I SA/Po 1226/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 04 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania kontrolnego; postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący pismem z dnia [...] listopada 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...]. Ponadto złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wymieniona w rubrum decyzja z dnia [...] sierpnia 2014 r. nie została skarżącemu doręczona. Skarżący zaznaczył przy tym, że w dniu [...] listopada 2014 r. ustanowiony w postępowaniu karno-skarbowym obrońca skarżącego zapoznał się z aktami postępowania karnego w sprawie o sygn. [...], w których to znajdowało się pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] października 2014, z którego to wynikało, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. została wydana decyzja utrzymująca w mocy uprzednio wydaną decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. odmawiającą wznowienia postępowania kontrolnego. Wnioskodawca stwierdził nadto, że powziął wiadomość o zaskarżonej decyzji w dniu [...] listopada 2014 r. to jest w dniu, w którym jego obrońca zapoznał się z aktami postępowania karno-skarbowego. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych (Tom I akt admin. przy sprawie I SA/Po 862/14 i I SA/Po 1227/14, kopia – 19 akt sprawy sąd.) zwróconej przez pocztę i awizowanej przesyłki wynika, że w dniu [...] września 2014 r. awizowano skarżącemu przesyłkę zawierającą wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję. Powtórne awizowanie miało miejsce w dniu [...] września 2014 r. Z powodu niepodjęcia przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, w dniu [...] września 2014 r. zwrócono przesyłkę do nadawcy. Organ przyjął, że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu [...] września 2014 r. (odpowiedź na skargę, punkt III, podpunkt A)). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do postanowień art. 87 § 1 p.p.s.a. - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z kolei z brzmieniem § 2 wyżej wskazanego artykułu – w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Obowiązkiem Sądu rozpoznającego wniosek o przywrócenie terminu jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy wniosek ten został złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie wniosek został złożony w terminie, jak wynika bowiem z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnioskodawca powziął wiadomość o zaskarżonej decyzji w dniu [...] listopada 2014 r., gdy tymczasem wniosek o przywrócenie terminu nadano u operatora pocztowego w dniu [...] listopada 2014 r. (k. 7 akt sądowych). W niniejszej sprawie możliwe jest zatem merytoryczne rozpoznanie wniosku. Jak wynika z treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem zgodnego z żądaniem skarżącego rozstrzygnięcia wniosku jest ustalenie, że skarżącemu nie można przypisać winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w orzecznictwie wskazuje się, że przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne [tak: postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 104/15, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie [tak: postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, przesyłka zawierająca adresowaną do skarżącego decyzję została w sposób skuteczny doręczona skarżącemu w dniu [...] września 2014 r. Jak wynika bowiem z adnotacji na kopercie zwróconej przesyłki, przesyłka ta (zawierająca wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję), została po raz pierwszy awizowana skarżącemu w dniu [...] września 2014 r., w dniu [...] września 2014 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a w dniu [...] września 2014 r. zwrócono ją adresatowi w związku z niepodjęciem jej w terminie. Wskazać w tym miejscu należy, że stosownie do postanowień art. 150 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej w skrócie "O.p.") - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Na mocy art. 150 § 1a O.p. - adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Stosownie z kolei do postanowień art. 150 § 2 O.p. - zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Odnosząc wynikające z przytoczonego powyżej przepisu O.p. wymogi do znajdującej się w aktach administracyjnych zwróconej przesyłki, należy wskazać, że przy doręczaniu skarżącemu korespondencji zachowano przewidziane prawem wymogi dwukrotnego awizowania, w związku z czym zgodnie z dyspozycją art. 150 § 3 zdanie drugie O.p. – zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w dniu [...] września 2014 r. Zgodnie z poglądami orzecznictwa wyrażanymi na gruncie analogicznego przepisu p.p.s.a. - dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 p.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że doszła ona do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. Powyższe domniemanie jest wzruszalne, z tym iż trybem właściwym do jego obalenia jest przywrócenie terminu [tak: postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 189/08, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie przytacza jednak żadnych okoliczności, uzasadniających obalenie wynikającego z art. 150 O.p. domniemania doręczenia zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że wnioskodawca nie kwestionuje w żaden sposób faktów dotyczących awizowania przesyłki, nie kwestionuje też prawidłowości doręczenia w trybie art. 150 O.p., wskazując chociażby na brak pozostawienia awiza w dostępnym dla skarżącego miejscu. W świetle treści wniosku skarżącego przyjąć zatem należy, że nie wykazano, iż do uchybienia terminu przewidzianego dla wniesienia skargi doszło bez winy skarżącego. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie wskazano na żadne obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności, które pomimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw, uniemożliwiły wniesienie skargi w terminie. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.