I SA/Po 242/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. sp. k. w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 lutego 2025 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej spółce kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżąca A. Sp. z o.o. sp. k. w K. pismem z dnia 20 lutego 2025 r. wniosła skargę na wskazaną w rubrum postanowienia interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 maja 2025 r., wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej tj. wyciągu z KRS dotyczącego komplementariusza (A. Sp. z o.o.), pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał KRS, ale dotyczący skarżącej spółki tj. A. Sp. z o.o. sp. k. Z akt sprawy wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia, nie został uzupełniony brak formalny w postaci złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, w postaci odpisu z KRS dotyczącego komplementariusza, tzn. A. Sp. z o.o., co jest niezbędne dla nadania sprawie biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozważył, co następuje: Wymogi formalne skargi, jako pisma procesowego, określają przepisy art. 46-47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."). W przypadku nieuzupełnienia określonych rodzaju braków formalnych skargi, podlega ona odrzuceniu, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z przepisem art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. W związku z ujawnionymi w niniejszej sprawie brakami formalnymi skargi, wezwano pełnomocnika skarżącej do przedłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej w postaci odpisu z KRS dotyczącego komplementariusza, tzn. A. Sp. z o.o. Co oznaczało, że obowiązkiem profesjonalnego pełnomocnika było przedłożenie odpowiedniego odpisu KRS - stwierdzającego umocowanie do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 29 p.p.s.a. Nieprzedłożenie powyższego dokumentu stanowi brak formalny skargi. Niewykonanie w terminie lub nieprawidłowe wykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu stwierdzającego umocowanie do występowania w imieniu skarżącej przed sądem powoduje odrzucenie skargi z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2021 r., o sygn. akt II OZ 823/21 - publ. baza CBOSA). Sąd zauważa, że wprawdzie powyższy rejestr jest jawny, a w szczególności, że zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 979) od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów. Nie mniej powyższa regulacja nie uchyla ustawowego obowiązku wykazania umocowania, który spoczywa na osobie reprezentującej stronę skarżącą. Rolą sądu administracyjnego nie jest zatem wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do reprezentacji. Innymi słowy, jawność rejestru KRS nie oznacza, że sąd może zastępować strony i uzupełniać za nie braki formalne składanych pism. Są to czynności procesowe stron, ich pełnomocników lub przedstawicieli, co wynika wprost z przepisu art. 29 p.p.s.a. i zawartego w nim zwrotu "mają obowiązek wykazać", którymi nie mogą być obciążane inne podmioty. Zwolnienie strony z dokonania czynności, a zwłaszcza z uzupełnienia braku formalnego, polegającego na niedołączeniu odpisu KRS (skarżącej czy jej komplementariusza) i obciążenie tą czynnością sądu musiałoby mieć oparcie ustawowe, a takiej regulacji w ustawie p.p.s.a. brak. Powyższe oznacza, że nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony, w szczególności reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika, od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru ustalania, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie – ani na przewodniczącego wydziału (na etapie kontroli warunków formalnych skargi), ani na sąd (na etapie oceny, czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi) - wobec niewykonania zarządzenia przewodniczącego (por. postanowienia NSA z dnia: 8 listopada 2016 r., o sygn. akt II FZ 716/16 i 15 maja 2019 r., o sygn. akt II OZ 422/19). W niniejszej sprawie, pomimo doręczenia wezwania profesjonalnemu pełnomocnikowi wraz ze stosownym pouczeniem i pod rygorem odrzucenia skargi (k. 39 i 48 akt sądowych), strona skarżąca nie złożyła dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, w postaci odpisu z KRS dotyczącego komplementariusza, tzn. A. Sp. z o.o. Zdaniem Sądu poprzestanie na przesłaniu KRS dotyczącego tylko skarżącej spółki, uznać należy za niewystarczające. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 29 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd rozstrzygnął, jak w pkt II sentencji, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.