I SA/Po 2519/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Gabriela Gorzan NSA Maria Skwierzyńska(spr) Protokolant st.sekr.sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2001r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. Nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz M.W. kwotę 172,50 zł (słownie: sto siedemdziesiąt dwa złote i 50/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. orzeka, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie mogą być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku. /-/G.Gorzan /-/S.Zapalska /-/M.Skwierzyńska Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...] określił M. W. w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2001r. : - nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł. - nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł. - zaległość podatkową w kwocie [...] zł. - wysokość odsetek od zaległości podatkowej w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji w/w organ, powołując się na ustalenia kontroli przeprowadzonej w firmie podatnika przedsiębiorstwo "A", stwierdził, że M. W. nieprawidłowo odliczył podatek naliczony z faktur: - Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. w kwocie [...] zł. - Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. w kwocie [...] zł. wystawionych z tytułu czynszu dzierżawnego nieruchomości nie przeznaczonych do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a więc wydatek na czynsz nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Tym samym, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług podatek naliczony określony w tych fakturach nie podlega odliczeniu od podatku należnego. Ponadto podatnik zawyżył podatek naliczony o kwotę [...] zł. przez pomyłkowe ujęcie w ewidencji zakupu podatku naliczonego z faktury [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. w kwocie [...] zł zamiast [...] zł. a także odliczył podatek naliczony w kwocie [...] zł. z faktury Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. wystawionej na jego matkę Z. W. a więc na osobę trzecią. Podatek ten, zgodnie z art. 19 ust. 1 w/w ustawy nie podlega odliczeniu od podatku naliczonego M. W. Łącznie za miesiąc kwiecień podatnik zawyżył podatek naliczony o kwotę [...] zł., a wartość zakupu netto o [...] zł. Uwzględniając złożoną przez w/w [...]2002 r. korektę deklaracji VAT-7 za miesiąc kwiecień 2001r. Urząd Skarbowy powołując się także na swoją decyzję Nr [...] z dnia [...] r. jak należy sądzić (dotyczącą podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2001r.) określił wysokość podatku naliczonego w kwocie [...] zł (zamiast zadeklarowanej [...] zł.) i kwotę podatku naliczonego do odliczenia - [...] zł (zamiast zadeklarowanej - [...] zł). W związku z tym nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym określono w wysokości [...] zł (zamiast zadeklarowanej - [...] zł), kwotę do zwrotu na rachunek bankowy na [...] zł (zamiast zadeklarowanej- [...] zł), a kwotę do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł (zamiast zadeklarowanej [...] zł). Różnicę między zadeklarowaną kwotą nadwyżki podatku naliczonego do zwrotu na rachunek bankowy, a kwotą ustaloną przez organ podatkowy ([...] zł - [...] zł) tj. [...] zł uznano za zaległość podatkową. Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję podzielając stanowisko organu podatkowego I instancji dodając, że w związku z opinią biegłego z zakresu budownictwa nie uznano za koszt uzyskania przychodu wydatku na konserwację dachu i opierzenie na hali garażowej. W związku z tym podatek naliczony wynikający z faktury z dnia [...] marca 2001r. za te roboty nie może być, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług odliczony od podatku należnego. W skardze na tę decyzję, skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego wnosi o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji Urzędu Skarbowego jako wydanych z naruszeniem: - art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej - przez tendencyjną i nieobiektywną ocenę materiału dowodowego i rozstrzygnięcie sprawy wbrew zgromadzonym dowodom, - art. 121 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej - przez prowadzenie sprawy w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych i nie podjęcie działań niezbędnych do prawidłowego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, - art. 180 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej przez odmowę przeprowadzenia dowodu z zeznań wykonawców zakwestionowanych robót, - art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług przez zastosowanie go w sprawie bez uwzględnienia przepisu art. 25 ust. 2 pkt. 1, zgodnie z którym odliczeniu podlega podatek wynikający z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne. W uzasadnieniu skargi podniesiono okoliczności przede wszystkim dotyczące zakwestionowania przez organy podatkowe odliczeń podatku naliczonego określonego w fakturach wystawionych w miesiącach od marca do czerwca 2001r. za roboty, na które wydatki nie zostały uznane za koszty uzyskania przychodu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zważył co następuje: W rozpatrywanej sprawie zauważyć należy, że istotna dla oceny prawidłowości wydanych przez organy podatkowe obu instancji decyzji, kwestia nie uznania za podlegający odliczeniu od podatku należnego podatku naliczonego wynikającego z faktury Nr [...] z dnia [...] marca 2001r. za roboty wykonane w budynku hali garażowej została pominięta w decyzji Urzędu Skarbowego. Organ I instancji bez jakiegokolwiek uzasadnienia, powołując się na decyzję Nr [...] z dnia [...] r., bez określenia jakiego podatku, za jaki okres i z jakich powodów ona dotyczy, określił podatek do odliczenia z poprzedniej deklaracji w wysokości [...] zł. (zamiast zadeklarowanej [...] zł). Różnica - [...] zł rzutująca nie tylko na wysokość podatku należnego, ale także na wysokość kwoty przypadającej podatnikowi do zwrotu - w istotny sposób rzutuje na rozstrzygnięcie sprawy. Organ odwoławczy nie wskazując na braki decyzji Urzędu Skarbowego w wyżej określonym zakresie, stwierdził jedynie, że w świetle ustaleń dokonanych w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001 M. W., zakwestionowany wydatek na halę garażową nie może skutkować obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury Nr [...] r. Nie określono jednak wysokości tego podatku, ani nie dokonano stosownych wyliczeń. Organ podatkowy II instancji nie odniósł się do zasadności korekty deklaracji VAT-7, za miesiąc kwiecień 2001r. podobnie jak i Urząd Skarbowy. Z tego względu uznać należy, że decyzje tak I jak i II instancji nie odpowiadają wymogom art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się natomiast do prawidłowości merytorycznej zaskarżonej decyzji podkreślić należy, że wobec uchylenia przez Sąd wyrokiem z dnia 2 grudnia 2004r. sygn. akt I SA/Po 718/03 decyzji organów obu instancji w sprawie podatku dochodowego M. W. za rok 2001 w związku z niedostatecznym wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy w zakresie kosztów uzyskania przychodu- m. inn. wydatku na halę garażową, która to kwestia jest istotna także w niniejszej sprawie, również i z tego względu omawiane decyzje nie mogą pozostawać w obrocie prawnym. Podkreślić bowiem należy, że przepis art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wyłącza możliwość obniżenia podatku należnego lub zwrotu jego różnicy w przypadku nabycia przez podatnika towarów i usług, którymi rozporządzano w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego rozstrzygnięcie jaki był charakter w/w robót rzutuje na kwestie stanowiące przedmiot rozpatrywanych decyzji. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "a" i "c", art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. /-/G.Gorzan /-/S.Zapalska /-/M.Skwierzyńska LF