faktycznie wskazywałoby, że dotyczą one wprowadzenia rozwiązań wpływających na poprawę stanu środowiska naturalnego. Równocześnie oznacza to, że głównym celem operacji jest poprawa środowiska naturalnego na terenie LGD, nawet jeśli nie zostało to literalnie wskazane we wniosku. Następnie pismem z dnia 16 kwietnia 2018 r., nr [...], Przewodniczący Rady decyzyjnej Stowarzyszenia, zawiadomił skarżącego, że przedmiotowa operacja została wybrana do dofinansowania, ale nie mieści się w limicie środków finansowych wskazanych w ogłoszeniu o naborze wniosków. W uzasadnieniu podano, że projekt został uznany za zgodny z zakresem tematycznym, wskazanym w ogłoszeniu o naborze - Lokalną Strategią Rozwoju (dalej w skrócie: LSR) oraz Lokalnymi kryteriami wyboru. W ramach dokonanej oceny operacji przyznano liczbę 8,82 punktów na 5 wymaganych i umieszczono na liście rankingowej projektów wybranych do dofinasowania na miejscu 4. Uznano również, że wnioskowana kwota pomocy 300.000 zł jest uzasadniona. Do pisma załączono uchwałę Rady decyzyjnej Stowarzyszenia z dnia 10 kwietnia 2018 r., Nr [...], w sprawie oceny wniosków o dofinansowanie dotyczących operacji, które mają być realizowane w ramach LSR w latach 2016-2022, wydaną na podstawie art. 4 ust. 3 pkt 4 lit. a, b i ust. 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2018 r. poz. 140), zwanej dalej ustawą o rozwoju lokalnym, oraz § 18 pkt 5 Statutu Stowarzyszenia. W uzasadnieniu tej uchwały odnośnie do kryterium "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne", za które przyznano 1 pkt, stwierdzono, że wnioskodawca deklaruje, iż wydatki dotyczą wprowadzenia rozwiązań pozytywnie wpływających na stan środowiska naturalnego, głównie poprzez zmianę profilu działania firmy. Pozytywny wpływ na środowisko mają dwa rozwiązania, które stanowią zakres rzeczowy operacji: systemy fotowoltaiczne, wykorzystujące energię słoneczną do produkcji energii elektrycznej, stopniowe wycofywanie z sprzedaży materiałów węglopochodnych oraz ich zamiana na produkty ekologiczne służące również do ogrzewania budynków. Zdaniem Rady, zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku o przyznanie pomocy, wydatki nie są jednak kluczowe. Za kluczowe planowane wydatki poniesione w ramach realizacji operacji uznaje się bowiem wydatki powyżej 80% wszystkich wydatków poniesionych w projekcie, co faktycznie wskazywałoby, że dotyczą one wprowadzenia rozwiązań wpływających na poprawę stanu środowiska naturalnego. Równocześnie oznacza to, że jednym z celów operacji jest poprawa środowiska naturalnego na terenie LGD, nawet jeśli nie zostało to literalnie wskazane we wniosku. Wydatki planowane do poniesienia przez Wnioskodawcę nie przekraczają 80%. Natomiast w zakresie kryterium "Innowacyjność", Rada przyznała 1,82 pkt, i stwierdziła, że kryterium zostało spełnione. Wyjaśniła też, że członkowie Rady byli przy ocenie tego kryterium niejednomyślni, stąd uśrednienie oceny. Ponadto kryterium to zasadniczo uzależnia rozbicie wysokości punktacji od obszaru, na którym dany projekt miałby być innowacyjny. Podstawą weryfikacji był głównie kod PKD. Projekty w tym naborze są innowacyjne w innej perspektywie. W obrębie usługi, która jest reprezentowana na terenie LGD, w jakimś konkretnym kodzie PKD (tutaj np. transport drogowy towarów). Rada wskazała też, że wnioskodawca proponuje jakiś nowy profil danej usługi, w jego przekonaniu innowacyjny. Dlatego też zdanie członków Rady jest podzielone co do tego, czy ten konkretnie profil jest innowacyjny. Poza tym na terenie LGD istnieją firmy, które mają w swojej ofercie pellet, artykuły ogrodnicze oraz różnego typu kruszywa itp. Pismem z dnia 30 kwietnia 2018 r. (data wpływu do Stowarzyszenia) skarżący wniósł protest, w którym zakwestionował ocenę w zakresie dwóch kryteriów: "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne" i "Innowacyjność". Skarżący dowodził, że zaplanowana przez niego zmiana profilu działania firmy polega na wprowadzeniu rozwiązań pozytywnie wpływających na stan środowiska i tego przede wszystkim dotyczą wydatki. W przekonaniu skarżącego, takie samo potraktowanie planowanej przez niego operacji z tymi, które jedynie mają neutralny wpływ na środowisko lub nie pogarszają jego stanu oraz przyznanie 1 pkt, jest nieuzasadnione i świadczy o dowolnej ocenie Rady. Skarżący podniósł też, że innowacyjność jego projektu polega na wykorzystaniu odpadów drewnopochodnych i przetworzeniu ich w pellet na terenie LGD. Wnioskodawca oczekiwałby również wskazania przez Radę firm, które obecnie funkcjonują na obszarze LGD i posiadają w swojej ofercie takie usługi, jak przedsięwzięcie skarżącego. Dalej, wnioskodawca zarzucił, że w przypadku jego operacji w uzasadnieniu omawianego kryterium pominięto okoliczność zakupu nowoczesnego sprzętu, a innym wnioskodawcom z tego tytułu przyznano 2 pkt, przyjmując, że profil działalności będzie innowacyjny. Końcowo skarżący podkreślił, że Rada błędnie wskazała w ocenie na kod PKD - Transport drogowy, który stanowi obecny profil firmy, a nie ten który będzie realizowany w ramach operacji, czyli kod 47.19 Z oraz 81.30 Z. W wyniku dokonania oceny protestu, Rada decyzyjna Stowarzyszenia podjęła w dniu 8 maja 2018 r. uchwałę o Nr [...], uznając zarzuty za niezasadne i wyjaśniając, że podtrzymuje swoją dotychczasową ocenę w zakresie kwestionowanych przez skarżącego kryteriów. Uzasadniając swoje stanowisko, Rada ponowiła argumentację przedstawioną w poprzedniej uchwale, dodatkowo wskazując, że analiza bazy CEDIG wykazała, iż firm o kodzie PKD 47.19.Z - Pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach jest na terenie łącznie 138 podmiotów, zaś tych które mają kod 81.30.Z - Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni, wskazany przez wnioskodawcę jako dodatkowy rozwijany w biznesplanie, jest 71 podmiotów. Zdaniem Rady, z analizy wniosku i planowanych do poniesienia kosztów operacji jednoznacznie wynika, że główny ciężar wydatków związany jest z działalnością obecnie prowadzoną przez wnioskodawcę, dość powszechną na obszarze gmin, czy wszystkich gmin LGD. Usługa zagospodarowania terenów zielonych czy produkcja pelletu (w ogóle niewskazana przez wnioskodawcę we wniosku oprócz wzmianek w opisie) jest jedynie dodatkową usługą, mającą w przyszłości towarzyszyć usłudze podstawowej. Tym samym można rozpatrywać innowacyjność operacji w kontekście rozwijanej usługi, której koszty są dominujące w planowanej operacji. A ta innowacyjną nie jest. Stąd niejednomyślność członków Rady, wynikająca z różnego spojrzenia na planowaną operację - traktowaną bądź holistycznie, bądź w rozbiciu na dwie osobne usługi, z których jedna jest innowacyjna na terenie gminy, a druga nie jest innowacyjna w ogóle. Pismem z dnia 11 maja 2018 r., którego załącznik stanowiła ww. uchwała Rady decyzyjnej, Stowarzyszenie poinformowało skarżącego, że podtrzymuje dotychczasową ocenę operacji oraz przekazało protest do Zarządu Województwa Opolskiego (dalej zwanego również ZWO). Pismem z dnia 13 czerwca 2018 r., nr [...], Zarząd Województwa Opolskiego poinformował skarżącego, że w związku z uchwałą tego organu z dnia 11 czerwca 2018 r., Nr [...], protest wnioskodawcy został uwzględniony. W uzasadnieniu ww. uchwały, podjętej na podstawie art. 22 ust. 5 i ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym oraz art. 58 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą wdrożeniową, ZWO stwierdził, że zarzut w zakresie pierwszego kryterium nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ przyznano maksymalną ilość punktów w ramach danego kryterium, zgodnie z zał. nr 5 do LSR. W ocenie organu, opisane natomiast zarzuty, dotyczące oceny dokonanej w odniesieniu do innych operacji w ramach przedmiotowego protestu nie mogą być rozpatrzone. Odnośnie do kryterium "Innowacyjność" organ wskazał na opis planowanej operacji, zawarty we wniosku o przyznanie pomocy w części B.lll, zgodnie z którym wnioskodawca planuje zająć się utylizacją odpadów drewnopochodnych na produkt (pellet), oferowany w sprzedaży jako produkt opałowy. Zdaniem ZWO, z pewnością z pozycji Wnioskodawcy, będzie to działanie innowacyjne, polegające na wprowadzeniu nowego produktu, czy też usługi (zgodnie z zał. 5 do LSR), jednak we wniosku o przyznanie pomocy, jak i biznesplanie nie wskazano planowanych do poniesienia kosztów z tym związanych oraz nie wskazano, że firma A dysponuje zapleczem (np. maszyny, urządzenia), pozwalającym na wprowadzenie ww. innowacji, co wymagałoby wyjaśnienia w ramach oceny operacji przez LGD. Planowane do poniesienia wydatki związane z zakupem workownic, naczepy, czy też systemów fotowoltanicznych, mogą świadczyć o innowacyjnym charakterze operacji, ponieważ prowadzą do wprowadzenia do oferty nowego produktu, co także zostało pominięte przy ocenie przez Radę decyzyjną. Zdaniem ZWO, biorąc pod uwagę brzmienie opisu do tego kryterium, działanie Rady polegające na ocenie struktury wydatków w ramach operacji było nieuprawnione. Rada winna się kierować brzmieniem kryterium i opisu sposobu przyznawania punktów. Niedopuszczalne jest formułowanie zasad oceny operacji w ramach danego kryterium po zakończeniu terminu składania wniosków. Szczegółowe zasady oceny w danym kryterium powinny być opublikowane wraz z ogłoszeniem, jeżeli mają być stosowane do oceny w ramach danego naboru. Z uwagi na powyższe protest zasługuje na uwzględnienie, a przedmiotowy projekt należy przekazać do ponownej oceny przez Stowarzyszenie. W wyniku ponownej oceny operacji, Rada decyzyjna Stowarzyszenia w dniu 3 lipca 2018 r. podjęła, na podstawie art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym oraz § 9 ust. 3 Procedury przeprowadzania wyboru wniosków, uchwałę Nr [...], w której uznała za niezasadne zarzuty wnioskodawcy w zakresie nieprawidłowej oceny kryteriów: "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne" i ponownie przyznała operacji 1 pkt oraz "Innowacyjność" i przyznała 1,82 pkt. Zdaniem Rady, niezasadny okazał się również zarzut w zakresie nienależytego/niezasadnego przyznawania punktów w ocenie pozostałych wniosków. W związku z tym Rada podtrzymała dotychczasową ocenę operacji zawartą w poprzednich uchwałach. Uzasadniając swoje stanowisko, Rada podała, że zastosowała przyjęte przez Stowarzyszenie i zatwierdzone przez ZWO procedury, kryteria oceny operacji i Regulamin Rady, które były dostępne na stronie internetowej organu dla wnioskodawców i wszystkich zainteresowanych osób przez cały okres naboru. Dalej, Rada odwołując się do informacji zawartych we wniosku o przyznanie pomocy w zakresie wydatków, które dotyczą wprowadzenia rozwiązań pozytywnie wpływających na stan środowiska naturalnego uznała, że nie są one jednak kluczowe, ponieważ stanowią 14,47% całości projektu. Natomiast za kluczowe planowane wydatki poniesione w ramach realizacji operacji uznaje się wydatki powyżej 80% wszystkich wydatków poniesionych w projekcie, co faktycznie wskazywałoby, że dotyczą one wprowadzenia rozwiązań wpływających na poprawę stanu środowiska naturalnego. Równocześnie oznacza to, że jednym z celów operacji jest poprawa środowiska naturalnego na terenie LGD, nawet jeśli nie zostało to literalnie wskazane we wniosku. Wydatki planowane do poniesienia przez wnioskodawcę nie przekraczają 80%, ponadto we wniosku nie ma informacji, aby skarżący faktycznie produkował pellet, czym realnie przyczyniłby się do ochrony środowiska naturalnego, a wszelkie zakupy przewidziane do realizacji obejmują jedynie poszerzenie obecnej działalności, tj. transport i magazynowanie materiałów. Następnie Rada podtrzymała uzasadnienie w zakresie kwestionowanych przez skarżącego kryteriów, przedstawione w poprzednich uchwałach z dnia 10 kwietnia i 8 maja 2018 r. i stwierdziła, że brak jest podstaw do zmiany wcześniejszej oceny. Dodatkowo w zakresie kryterium "Innowacyjność" Rada podniosła, że szeroko pojęta utylizacja to wykorzystanie odpadów jako surowców wtórnych do dalszego przerobu, co mogłoby być innowacyjne na terenie. Natomiast stwierdzenie skarżącego, że będzie utylizował odpady jest błędne, ponieważ nie wynika to z analizy wniosku oraz załączonych dokumentów. Cały nacisk realizacji operacji opiera się bowiem na usługach transportowych, do których potrzebny jest zakupiony sprzęt. W drugiej kolejności wnioskodawca zamierza sprzedawać zakupiony uprzednio pellet, co również nie jest innowacyjne. Workowany pellet można kupić na terenie LGD Euro-Country w składach opału (np.: B, C, D). Rada dowodziła również, że zgodnie z treścią spornego kryterium punktowane były operacje, które miały charakter innowacyjny, nawet jeśli innowacyjność rozumiana była w szerokim zakresie, także jako wprowadzenie nowego produktu lub usługi. Natomiast trudno w kolejnych usługach transportowych i sprzedaży dopatrzyć się innowacyjności. Zdaniem Rady, patrząc całościowo na wniosek operacja może zostać oceniona jako innowacyjna tylko na terenie jednej gminy. Odnosząc się natomiast do stanowiska Zarządu Województwa Opolskiego, Rada stwierdziła, że dokonała oceny spornego kryterium zgodnie z jego opisem zawartym w ogłoszeniu o naborze, a dokonana analiza struktury kosztów nie była "dołożeniem" dodatkowego kryterium. Podstawą takiej a nie innej oceny w tym kryterium był opis planowanej do realizacji działalności, zaś analiza kosztów była według członków Rady jedynie dodatkowym argumentem, która być może została niezręcznie ujęta, ale dotyczyła całościowej ocenę planowanej do realizacji inwestycji. Poza tym Rada nie dokonywała analizy kosztów, ale wyciągnęła logiczny wniosek, że brak konkretnych działań znajdujących odzwierciedlenie w zakresie rzeczowo-finansowym operacji nie potwierdza deklaracji wnioskodawcy na temat prowadzenia utylizacji odpadów na pellet. Pismem z dnia 13 lipca 2018 r., którego załącznik stanowiła ww. uchwała Rady decyzyjnej, Stowarzyszenie zawiadomiło skarżącego, że podtrzymuje dotychczasową ocenę operacji zawartą w uchwałach z dnia 10 kwietnia i 8 maja 2018 r. W skardze na uchwałę Rady decyzyjnej Stowarzyszenia z dnia 3 lipca 2018 r. A. C. zarzucił organowi naruszenie: - zasad przejrzystości i rzetelności w procedurze wyboru projektów do dofinansowania, określonych w przepisie art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez przyjęcie nowej interpretacji kryterium "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne" oraz podanie jej do wiadomości już po zakończeniu naboru projektów w terminie, w którym komisja konkursowa mogła zapoznać się z treścią wniosków i w sposób uniemożliwiający skarżącemu ustosunkowanie się do jej treści; - zasady równego traktowania wnioskodawców w procedurze wyboru projektów do dofinansowania, określonej w przepisie art. 37 i art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej poprzez umożliwienie ustosunkowania się do wybranego kryterium tylko wybranym wnioskodawcom (ustosunkowanie się polegało de facto na merytorycznym uzupełnieniu wniosku); - przepisów art. 50 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 24 i art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, późn. zm.) poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie skutkujące wyłączeniem osoby oceniającej wnioski tylko z części postępowania obejmującej ocenę konkretnego wniosku, a nie z całości postępowania, a więc także w zakresie pozostałych wniosków. Działanie to naruszało ponadto zasadę bezstronności, określoną w przepisie art. 37 ustawy wdrożeniowej i skutkowało subiektywną oceną wniosków. Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik postępowania oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Radę decyzyjną Stowarzyszenia. Skarżący domagał się też zwrotu kosztów postępowania. W motywach skargi podniósł, że już po złożeniu wniosków Rada decyzyjna Stowarzyszenia przyjęła nową - nieznaną dotychczas - interpretację kryteriów stosowanych w ramach postępowania dotyczącego dofinansowania. Potwierdza to protokół posiedzenia Rady z dnia 10 kwietnia 2018 r., które odbyło się po upływie terminu na złożenie wniosków. W punkcie 5 tego protokołu stwierdzono, że należy ponownie przedyskutować zasady interpretowania powyższych kryteriów, a jednym z nich było "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne", czyli kryterium, w którym nie przyznano skarżącemu maksymalnej ilości punktów (kryterium objęte protestem). Zdaniem wnioskodawcy, nie zrealizowano obowiązku wynikającego z zasady przejrzystości, polegającego na udzieleniu możliwej do uwzględnienia przez wnioskodawców powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Naruszono również zasadę rzetelności, wymagającą stanowienia jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów i zgodności postępowania z ustanowionymi w danym trybie regułami. W toku postępowania o udzielenie dofinansowania przyjęto bowiem nową interpretację reguł. Nastąpiło to w sposób sprzeczny z ustalonym wcześniej i podanym do wiadomości procesem zmiany kryteriów, określonym w Procedurze ustalania lub zmiany kryteriów wyboru operacji oraz kryteriów wyboru grantobiorców stosowanych w ramach wdrażania LSR przez Stowarzyszenie, zamieszczonym na stronie internetowej. Ponadto nastąpiło to w czasie, gdy podmiot udzielający dofinansowania mógł już zapoznać się z treścią poszczególnych wniosków. W opinii skarżącego, naruszono także zasadę równego traktowania wnioskodawców w procedurze wyboru projektów do dofinansowania, określoną w przepisie art. 37 ustawy wdrożeniowej, w zakresie kryterium "Innowacyjność". Uzasadnienie do uchwały potwierdza, że Rada wyłączyła jednoznacznie możliwość odpowiedzenia na niezrozumiałe, bądź niewystarczająco sprecyzowane we wniosku informacje związane z tym kryterium. Umożliwiła to natomiast - a w niektórych przypadkach nawet nakazała - innym wnioskodawcom, co potwierdza protokół z posiedzenia Rady z dnia 10 kwietnia 2018 r. Następnie skarżący wywodził, że w postępowaniu, w którym została podjęta zaskarżona uchwała wzięły udział osoby podlegające wyłączeniu od udziału w całości postępowania, a nie - jak błędnie przyjęła Rada - wyłączeniu od udziału tylko w części postępowania, tj. w zakresie rozpatrzenia wniosku dotyczącego osoby z nimi związanej. Sytuacja ta wystąpiła w dwóch podanych przez skarżącego przypadkach, opisanych w protokole posiedzenia Rady z dnia 10 kwietnia 2018 r. Powyższe świadczy o naruszeniu zasady bezstronności. W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenie domagało się oddalenia skargi i wniosło o przeprowadzenie dowodów z dołączonych pism. W pierwszej kolejności przypomniało, na jakich zasadach powinna odbywać się ocena operacji wnioskodawców. W tym zakresie zwróciło uwagę na odrębność ustawy o rozwoju lokalnym od ustawy wdrożeniowej. Na tej podstawie wywodziło, że mechanizm i procedura wsparcia przewidziane w pierwszej z ustaw jedynie w pewnym zakresie "korzystają" z ustawy drugiej i nie obejmują wszystkich jej przepisów, w tym art. 37, art. 45 ust. 3, czy art. 50, stąd nie można mówić o ich naruszeniu. Dalej organ podniósł, że skarżący polemizuje z pierwszą oceną z dnia 10 kwietnia 2018 r., a nie z oceną stanowiącą przedmiot zaskarżenia. Odnosząc się do zarzutu nieprzejrzystej i nierzetelnej oceny w zakresie pierwszego kryterium oraz nierównego traktowania poprzez zaniechanie wezwania skarżącego do złożenia uzupełnień lub wyjaśnień, Stowarzyszenie podkreśliło, że wprawdzie Rada w sposób jednoznaczny przesądziła, że dopiero przekroczenie 80% wydatków pozwoliłoby uznać wydatki na ochronę środowiska za kluczowe, to nie był to jedyny argument, który zadecydował o nieprzyznaniu maksymalnej liczby punktów. Rada uznała bowiem, że głównym celem operacji nie była ochrona środowiska, ale rozwój firmy przy wykorzystaniu niewystarczająco udokumentowanych i uzasadnionych rozwiązań prośrodowiskowych. Odnośnie do kryterium "Innowacyjność" Stowarzyszenie dowodziło, że brak jednomyślności jej członków przy ocenie operacji, a przez to uśrednienie wyników, był dopuszczalny, ponieważ stanowisko Rady zostało wyczerpująco uzasadnione i znajdowało oparcie w treści wniosku oraz w brzmieniu kryterium. Członkowie Rady, którzy nie przyznali maksymalnej liczby punktów doszli bowiem do wniosku, że nie ma podstaw do uznania na podstawie informacji zawartych we wniosku, iż skarżący będzie produkował pellet. Wnioskodawca nie przewidział bowiem na ten cel żadnych wydatków. Poza tym członkowie uznali, że skarżący będzie jedynie przewoził odpady. Natomiast zakupiony pellet będzie sprzedawał, co nie jest innowacyjne na obszarze objętym LSR. W zakresie niewezwania skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień Stowarzyszenie stwierdziło, że informacje podane przez skarżącego były wystarczające do oceny zgodności operacji z LSR i nie budziły wątpliwości. Natomiast procedura opisana w art. 21 ustawy o rozwoju lokalnym nie służy uzupełnianiu dokumentacji i nie otwiera wnioskodawcy możliwości udowadniania, po zakończeniu naboru, że jego operacja spełnia poszczególne kryteria oceny. Odnosząc się zaś do zarzutu związanego z brakiem wyłączenia członków Rady, Stowarzyszenie wskazało, że Rada nie jest zobligowana do stosowania art. 50 ustawy wdrożeniowej, a w związku z tym nie wiążą jej reguły wyłączeń z oceny określone w K.p.a. Natomiast na etapie ponownej oceny wyłączeniu powinny podlegać jedynie osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu, a taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła. Z kolei wśród przepisów K.p.a., które ustawa o rozwoju lokalnym nakazuje "odpowiednio" stosować przy rozpatrywaniu protestu i przy ponownej ocenie projektu, nie ma regulacji nakazujących członkom Rady wyłączyć się z oceny wszystkich wniosków, jeżeli wobec danej osoby zachodzą przesłanki braku bezstronności w ocenie tylko jednego projektu. Na rozprawie sądowej w dniu 30 października 2018 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał zarzuty skargi i wywody w niej zawarte, ponawiając sprzeciw wobec nieobiektywnego potraktowania wniosku w zakresie zakwestionowanych kryteriów. Prezes Stowarzyszenia przedstawił stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę, akcentując, że kwestionowane posiedzenie rady decyzyjnej nie określiło nowej treści kryterium związanego z ochroną środowiska, lecz było to doprecyzowanie. Zwrócił uwagę, że Rada przypominała sobie wcześniej ustalone zasady, a organizowane co roku warsztaty są realizacją wytycznych Ministra Rolnictwa nr 4/2017. Na rozprawie Sąd oddalił wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z dokumentów wymienionych w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, która w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) jest dokonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową, i stosują środki określone w tych przepisach, co wynika z art. 3 § 3 P.p.s.a. Taką regulację szczególną stanowi przepis art. 61 ust. 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, zwanej nadal ustawą wdrożeniową, który znajduje odpowiednie zastosowanie w niniejszej sprawie z mocy art. 22 ust. 8 ustawy o rozwoju lokalnym. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Odnotowania wymaga, że ustawa ta nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej niż przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Wskazać również trzeba, że stosownie do art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że ocena projektu złożonego przez skarżącego w zakresie kryterium "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne" przeprowadzona została w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem ponownej oceny operacji objętej wnioskiem o przyznanie pomocy nr [...] przez Radę decyzyjną Stowarzyszenia stanowią odpowiednie przepisy prawa powszechnie obowiązującego łącznie z postanowieniami systemu realizacji programu. Stosownie do powyższego odnotować należy, że postępowanie w przedmiotowej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy ustawy wdrożeniowej, ustawy o rozwoju lokalnym oraz akty składające się na system realizacji programu operacyjnego, w tym m.in. Regulamin Rady decyzyjnej Stowarzyszenia, Procedurę przeprowadzania wyboru wniosków składanych przez podmioty inne niż LGD Stowarzyszenie Euro-Country oraz tzw. projektów własnych w drodze otwartego konkursu, jak również Lokalne kryteria wyboru operacji Stowarzyszenia. W kwestii zakresu i kryteriów oceny sądowej wyjaśnić dodatkowo przyjdzie, że w myśl art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej, który ma odpowiednie zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, z mocy art. 22 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym, podstawą wniesienia protestu mogą być zarzuty dotyczące kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza lub też zarzuty o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Są to dwie niezależne podstawy zaskarżenia, zatem organ rozpoznający protest nie może wyjść poza treść środka zaskarżenia, podobnie jak i sąd rozpoznający skargę na rozstrzygnięcie organu. Złożenie protestu uprawnia więc do kontroli oceny projektu w zakresie w nim wskazanym (por. wyroki NSA: z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 357/17 i z dnia 5 września 2017 r., sygn. akt II GSK 2485/17, wszystkie orzeczenia powołane w uzasadnieniu dostępnie są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe ma bezpośrednie przełożenie na rozpoznanie skargi w niniejszej sprawie. Skarżący swój protest z dnia 30 kwietnia 2018 r. oparł bowiem wyłącznie na pierwszej z wymienionych przesłanek. Stwierdził wyraźnie, że nie zgadza się z oceną Stowarzyszenia w zakresie dwóch kryteriów: "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne" i "Innowacyjność". Natomiast w skardze podniesione zostały także zarzuty proceduralne dotyczące wyłączenia członków Rady. W tej sytuacji Sąd, żeby nie wykroczyć poza granice uprawnionego rozpoznania sprawy, nie będzie odnosić się do tych zarzutów, jako nieobjętych protestem. Kontynuując rozważania wskazania nadto wymaga, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13). Zgodnie bowiem z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W tym miejscu od razu należy podkreślić, że wbrew stanowisku Stowarzyszenia, zasady ujęte w tym przepisie miały zastosowanie w niniejszej sprawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym trafnie przyjmuje się, że ustawa o rozwoju lokalnym nie jest aktem wyczerpującym i kompletnym w celu prawidłowego przeprowadzenia konkursu w ramach danego naboru. Dlatego też na mocy art. 30a ustawy wdrożeniowej - art. 37 tej ustawy znajduje pełne zastosowanie w sprawach rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (por. wyrok NSA z dnia 1 września 2017 r., sygn. akt II GSK 2454/17; wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 1072/17). Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania zgodnie z regułami określonymi w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej jest - w pierwszej kolejności - określenie w jednoznaczny i jasny sposób warunków oraz zasad postępowania w przedmiocie wyboru projektów. W szczególności kryteria wyboru powinny być precyzyjne i niewątpliwe, a pojęcia określające kryteria, w przypadku ich niejednoznaczności, należy zdefiniować tak, aby wyłączyć dowolność organu przy dokonywaniu oceny. Zasady wynikające z komentowanego art. 37 mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, formułując wobec właściwej instytucji przeprowadzającej wybór projektów do dofinansowania obowiązek oczywistego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Z kolei wymogi stawiane wnioskującym o udzielenie wsparcia, jeżeli na podstawie oceny ich spełnienia miałoby to skutkować negatywnymi konsekwencjami, muszą być formułowane w sposób jednoznaczny, jasny i precyzyjny. Chodzi więc o to, aby nie pozostawiano żadnych wątpliwości odnośnie do przyjmowanych w danym postępowaniu konkursowym kryteriów oceny projektów oraz oceny ich spełniania, które powinny być znane wnioskodawcom i w odpowiedni sposób im notyfikowane. Powyższe ma tę konsekwencję, że służy gwarantowaniu pewności i stałości obowiązywania kryteriów oceny, a w konsekwencji wyboru projektów do dofinansowania i eliminowaniu w tym zakresie jakichkolwiek domniemań stwarzających ryzyko zaistnienia pola dla jakiejkolwiek dowolności - gdy chodzi o stosowane kryteria oceny projektów - niweczącej przywołane powyżej zasady, a mianowicie zasady przejrzystości i rzetelności wyboru projektów oraz zasadę równego dostępu wnioskodawców do informacji o warunkach wyboru projektów (por. wskazany już wyżej wyrok NSA o sygn. akt II GSK 2454/17). Składając protest w niniejszej sprawie, a następnie skargę do Sądu, skarżący podniósł zarzuty dotyczące kryterium wyboru projektu "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne" i dokonanej na podstawie tego kryterium wadliwej oceny organu wnioskowanej przez niego operacji. Zarzucił naruszenie zasad wynikających z art. 37 ustawy wdrożeniowej w związku z przyjęciem przez Radę nowej interpretacji ww. kryterium po zakończeniu naboru oraz zakwestionował brak przyznania maksymalnej liczby punktów. Analizując uzasadnienie oceny projektu pod kątem spełnienia tego kryterium, Sąd doszedł do przekonania, że Rada decyzyjna Stowarzyszenia naruszyła określone w art. 37 ustawy wdrożeniowej zasady przejrzystości oraz rzetelności wyboru projektów. Sąd podziela zarzuty strony skarżącej, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały uchybienia, które wpłynęły na ocenę wnioskowanej operacji i miały istotny wpływ na jej wynik. W tym miejscu zaakcentować trzeba, że wybór operacji w tej sprawie dokonywany jest na podstawie i w granicach kryteriów wyboru, które zostały opracowane przez Stowarzyszenie (LGD) i udostępnione - co należy podkreślić - wraz z ogłoszeniem o naborze wniosków. W pierwszej kolejności dostrzec trzeba, że Rada decyzyjna Stowarzyszenia na posiedzeniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. nadała spornemu kryterium inną nazwę niż ta, która została określona w Lokalnych kryteriach wyboru pod Lp. 3, tj. "Wpływ projektu na ochronę środowiska naturalnego na terenie LGD". Zgodnie z opisem tego kryterium preferuje się operacje/projekty, w których zastosowano rozwiązania sprzyjające ochronie środowiska lub klimatu (np. pompy ciepła, solary, oczyszczalnie ścieków). Operacja może natomiast otrzymać maksymalnie 2 pkt, gdy kluczowe planowane wydatki w ramach operacji dotyczą wprowadzenia rozwiązań pozytywnie wpływających na stan środowiska naturalnego, głównym celem operacji jest poprawa środowiska naturalnego na terenie LGD. W kontrolowanej sprawie nie można jednak pominąć tak istotnej okoliczności jak to, że sposób rozumienia powyższego kryterium oraz nowe jego uzasadnienie (opis) zostały wypracowane dopiero na posiedzeniu Rady decyzyjnej Stowarzyszenia w dniu 10 kwietnia 2018 r. W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenie umniejsza rangę ustaleń dokonanych na posiedzeniu, podczas gdy w rzeczywistości miały one determinujące znaczenie, zwłaszcza gdy zważyć, że zostały w całości przeniesione do uzasadnienia oceny projektu skarżącego i skutkowały brakiem przyznania w ramach kwestionowanego kryterium maksymalnej liczby punktów. Poza tym, niezapoznanie wnioskodawców ubiegających się o pomoc z przyjętą przez Radę interpretacją tego kryterium, przed złożeniem przez nich wniosków, niewątpliwie świadczy o naruszeniu zasady przejrzystości. W realiach niniejszej sprawy nie sposób też nie zauważyć, że sami członkowie Rady mieli wątpliwości co do interpretacji spornego kryterium. Z pewnością świadczy to o naruszeniu zasady przejrzystości wobec ustanowienia niejasnych i niezrozumiałych kryteriów, trudnych do zastosowania nawet przez samych członków Rady decyzyjnej. Ten stan rzeczy nie powinien działać na niekorzyść wnioskodawcy. Na zasadzie art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej, nie może bowiem dojść do pogorszenia sytuacji wnioskodawcy projektu w przypadku obiektywnej niejasności co do treści kryterium, którego dotyczy projekt. Każda właściwa instytucja zobowiązana jest do przeprowadzenia wyboru projektów w sposób przejrzysty, a nieścisłości należy interpretować ścieśniająco. W rozpoznawanej sprawie uznać natomiast trzeba, że właściwy organ Stowarzyszenia w ramach oceny spornego kryterium, po pierwsze dokonał zmiany nazwy kryterium, a po drugie przekroczył granice interpretacyjne kryterium "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne" przez wprowadzenie jego opisu i uzasadnienia, jakie zostały przyjęte na posiedzeniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. Dlatego Sąd stwierdził, że doszło do naruszenia zasady przejrzystości i rzetelności, tj. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W przekonaniu Sądu, wyjaśnienie wątpliwości w zakresie omawianego kryterium dopiero na posiedzeniu Rady należy również traktować jako naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Natomiast dostrzeżone przez Sąd naruszenie było tego rodzaju, że miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem brak przyznania maksymalnej ilości punktów odnośnie do spornego kryterium poprzez subiektywną jego interpretację przez Radę ma bezpośrednie przełożenie na możliwość otrzymania dofinansowania. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie doszło natomiast do zarzucanego naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej w zakresie oceny operacji w ramach kryterium "Innowacyjność". Sporne kryterium zostało opisane wśród lokalnych kryteriów wyboru operacji, gdzie przyjęto, że innowacyjność jest rozumiana w szerokim zakresie jako wprowadzenie nowego produktu lub usługi, nowego procesu, nowej organizacji lub nowego rynku – na podstawie danych wskazanych w opisie we wniosku o przyznanie pomocy oraz weryfikacji przeprowadzonej przez członków Rady (m.in. na podstawie wydruków z CEIDG, wg zakresu prowadzonej działalności - przeważający kod PKD). W ramach tego kryterium ustalono też, że za jego spełnienie, operacja może otrzymać maksymalnie 2 pkt, które są przyznawane, gdy projekt jest innowacyjny na terenie całego obszaru LGD. W przypadku projektu innowacyjnego na terenie jednej gminy obszaru LGD przewidziano w ramach punktacji 1 punkt, a dla projektu, który nie jest innowacyjny 0 punktów. Sporne kryterium nie zostało ustalone sprzecznie z zasadami wynikającymi z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Sformułowane zostało ono w sposób jednoznaczny. Określa zasady oceny dokonywanej na jego podstawie i zasady przyznawanej punktacji. Stwierdzić ponadto trzeba, że dokonując oceny wniosku skarżącego w ramach kryterium "Innowacyjność", właściwy organ Stowarzyszenia nie przekroczył granic interpretacyjnych wyznaczonych opisem uszczegóławiającym sporne kryterium i dokonał oceny w sposób rzetelny i bezstronny. Z danych zamieszczonych w opisie wniosku, które stanowiły podstawę dokonanej oceny wynika, że innowacyjność operacji polega na wprowadzeniu na obszarze objętym LGD utylizacji odpadów drewnopochodnych na produkt (pellet) oferowany w sprzedaży jako produkt opałowy oraz stworzenie centrum ogrodniczego oferującego różne produkty. Zgodnie z ustalonymi zasadami, Rada Decyzyjna Stowarzyszenia oceniając ponownie projekt dokonała uprawnionej weryfikacji w granicach spornego kryterium. Treść bazy CEIDG i kody PKD miały tylko pomocnicze znaczenie przy weryfikacji omawianego kryterium, a nie jak przyjmuje skarżący znaczenie zasadnicze. W świetle opisu kryterium "Innowacyjność", w którym wydruki z CEIDG oraz kody PKD wskazano jako dopuszczalną (aczkolwiek nie jedyną) podstawę weryfikacji, uznać należy, że dokonana w sprawie ocena mieściła się w ustalonych granicach podstaw oceny kryterium. Podkreślić też należy, że stronie skarżącej w zakresie kryterium "Innowacyjność", mimo wszystko przyznano 1,82 pkt. Punktacja była wynikiem niejednomyślności członków Rady Decyzyjnej Stowarzyszenia i ustalenia jej - zgodnie z § 26 pkt 7 Regulaminu Rady, w wyniku zsumowania ocen punktowych członków Rady i podzielenia sumy punktów przez liczbę ważnie dodanych głosów. Taka procedura nie była sprzeczna z przyjętymi wcześniej zasadami punktacji. Innowacyjność oceniona została w szerokim zakresie uwzględniającym wyrażone w opisie planowanej inwestycji okoliczności. Podzielono tym samym przekonanie skarżącego o innowacyjności proponowanych przez nią usług. Notabene zgodnie ze "Słownikiem wyrazów obcych" Wyd. PWN W-wa 2002 str. 476, "innowacja" to nowość, nowatorstwo, wprowadzenie czegoś nowego. W potocznym rozumieniu tego pojęcia propozycja strony nie jest innowacją. Niemniej sporne kryterium w ramach ocenianego naboru zostało zdaniem Rady decyzyjnej spełnione, a sąd administracyjny nie rozpoznaje sprawy merytorycznie jako kolejna instancja administracyjna, tylko ocenia legalność działania organu. Poza tym Sąd w granicach art. 134 § 2 P.p.s.a. nie mógł wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej i przyjąć wbrew konkluzji organu, że projekt nie jest innowacyjny, co oznaczałoby odjęcie punktów przyznanych za to kryterium. Ponadto powołane wyżej przepisy ustawy wdrożeniowej wyłączają możliwość jakiejkolwiek oceny innych wniosków, złożonych równocześnie z wnioskiem strony i to nawet w sytuacji, gdyby już lektura uchwały Rady decyzyjnej wskazywała na oczywisty brak spełnienia jakiegokolwiek kryterium, w tym innowacyjności, przez innych wnioskodawców, którzy mimo to otrzymali dofinansowanie. W tym zakresie okoliczności opisane przez stronę w skardze odnoszące się do innych wnioskodawców pozostały w tej sprawie poza kontrolą Sądu. Jedyną formą sprawdzenia prawidłowości tamtych czynności Stowarzyszenia może być kontrola ze strony Zarządu Województwa Opolskiego. Reasumując Sąd stwierdził, że kontrolowana ocena odnosząca się do spełnienia kryterium "Innowacyjność" została dokonana prawidłowo i nie naruszała zasad z art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Jej legalności nie mogła przy tym podważać w żaden sposób argumentacja skargi, odnosząca się do innych wniosków o dofinansowanie. W granicach niniejszej sprawy kontrola dotyczyła bowiem wyłącznie oceny wniosku strony skarżącej. Natomiast powtórzyć przyjdzie, że z naruszeniem prawa, tj. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej przeprowadzona została ocena operacji wnioskowanej przez skarżącego w ramach kryterium "Projekt zakłada działania związane z ochroną środowiska lub działania pro klimatyczne". Wskazane powyżej nieprawidłowości w zakresie oceny projektu były przy tym tego rodzaju, że miały istotny wpływ na wynik sprawy. Wnioskowana przez skarżącego operacja nie została bowiem oceniona zgodnie z opisem i nazwą kryterium zawartym w Lokalnych kryteriach wyboru. Przeprowadzenie natomiast rzetelnej, a nie dowolnej interpretacji tego kryterium, zdaniem Sądu, dawałaby możliwość otrzymania dofinansowania. Omawiane kryterium jest bowiem punktowane, co ma wpływ na pozycję, jaką operacja zajmie na liście rankingowej. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł - na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej - jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, zawarte w punkcie 2 wyroku, podjęte zostało na zasadzie art. 200 P.p.s.a. Na wysokość tych kosztów składa się uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z treści uzasadnienia niniejszego wyroku i sprowadzają się do dokonania ponownej oceny operacji skarżącego w zakresie spornego kryterium, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 37 ustawy wdrożeniowej. Sąd oddalił natomiast wniosek dowodowy Stowarzyszenia, zawarty w odpowiedzi na skargę, ponieważ wskazywane dokumenty stanowiły część akt administracyjnych sprawy. Natomiast zgodnie z art. 133 P.p.s.a. sąd orzeka na podstawie akt sprawy, co oznacza, że przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola obejmowała również wnioskowane przez organ dowody.