II SA/Op 438/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 22 lipca 2015 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. D. W., reprezentowana przez adwokata – T. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 22 lipca 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie prudnickim z dnia 27 stycznia 2015 r., nr [...], nakazującą inwestorowi D. W. i K. W. rozbiórkę wykonanych dotychczas elementów konstrukcyjnych wiaty, tj. ław oraz ścian fundamentowych, której budowa została rozpoczęta bez wymaganego pozwolenia, zlokalizowanej na posesji w [...] przy ul. [...] nr [...], dz. nr [...], k.m. [...], obręb [...], usytuowanej przy wschodniej granicy działki z posesja nr [...]. W dniu 24 sierpnia 2015 r. uiszczono kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi, co potwierdza wyciąg bankowy (k. 8 akt sądowych). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, z dnia 28 września 2015 r., na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), powoływanego dalej jako rozporządzenie. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że niewykonanie żądanej czynności w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane pełnomocnikowi skarżącej i doręczone w dniu 6 października 2015 r., za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 19 a. sąd.). W dniu 12 października 2015 r. D. W. dokonała zapłaty kwoty 100 zł na poczet brakującej części wpisu od skargi. Do dnia wydania postanowienia z dnia 23 listopada 2015 r. o odrzuceniu skargi, pozostała część kwoty wskazywanej w wezwaniu do uzupełnienia wpisu od skargi (200 zł) nie została uiszczona, co wynika z zapisku urzędowego z dnia wydania postanowienia. Pełnomocnik skarżącej adwokat T. P. odebrał postanowienie o odrzuceniu skargi w dniu 25 listopada 2015 r., a w dniu 1 grudnia 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pełnomocnik wskazał, że wpłacenie przez skarżącą kwoty 100 zł, zamiast wymaganej, jako uzupełnienie wpisu 300 zł, było wynikiem błędu ludzkiego, w wyniku którego doszło do omyłki polegającej na dokonaniu przelewu w nieprawidłowej kwocie. Pełnomocnik skarżącej przywołał na okoliczność braku winy strony w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej orzecznictwo, w tym postanowienia NSA z dnia: 27 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 221/12 i z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt I GSK 1820/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu jest uwarunkowane łącznym spełnieniem wskazanych w nim przesłanek. Brak choćby jednej z nich uniemożliwia przywrócenie terminu. Zaznaczyć trzeba, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej, uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wskazał, iż nieprawidłowe uiszczenie wpisu było wynikiem zwykłej błędu ludzkiego i wpisaniem złej kwoty brakującego wpisu sądowego. Zamiast 300 zł, wpisano na przelewie kwotę 100 zł, co było zwykła omyłką. Odnosząc się do powyższej argumentacji, zdaniem Sądu, strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Z wniosku o przywrócenie terminu, w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że wskazane uchybienie było następstwem niedołożenia przez stronę skarżącą należytej staranności w dbaniu o swoje interesy. Pomyłka w przelanej kwocie wpisu, nie może być uznana za przyczynę usprawiedliwiającą uchybienie terminu, gdyż okoliczność ta nie mają charakteru przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2005 r. sygn. akt FZ 707/2004). Podobnie też wypowiedział się Naczelny Sad Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt I GZ 145/14, Lex nr 1528869, w którym stwierdził, że "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przeszkodą nie do usunięcia nie jest deklarowana omyłka rachunkowa, czy też wynikająca z przyjęcia wadliwego sposobu obliczania kwoty należnej. Nie uzasadnia braku winy w uchybieniu terminu, gdyż świadczy to o nie dość starannym sposobie prowadzenia własnych spraw." Również powołane przez pełnomocnika skarżącej postanowienie NSA z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 221/12, Lex nr 45637, w istocie wskazuje, że "brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody usunąć przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie i innych na poważne straty majątkowe." Przedstawione zatem we wniosku okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu i zachowania należytej staranności przy uiszczaniu brakującej kwoty wpisu od skargi. Mając powyższe na względzie, Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.