I SA/Po 180/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 stycznia 2025 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc październik 2024 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżąca S. T. pismem z dnia 29 stycznia 2025 r. wniosła skargę na wskazaną powyżej w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 marca 2025 r., wezwano pełnomocnika skarżącej spółdzielni do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 marca 2025 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał jedynie wymagane pełnomocnictwo. Z akt sprawy wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie został uzupełniony brak formalny w postaci złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, w postaci odpisu z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje: Wymogi formalne skargi, jako pisma procesowego, określa art. 46-47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."). W konsekwencji w przypadku nieuzupełnienia tego rodzaju braków formalnych skargi podlega ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. W związku z ujawnionymi dwoma brakami formalnymi skargi, w niniejszej sprawie wezwano pełnomocnika skarżącej m.in. do przedłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej. Co oznaczało, że obowiązkiem profesjonalnego pełnomocnika było przedłożenie odpowiedniego odpisu KRS - stwierdzającego umocowanie do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 29 p.p.s.a., a nieprzedłożenie takiego dokumentu stanowi brak formalny skargi. Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu stwierdzającego umocowanie do występowania w imieniu skarżącej przed sądem powoduje odrzucenie skargi z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2021 r., o sygn. akt II OZ 823/21 - publ. baza CBOSA). Sąd zauważa, że wprawdzie powyższy rejestr jest jawny, a w szczególności, że zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o K. R. S. (Dz. U. z 2024 r., poz. 979) od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów. Nie mniej powyższa regulacja nie uchyla obowiązku wykazania umocowania, który spoczywa na osobie reprezentującej stronę skarżącą. Rolą sądu administracyjnego nie jest zatem wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do reprezentacji. Innymi słowy, jawność rejestru KRS nie oznacza, że sąd może zastępować strony i uzupełniać za nie braki formalne składanych pism. Są to czynności procesowe stron, ich pełnomocników lub przedstawicieli, co wynika wprost z art. 29 p.p.s.a. i zawartego w nim zwrotu "mają obowiązek wykazać", którymi nie mogą być obciążane inne podmioty. Zwolnienie strony z dokonania czynności, a zwłaszcza z uzupełnienia braku formalnego, polegającego na niedołączeniu odpisu KRS, i obciążenie tą czynnością sądu musiałoby mieć oparcie ustawowe, a takiej regulacji w p.p.s.a. brak. Powyższe oznacza, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony, w szczególności reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika, od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, na przewodniczącego wydziału (na etapie kontroli warunków formalnych skargi), bądź na sąd (na etapie oceny, czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi) wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego (por. postanowienia NSA z dnia: 08 listopada 2016 r., o sygn. akt II FZ 716/16 i 15 maja 2019 r., o sygn. akt II OZ 422/19). W niniejszej sprawie, pomimo doręczenia wezwania profesjonalnemu pełnomocnikowi wraz ze stosownym pouczeniem i rygorem odrzucenia skargi (k. [...] i [...] akt sądowych), strona skarżąca nie złożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, w postaci odpisu z KRS. Zdaniem Sądu uzupełnienie tylko jednego braku formalnego skargi i poprzestanie na przesłaniu pełnomocnictwa dla radcy prawnego, uznać należy za niewystarczające. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 29 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd rozstrzygnął, jak w pkt II sentencji, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.