II SA/Op 425/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz - spr. Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant St. inspektor sądowy Grażyna Jankowska-Stykała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia 29 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez A. D. (dalej zwanego również skarżącym) jest decyzja Rektora Uniwersytetu Opolskiego (dalej w skrócie: Rektor) z dnia 29 maja 2017 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu Opolskiego z dnia 7 kwietnia 2017 r., nr [...], w sprawie skreślenia skarżącego z listy studentów. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją Komisji Rekrutacyjnej U.O. z dnia 7 września 2016 r., A. D. został przyjęty na I rok studiów stacjonarnych [...] na kierunku [...] Uniwersytetu Opolskiego w roku akademickim 2016/2017. W dniu 30 września 2016 r. skarżący złożył ślubowanie, a w konsekwencji odebrał indeks. Wnioskiem z dnia 27 lutego 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do przystąpienia do wszystkich egzaminów, których zdanie wymagane było w semestrze zimowym. Swoją prośbę uzasadnił stanem zdrowia. W załączeniu do pisma przedłożył dokumentację medyczną z okresu od dnia 28 lutego 2013 r. do dnia 7 stycznia 2017 r. W dniu 28 lutego 2017 r. Prodziekan ds. kształcenia i studentów Wydziału [...] UO nie wyraziła skarżącemu zgody na przywrócenie prawa przystąpienia do egzaminu z powodu uchybienia przez niego terminowi do złożenia wniosku. Pismem z dnia 3 marca 2017 r. Dziekan ds. kształcenia i studentów Wydziału [...] Uniwersytetu Opolskiego, na podstawie art. 61 § 4 K.p.a, zawiadomiła skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie skreślenia z listy studentów z powodu "nieuzyskania zaliczenia semestru". Jednocześnie organ pouczył skarżącego o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 i art. 73 K.p.a. Zawiadomienie to zostało odebrane osobiście przez skarżącego w dniu 20 marca 2017 r. pod adresem wskazanym jako adres do doręczeń. Pismem z dnia 27 marca 2017 r. skarżący wniósł odwołanie, podnosząc, że decyzja z dnia 28 lutego 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do przystąpienia do egzaminów łamie zasady sprawiedliwości i współżycia społecznego. Wskazał również, że oczekuje rzetelnej informacji w zakresie przebiegu postępowania dotyczącego skreślenia z listy studentów. Pismem z dnia 31 marca 2017 r. Prodziekan ds. kształcenia i studentów Wydziału [...] Uniwersytetu Opolskiego wyjaśniła skarżącemu, że procedura skreślenia z listy studentów jest regulowana przepisami Regulaminu studiów Uniwersytetu Opolskiego, w szczególności uchwałą z dnia 26 marca 2015 r., nr 91/2012-2016 oraz przepisami K.p.a. Organ zacytował treść § 14 ust. 2 tego Regulaminu zaznaczając, że wobec skarżącego zostało wszczęte postępowanie, ponieważ zaistniały przesłanki prowadzące do wydania decyzji o skreśleniu z listy studentów. Prodziekan podkreśliła, że skarżący otrzymał zawiadomienie informujące o tym fakcie i jako strona postępowania może składać wyjaśnienia w celu zaprezentowania swojej sytuacji. Decyzją z dnia 5 kwietnia 2017 r., nr [...], Prorektor ds. kształcenia i studentów UO, na podstawie § 10 ust. 9 pkt c Regulaminu Studiów UO, negatywnie rozpatrzył wniosek skarżącego z dnia 27 lutego 2017 r. o przywrócenie terminu do wszystkich egzaminów w sesji zimowej. Organ wyjaśnił, że podanie skarżącego zostało wniesione w dniu 27 lutego 2017 r., natomiast regulaminowy termin na złożenie podania upływał z dniem 24 lutego 2017 r. Organ wskazał również, że termin do złożenia podania o przywrócenie terminu jest terminem prawa materialnego i nie ulega on przywróceniu ex lege. Kolejną decyzją z dnia 7 kwietnia 2017 r., nr [...], Dziekan Wydziału [...] UO skreślił skarżącego z listy studentów I semestru studiów stacjonarnych, [...][...] w roku akademickim 2016/2017, z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz.1365 z późn. zm. [na dzień orzekania przez organ odwoławczy: Dz. U. z 2016 r. poz. 1842, z późn. zm.]), zwanej dalej ustawą oraz Regulaminu studiów Uniwersytetu Opolskiego z dnia 1 października 2015 r. W odwołaniu od decyzji skarżący zażądał przywrócenia mu terminu do zdawania egzaminów lub dopuszczenia do egzaminów komisyjnych w celu zaliczenia I semestru. Skarżący wskazał, że z przyczyn obiektywnych i niezależnych od niego oraz przewlekłych chorób nie miał możliwości przystąpienia do sesji egzaminacyjnej w regulaminowym terminie. Rektor, decyzją z dnia 29 maja 2017 r., nr [...], na podstawie art. 190 ust. 2 pkt 2 i art. 207 ust. 1 ustawy w związku z postanowieniem § 15 ust. 2 pkt 2 lit. b Regulaminu Studiów uchwalonego uchwałą Senatu Uniwersytetu Opolskiego z dnia 26 marca 2015 r., nr 9/2012-2016 i art. 104 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu decyzji Rektor opisał przebieg postępowania, a następnie stwierdził, że skarżący w odwołaniu nie przedstawił dowodów, które organ mógłby uwzględnić i uchylić decyzję. Rektor wyjaśnił, że zgodnie z programem studiów uchwalonym przez Wydział [...] na I semestrze studiów strona miała obowiązek zaliczenia m.in. następujących przedmiotów: [...], [...], [...], Przysposobienie biblioteczne, Bezpieczeństwo i higiena pracy. Skoro natomiast skarżący we wskazanym terminie nie uzyskał pozytywnych ocen z wymienionych przedmiotów, to niemożliwe jest zaliczenie I semestru studiów. Tym samym zaistniały podstawy prawne i faktyczne do skreślenia skarżącego z listy studentów. Dodatkowo organ podniósł, że w interesie społecznym jest terminowe zaliczanie i rozliczanie etapu nauki przez studentów. W skardze na powyższą decyzję A. D. wniósł o nakazanie organowi ponownego rozpatrzenia sprawy i umożliwienia zdania egzaminów w celu zaliczenia I semestru studiów. W uzasadnieniu skargi skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu, że nie przedstawił żadnych dowodów. Zdaniem skarżącego, przedłożona przez niego dokumentacja medyczna potwierdza, że nie mógł przystąpić do egzaminów, do których był przygotowany. Na powyższą okoliczność skarżący wniósł o dołączenie tych dokumentów do akt lub przesłuchanie Rektora. Skarżący podniósł również, że w świetle art. 2 Konstytucji RP oraz zasad współżycia społecznego nieuprawnione jest stwierdzenie organu, iż w interesie społecznym leży terminowe zaliczenie egzaminów. Ponadto wskazał, że nie kwestionuje obowiązków wynikających z Regulaminu studiów, ale powyższe zasady przemawiają za dopuszczeniem go do sesji. W odpowiedzi na skargę, Rektor reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o oddalenie skargi. Odpowiadając na zarzuty skarżącego organ argumentował, że strona nie przystąpiła do żadnego egzaminu zaplanowanego w sesji zimowej, co skutkowało skreśleniem z listy studentów. Organ zwrócił uwagę, że skarżący - zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 10 § 1 K.p.a. - miał zapewniony czynny udział w całym postępowaniu, lecz nie przedłożył żadnych nowych dowodów w sprawie. Organ wyjaśnił też, że kwestia sytuacji zdrowotnej skarżącego była przedmiotem odrębnego postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia egzaminów. W tym zakresie, Rektor przypominał, że skarżący po terminie wniósł o przewrócenie prawa do przystąpienia do egzaminów, przy czym nie zwrócił się z wnioskiem o jego przywrócenie. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r., sygn. akt IV SO/Wr 42/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziów orzekających w WSA w Opolu oraz referendarzy sądowych. Na skutek zażalenia skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt I OZ 295/18, uchylił powyższe postanowienie i odrzucił wniosek A. D. o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu od orzekania w sprawie, jako niedopuszczalny. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Op 425/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów WSA w Opolu w osobach: Ewy Janowskiej, Krzysztofa Bogusza i Darii Sachanbińskiej. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Op 425/17, starszy referendarz sądowy w WSA w Opolu zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości (pkt 1) i ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu (pkt 2). W dniu 30 października 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. akt I OZ 1021/18, umorzył zainicjowane przez skarżącego postępowanie zażaleniowe na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Opolu o wezwaniu do uiszczenia wpisu, a postanowieniem o sygn. akt I OZ 1022/18 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Opolu z dnia 8 sierpnia 2018 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. akt I OPP 134/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A. D. na przewlekłość postępowania przed WSA w Opolu w niniejszej sprawie. Na rozprawie sądowej w dniu 20 grudnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego poparła skargę i wnioski w niej zawarte, wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Podniosła również, że organy prowadziły postępowanie z naruszeniem zasad wynikających z art. 7 i art. 77 K.p.a., w szczególności nie uwzględniły dowodów przedstawionych przez skarżącego, a obrazujących jego stan zdrowia ([...]) oraz złą sytuację materialną. Nie wyznaczyły też dodatkowego terminu na złożenie egzaminów. Ponadto pełnomocnik wskazała na naruszenie zasad z art. 70 ust. 4 Konstytucji RP, dotyczących prawa do nauki oraz prawa do pomocy finansowej w celu kontynuowania nauki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 P.p.s.a.), W razie braku podstaw do uwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonej decyzji, a także - z mocy art. 135 P.p.s.a. - decyzji organu pierwszej instancji wykazała, że decyzje te nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego przepisów prawa materialnego i procesowego. Przedstawienie przyczyn, jakie doprowadziły Sąd do takiej oceny, rozpocząć należy od przypomnienia, że przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie była decyzja o skreśleniu skarżącego z listy studentów Uniwersytetu Opolskiego I semestru studiów stacjonarnych, [...][...] w roku akademickim 2016/2017, z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru. Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji stanowiły przepisy cyt. już wyżej ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, nadal zwanej w skrócie ustawą oraz uchwały Senatu Uniwersytetu Opolskiego z dnia 26 marca 2015 r., nr 9/2012-2016, w sprawie zatwierdzenia "Regulaminu studiów Uniwersytetu Opolskiego", stanowiącego jej załącznik. W pierwszej kolejności należy wskazać, że podstawowe obowiązki studenta zostały określone w art. 189 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów. Student jest obowiązany w szczególności do: 1) uczestniczenia w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów; 2) składania egzaminów, odbywania praktyk i spełniania innych wymogów przewidzianych w planie studiów; 3) przestrzegania przepisów obowiązujących w uczelni (art. 189 ust. 2 ustawy). Wymienione wyżej obowiązki określone zostały również w § 17 Regulaminu studiów Uniwersytetu Opolskiego, który stosownie do art. 160 ust. 1 ustawy jest aktem określającym prawa i obowiązki studenta. W świetle powyższych przepisów nie ulega wątpliwości, że jednym z podstawowych obowiązków studenta jest zdawanie egzaminów przewidzianych w planie studiów. Z obowiązkiem tym koresponduje przesłanka uprawniająca do skreślenia z listy studentów określona w art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy, wedle którego w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów. Tożsamą regulację zawiera przepis § 15 ust. 2 pkt 2 lit. b Regulaminu studiów Uniwersytetu Opolskiego, który stanowi, że dziekan może podjąć decyzję o skreśleniu z listy studentów w przypadku nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie. Zauważyć również należy, że do decyzji podejmowanej w przedmiocie skreślenia z listy studentów stosownie do art. 207 ust. 1 ustawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 925/16 (wszystkie orzeczenia powołane w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreślił, że zapis art. 207 ust. 1 ustawy oznacza, że w postępowaniach prowadzonych przez szkoły wyższe odpowiednie stosowanie przepisów K.p.a. w sprawach skreślenia z listy studentów, ma zapewnić tylko minimum procedury, niezbędnej do załatwienia sprawy i zachowania uprawnień strony, przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej i przyjętych w niej zasad komunikowania o rozstrzygnięciach organów uczelni. W ramach tej odpowiedniości nie można oczekiwać, aby szkoła wyższa działała tak jak organ administracji publicznej, gdyż została powołana do zupełnie innych zadań, których zakres wynika z art. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. To oznacza, że analizując zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w dotyczącym studenta postępowaniu rozstrzyganym decyzją indywidualną Sąd musi uwzględniać specyfikę szkoły wyższej (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., SK 18/99, OTK 2000, nr 7, poz. 258). Innymi słowy, decyzje organów uczelni, w kontekście wyrażonej w art. 70 ust. 5 Konstytucji RP i potwierdzonej w art. 4 ust. 1 ustawy zasady autonomii szkół wyższych, nie muszą spełniać tak surowych kryteriów, jak decyzja organu administracji publicznej. Dlatego zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 7 i art. 77 K.p.a. należy uznać za nieusprawiedliwiony. Ze zgromadzonego przez organy materiału dowodowego sprawy wynika, że skarżący podjął studia na I roku studiów stacjonarnych [...] na kierunku [...] UO w Opolu, w roku akademickim 2016/2017. Nie budzą też wątpliwości Sądu ustalenia organu, że skarżący wbrew obowiązkom wynikającym z ustawy oraz Regulaminu studiów nie zaliczył egzaminów w semestrze zimowym w terminach określonych przez uczelnię, a wynikających z organizacji roku akademickiego 2016/2017 w Uniwersytecie Opolskim (27 stycznia 2017–9 luty 2017 - sesja egzaminacyjna, 13 luty 2017-24 luty 2017 - sesja poprawkowa). Ponadto Rektor w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił, że skarżący nie przystąpił do następujących egzaminów: [...], [...], [...], Przysposobienie biblioteczne, Bezpieczeństwo i higiena pracy. Z powyższych okoliczności bezspornie z wynika, że skarżący nie spełnił warunków do zaliczenia I semestru studiów. Skarżący nie przystąpił do żadnego z egzaminów, co zresztą sam przyznał, składając wniosek z dnia 27 lutego 2017 r. o przywrócenie prawa do przystąpienia do wszystkich egzaminów w sesji zimowej na roku I studiów [...]. W związku z tym, zasadnie uznały organy obu instancji, że spełniona została przesłanka określona w 190 ust. 2 pkt 2 ustawy, uprawniająca organ do skreślenia skarżącego z listy studentów. Prawidłowo też w podstawie prawnej kontrolowanych decyzji organy wskazały przepis § 15 ust. 2 pkt 2 lit. b Regulaminu studiów. Student, jako strona postępowania administracyjnego w sprawach wymienionych w art. 207 ust. 1 ustawy jest jednocześnie uczestnikiem zakładu administracyjnego, jakim jest uczelnia wyższa, przyjęcie go w poczet uczestników danej uczelni uwarunkowane jest m.in. złożeniem ślubowania, w którym kandydat na studenta przyrzeka w szczególności przestrzegać postanowień regulaminu studiów. Z tego względu podstawę prawną decyzji kierowanych do studentów stanowią nie tylko przepisy powszechnie obowiązujące, ale również wydane na podstawie delegacji ustawowych akty normatywne właściwych organów szkoły wyższej (por. powołany już wyżej wyrok NSA o sygn. akt I OSK 925/16). W niniejszej sprawie skarżący jako student niewątpliwie nie wywiązał się z obowiązków warunkujących zaliczenie I semestru, które określone zostały w Regulaminie studiów. W przekonaniu Sądu, w sprawie nie doszło również do naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Przepis ten wskazuje standardy, jakie powinno spełniać uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji administracyjnej, które jednak mogą znaleźć jedynie odpowiednie zastosowanie do decyzji wydawanych przez organy uczelni. Uzasadnienie decyzji o skreśleniu z listy studentów powinno odpowiadać dwóm kryteriom, a mianowicie pozwolić studentowi na obronę jego interesu prawnego, zaś sądowi administracyjnemu na przeprowadzenie skutecznej kontroli sądowoadministracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 14 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 2956/17). Niewątpliwie uzasadnienia ocenianych decyzji odpowiadają tym wymogom. Organy obu instancji wyjaśniły przyczyny skreślenia z listy studentów podając, że skarżący nie uzyskał zaliczenia egzaminów I semestru studiów. Przy czym organ odwoławczy uzupełniająco wskazał, do których egzaminów skarżący nie przystąpił. W decyzjach wskazano również prawidłowe podstawy prawne, które uprawniały organ do wydania decyzji w rozpatrywanym zakresie. W ocenie Sądu, skarżący miał też zapewniony czynny udział w postępowaniu i był informowany o każdej podejmowanej przez organy czynności. Skarżący został skutecznie zawiadomiony o wszczęciu postępowania, jak również o uprawnieniach, określonych w art. 10 K.p.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżący dodatkowo w piśmie z dnia 31 marca 2017 r. został szczegółowo poinformowany o przebiegu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów oraz przysługujących mu prawach. Skarżący nie składał jednak żadnych dodatkowych wyjaśnień, czy też wniosków dowodowych dotyczących tego postępowania. Natomiast, odnośnie do argumentacji skarżącego zmierzającej do podważenia prawidłowości procedowania przez organ w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do przywrócenia prawa do przystąpienia do egzaminów, należy stwierdzić, że postępowanie to zakończyło się wydaniem odrębnej decyzji z dnia 5 kwietnia 2017 r., która nie podlegała kontroli w ramach niniejszej sprawy. Przedmiotem skargi skarżący uczynił decyzję o skreśleniu z listy studentów. Sąd w rozpoznawanej sprawie nie mógł zajmować się podnoszoną w skardze materią dotyczącą niewłaściwej oceny przez organ przedłożonej dokumentacji medycznej, czy też prawidłowości stanowiska organu co do uchybienia terminowi do złożenia wniosku z dnia 27 lutego 2017 r. Na marginesie jedynie można wskazać, że skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia 5 kwietnia 2017 r., o czym został przez organ pouczony. Reasumując, Sąd uznał, że wydając kontrolowane decyzje organy dokonały wystarczających dla podjęcia rozstrzygnięcia ustaleń co do stanu faktycznego oraz w sposób prawidłowy oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy. Organy dokonały także prawidłowej subsumcji powołanych przepisów do poczynionych ustaleń stanu faktycznego sprawy, co uprawniało je do wydania decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Z powyższych względów zarzuty skargi uznać należało za bezzasadne. Sąd nie dopatrzył się również z urzędu wad postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Końcowo wyjaśnienia wymaga, że nie mógł zostać uwzględniony wniosek skarżącego o przesłuchanie Rektora, ponieważ stosownie do art. 106 § 3 P.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające jedynie z dokumentów. W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić, na podstawie art. 151 P.p.s.a. O kosztach pełnomocnika z urzędu orzeknie referendarz sądowy na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a.