I SA/Po 207/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. U. na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaną przez Ministra Finansów, z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. Skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego A. D., nadał w dniu [...] r. do tut. Sądu skargę na wskazaną w rubrum interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego. Tut. Sąd zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") w dniu [...] r. przesłał ww. skargę do Dyrektora Izby Skarbowej w P. celem nadania jej biegu. Po przekazaniu skargi przez organ, sprawa została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt I SA/Po 703/16. Następnie skarżący w dniu [...] r. wniósł skargę na ww. interpretację za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Skarga została podpisana przez radcę prawnego M. P.. Do skargi nie dołączono pełnomocnictwa oraz pełnomocnictwa substytucyjnego. Ww. skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt I SA/Po 207/17. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W orzecznictwie wskazuje się, że warunkiem powodującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (por. postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 937/09 – wszystkie cytowane w niniejszym postanowieniu orzeczenia dostępne są pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z 13 września 2011 r. sygn. akt I GSK 1077/11). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skarżący wniósł skargę na interpretację indywidualną z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty przez spółkę komandytową na rzecz skarżącego środków pieniężnych zgromadzonych na kapitale zapasowym spółki komandytowej w części dotyczącej zysków wypracowanych przez spółkę komandytowo-akcyjną dwukrotnie. Niniejsza sprawa jest tożsama z zawisłą przed tut. Sądem sprawą o sygn. akt I SA/Po 703/16, która została wszczęta na skutek skargi D. U. wniesionej do tut. Sądu w dniu [...] r. (data przekazania skargi przez tut. Sąd do Dyrektora Izby Skarbowej w P.). Sprawa I SA/Po 703/16 oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. Pomiędzy wskazywanymi sprawami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, gdyż ich stronami są D. U. i Minister Finansów, z upoważnienia którego działa Dyrektor Izby Skarbowej w P., jak również tożsamość przedmiotowa. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.