II SA/Op 424/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Kietrzu z dnia 23 lutego 2017 r. Nr XXXI/291/2017 w przedmiocie włączenie szkół do zespołu szkolno-przedszkolnego postanawia: umorzyć postępowanie. Wojewoda Opolski, działając na podstawie art.93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446 z późn. zm.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Kietrzu z dnia 23 lutego 2017 r., Nr XXXI/291/2017, w sprawie przyjęcia zamiaru włączenia do Zespołu Szkolno-Przedszkolnego wskazanych Szkół – z powodu istotnego naruszenia prawa. W przedmiotowej uchwale w § 1 Rada Miejska w Kietrzu postanowiła, że zamierza się z dniem 31 sierpnia 2017 r. włączyć do Zespołu Szkolno-Przedszkolnego przy ul. Głowackiego w Kietrzu, Szkoły funkcjonujące przy ul. Kościuszki tj.: 1) Liceum Ogólnokształcące im. C.K. Norwida 2) Liceum dla Dorosłych 3) Publiczne Gimnazjum im. T. Kościuszki 4) Zasadnicza Szkoła Zawodowa, docelowo Branżowa. Jednocześnie w akcie tym zobowiązano Burmistrza Kietrza do wystąpienia do Opolskiego Kuratora Oświaty z wnioskiem o wydanie opinii w sprawie włączenia Publicznego Gimnazjum im. T. Kościuszki do Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Kietrzu orz do dokonania czynności niezbędnych do przeprowadzenia procedury włączenia gimnazjum do zespołu, w szczególności do zawiadomienia o zamiarze włączenia gimnazjum rodziców uczniów gimnazjum i Opolskiego Kuratora Oświaty. Wykonanie uchwały powierzono Burmistrzowi Kietrza (§ 3), uchwała wchodziła w życie z dniem podjęcia (§ 4). W odpowiedz na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że Rada Miejska w Kietrzu na sesji nadzwyczajnej w dniu 4 sierpnia 2017 r. uchyliła skarżoną uchwałę, a wraz z nią także uchwałę Nr XXXI/290/2017, z dnia 23 lutego 2017 r. w sprawie rozwiązania szkół. W piśmie procesowym z dnia 5 września 2017 r. organ wyjaśnił, że w okresie obowiązywania zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych, gdyż miała ona wejść w życie dopiero z dniem 1 września 2017 r. Do ww. pisma dołączono, podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 62 ust. 5, art 5c pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. poz. 1943 z póź. zm.) uchwałę Rady Miejskiej w Kietrzu z dnia 4 sierpnia 2017 r., Nr XXXIX/342/2017 w sprawie uchylenia uchwały Rady Miejskiej w Kietrzu Nr XXXI/291/2017 z dnia 23 lutego 2017 r. w sprawie zamiaru włączenia do Zespołu Szkolno-Przedszkolnego wskazanych Szkół. W uchwale z dnia 4 sierpnia 2017 r. Nr XXXIX/342/20017, Rada Miejska w Kietrzu postanowiła o uchyleniu w całości uchwały Nr XXXI/291/2017 z dnia 23 lutego 2017 r. w sprawie zamiaru włączenia do Zespołu Szkolno-Przedszkolnego wskazanych Szkół (§ 1), wykonanie uchwały powierzono Burmistrzowi Kietrza oraz przyjęto, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego, na skutek m.in. uchylenia tego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791). Następuje to w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że organ którego działanie lub czynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na tle tego przepisu w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości, że ma on charakter kompetencyjny, dający organowi szczególne uprawnienie w ramach toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego do podjęcia rozstrzygnięcia uwzględniającego skargę zgodnie z jej żądaniem przy zastosowaniu rodzajów rozstrzygnięć podejmowanych przed sąd administracyjny w razie uwzględnienia skargi (art. 145-150 P.p.s.a.). Przesłankami jego zastosowania przez organ są: uwzględnienie skargi w całości oraz zachowanie terminu (do dnia rozpoczęcia rozprawy). Przepis ten odnosi się do wszystkich działań lub bezczynności, o których mowa w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2014 r., II OSK 2377/14, dostępny na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dotyczy więc uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, niebędących aktami prawa miejscowego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a.). Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Uchwała Nr XXXI/290/2017 Rady Miejskiej w Kietrzu, będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, została wyeliminowana z obrotu prawnego w całości. Na sesji w dniu 4 sierpnia 2017 r. Rada Miejska podjęła bowiem uchwałę Nr XXXIX/342/2017, uchylającą zaskarżoną uchwałę. Ponadto, jak wynika z oświadczenia złożonego przez Przewodniczącego Rady Miejskiej w Kietrzu, zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych, nie była podstawą wydania jakiegokolwiek rozstrzygnięcia, bowiem miała wejść w życie dopiero z dniem 1 września 2017 r., a więc po dniu jej uchylenia. W tej sytuacji brak jest przedmiotu zaskarżenia, a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wobec tego wyeliminowanie z obrotu prawnego uchwały i jej zmiana w zaskarżonej części, stanowi przesłankę umorzenia postępowania, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.